De eerste helft van 2011 stond in het teken van mijn reis door Zuid Amerika. Vrijdagochtend vroeg, 15 januari 2010 zat ik in de auto met paps en mams onderweg naar Schiphol. Vanaf daar zou het hele avontuur beginnen. Twee vluchten verder landde ik in de hoofdstad van Ecuador Quito. Daar heb ik drie weken bij de familie Sánchez in huis gewoond en geprobeerd mijn niveau Spaans van nul naar een abominabel niveau proberen te tillen . Wat eerlijk gezegd redelijk gelukt is.

In die drie weken bij de familie — en daarna nog een dikke anderhalve week ‘alleen’ — heb ik in Quito een prachtige tijd beleefd. Veel mensen ontmoet, veel dingen gezien en me echt top vermaakt. Daarna was het tijd m’n vaste stekje in die stad te gaan verlaten om écht te gaan reizen. Dar begon rustig met stops te Mitad del Mundo (midden van de aarde), Otavalo (Indiaanse markt), Mindo (actief in de jungle), Latacunga (een meer dan 5km hoge vulkaan beklommen!) en Baños (te veel activiteiten ) om toch weer even terug te keren in Quito alvorens richting de kust vertrekken. Na een kort dagje Manta snel doorgereisd naar het kleine paradijsje Puerto López. Daar misschien wel de ontdekking van het jaar gedaan: het ontmoeten van Gitte .

Na een weekendje goed gefeest te hebben in Montañita, samen met de rest van de ‘Quito-gang’, zijn we samen teruggegaan naar ‘ons’ Puerto López. Ik om te mijn advanced duikbrevet te halen, Gitte gewoon om te relaxen. Daarna doorgereisd naar Cuenca om, opnieuw met Kanerva, Fabian en Jayne af te spreken. Om datzelfde Carnaval weekend terug naar Baños te gaan en daar nog goed de beest uit te hangen.

Terug in, jawel, Quito heb ik mijn reis naar de Galápagos eilanden geboekt. Afscheid genomen van de hele Quito gang, inclusief Gitte. Die ietsje later drie weken naar Cuba vertrekt. Die dikke anderhalve week op de Galápagos eilanden zijn eigenlijk niet te beschrijven. Ik heb een poging gewaagd {LINKHIERRRRRRR}, maar woorden doen daar gewoon tekort. De fantastische groep uit alle windstreken, de crew en natuurlijk de flora en fauna daar maakten dit tot een hoogtepunt van jewelste. Met recht alle centjes waard!

We zitten inmiddels alweer in maart en bij terugkomst op het vaste land ben ik na enkele tussenstops (Machala en Loja) al snel in het tweede land van de trip beland: Perú. Het avontuur daar begint in het zanderige noorden: Chiclayo en Trujillo. Allebei steden met een sterke band met het verleden, gezien de vele oude tempels. In het kleine standdorpje Huanchaco besluit ik enkele dagen neer te dalen. Om bij te komen (ja, echt) en plannen voor de komende weken te maken. Het is goed toeven daar.

Enkele dagen daarna vertrek ik de Andés in. Richting het bergplaatsje Huaraz. Daar verblijf ik uiteindelijk een kleine twee weken. Met daarin een vier daagse trektocht door de Cordillera Blanca. Werkelijk prachtige omgeving, opnieuw een toffe groep (met daarin de Nederlander Jasper) en gids. Wederom een paradijsje op aarde. Ook bezoek ik er Laguna 69 met het mooiste blauwe water wat ik ooit gezien heb.

Na de Andés is het tijd om weer terug richting de kust te gaan. Daar wacht miljoenenstad Lima. Het wordt maar een kort verblijf in de westers getinte wijk Miraflóres. Na vier dagen vertrek ik tijdelijk terug naar Nederland. Opa heeft besloten zich niet aan onze deal te houden — dat hij er nog is als ik terugkom in juni … Gelukkig zie ik Gitte nog net een dagje alvorens ik het vliegtuig instap. We bezoeken die dag het prachtige historische centrum van Lima.

De vijf daagjes thuis zijn raar, maar ik was erg blij dat ik de begrafenis mee kon maken. Ander bijkomstigheid (was het toeval?) was dat ik aanwezig kon zijn bij de uitreiking van de prof. ir. dr. Kooyprijs. Een prijs voor het beste afstudeerverslag van 2010. Waarvan ik stiekem eind februari al wist dat ik die zou krijgen, vandaar dat het boeken van de Galápagos trip niet zo’n aanslag op het budget was .

Eenmaal terug in Lima maak ik nog de knotsgekke derby Alianza Lima – Universidad mee. Daarna vervolg ik mijn trip naar Huacachina. Een kleine oase nabij Ica, waar je kunt sandboarden over de enorme zandduinen. Een prettige afleiding na het aparte dagen thuis. Enkele dagen later ben ik alweer in Nazca. Alwaar ik dat lieve Belgische meisje Gitte tegenkom. We besluiten samen verder te reizen. Dat wordt wel besloten na het enige aandringen, ik vond immers nog steeds dat ik daar was om alleen te reizen . Na een vlucht over de wereldfameuze Nazca lijnen vertrekken we ‘s nachts richting Arequipa, Perú’s tweede stad. Hier maken we een drie daagse tocht door de Cañon del Colca. Ik val in herhaling, maar dat was opnieuw een prachtige tocht.

We vervolgen onze reis richting Cuzco. Misschien wel de meest historische stad van het zuidelijk halfrond. Het Inca tijdperk vond hier zijn start en direct ook zijn einde. Hier verblijven we in een mooi hostel van waaruit we ook al onze tours boeken. Van een mountainbike tocht langs kleine dorpjes, het prachtige Inca lab Moray tot aan een bustocht langs de vele Inca artifecten in de heilige vallei. Dan volgt één van de hoogtepunten van de trip: een vijf daagse trektocht via de Salcantay berg richting dé kroon op het Inca tijdperk: Machu Picchu. De kleine groep (wij, Jason en gids Willy), het fantastische landschap, het afzien en de pracht en praal waarmee we op de vijfde dag beloond worden maakt dit tot een enorm hoogtepunt van de reis.

We vervolgen de reis naar Puno, een klein stadje net voor de grens met het derde land van de reis: Bolivia. Na een bezoek aan de drijvende eilanden steken we de volgende dag de grens over om direct te varen richting Isla del Sol. Het eiland waar volgens de Inca’s de zon is geboren. Twee dagen wandelen we over het prachtige eiland dat in het Titicaca meer ligt op een hoogte van zo’n 4000 meter. Eenmaal terug op het vasteland gaan we per bus richting de hoofdstad van Bolivia: La Paz.

Daar staat er wortelstamppot en bitterballen op het menu in een door Nederlanders gerund restaurant, plus enkele avonden filmbezoek met twee leuke Belgische dames. Ook daal ik daar af op ‘the world’s most dangerous road’. Een beleving op zich, werkelijk waar . Ik besluit daar richting de echte jungle te vertrekken en aangezien Gitte die tijdens één van haar vorige reizen al gezien heeft, besluit ze door te reizen. We splitsen kort op.

Ik neem het vliegtuig richting Rurrenabaque. Het propellervliegtuig landt me een dikke anderhalf uur later, waarna er drie uur per auto en twee uur per boot op het programma staan. Na een goede halve dag reizen arriveer ik dan uiteindelijk midden in de pampas, de moerassige jungle. Ik ga op zoek naar anacondas, vang er piranhas en eet ze op, voetbal er en zie er ‘s nachts krokodillen. Een drietal onvergetelijke dagen met opnieuw een toffe groep, en dito afsluiting in de Musquito bar de laatste avond.

De vlucht terug naar La Paz verloopt voorspoedig en al snel stap ik op de bus richting Sucre. Al is dat allemaal wat voorbarig en stop ik eerst te Oruro. Na een heerlijk diner bij het restaurant van de stad haar ‘abuela’ zit ik die avond wel op de bus naar Sucre. In Sucre ligt Gitte op mij te wachten en we zijn blij elkaar weer te zien. We bezichtigen Sucre die dagen en verblijven in een mooi 4-sterren hotel.

Hierna is het tijd om door te gaan richting Potosí, ‘s werelds hoogste stad en tevens stad rondom een enorme hoeveelheid mijnen. Aldaar krijgen we een enorm interessante rondleiding door een mijn en zien we hoe ze hun god Tía vereren. Het woord ‘erbarmelijk’ is er voor gemaakt…

Vanuit Potosí pakken we de nachtbus naar Tupiza. Een klein stadje in een western getekend landschap. We nemen er een twee daagse tour per paard door een schitterend gebied. Hier blijkt dat paarden en wij nogal een toffe combinatie blijkt. De foto die al tijden op m’n Facebook pagina prijkt spreekt boekdelen . Na Tupiza is de beurt aan Uyuni, van waaruit we per jeep de Salar de Uyuni gaan bezoeken. Deze enorme surrealistische zoutvlakte heeft werkelijk fantastische foto’s opgeleverd. Ook bezoeken we tijdens deze trip een groen en rood meer (door de vele typen mineralen), plus geizers. Onvergetelijke plaatjes en verhalen met opnieuw een toffe groep uit alle windstreken (de VS en Nieuw Zeeland). De tocht eindigt in Chili.

In San Pedro de Atacama om precies te zijn. Hier bezoeken we Valle de la Luna een landschap wat weg heeft van de maan gekruisd met Mars. Fantastisch mooi. Zoals je merkt gaat de reis deze laatste weken enorm snel, we moeten redelijk haasten aangezien Gitte een vlucht heeft vanuit Lima naar huis, om haar mama te verrassen. Ik vertrek daarentegen nog richting Brazilië, omdat ik het gekke idee in m’n hoofd had om Brazilië – Nederland te gaan bezoeken. Dus na twee daagjes verlaten we Chili om per bus richting Lima te gaan. Twee busreizen van samen een goede 24 uur later zijn we weer terug in Lima.

Daar schaf ik de nodige voetbalshirtjes aan en neem ik afscheid van Gitte. Die ik zeker te weten nog ga zien in Nederland danwel België. De reis naar Goiania, daar waar de wedstrijd is, is een flinke onderneming. Ik vlieg vanuit Lima naar Saõ Paulo, om daar over te stappen voor een vlucht naar de hoofdstad Brasiliá. Daar kom ik ‘s avonds aan, alwaar ik snel een bus richting Goiania weet te vinden. Om 3u ‘s nachts ben ik op de plaats van bestemming.

De volgende dagen staan vol gekheid. Met een oranje shirtje wordt het soms lastig manouvreren aldaar. Ik denk dat ik wel op 75 Braziliaanse foto’s te bewonderen ben. Ook leuk was het weerzien met Roberta, die ik enkele jaren terug in Dublin ontmoet had. Leuke ontmoetingen en belevenissen later was de wedstrijd natuurlijk hetgene waar we voor kwamen. Al was dat niet wat ik had verwacht. Een troosteloze 0-0 was het resultaat. Dat neemt niet weg dat de hele onderneming zeer de moeite waard was. Nog nooit zoveel gekte rondom een voetbalwedstrijd gezien.

Samen met Roberta spendeer ik een dag in de futuristische hoofdstad van Brazilië: Brasiliá. Ontworpen door vooruitstrevende landschap architecten en architect Oscar Niemeyer. Apart, maar fascinerend mooi. Voor een dagje . Hierna volgen enkele dagen in hometown van Roberta: Saõ Paulo. Heel erg interessant om in deze wereldstad (28 miljoen inwoners!) rondgeleid te worden door een local. Maar aan alles komt een eind. Dit deel van de reis eindigt met een vlucht terug naar Quito, via Lima. Daar beleef ik nog een leuke laatste twee dagen, onder meer met een bezoek aan de familie Sánchez. Alwaar het hele avontuur een kleine vijf maanden geleden begon…

Eenmaal terug in Nederland zie ik de allereerste dag Gitte! Ze is nog enkele dagen in Europa alvorens ze terug vertrekt naar Latijns Amerika. Het is kort maar gezellig en we spreken af elkaar weer snel te zien als ze terug is.

Het terugkom feestje is gepland tijdens de fameuze Pinksterfeesten hier. Kortom, groot feest en direct het gevoel dat je niet bent weggeweest. Of dat positief is, of niet, laat ik maar even in het midden . Ik voelde me er in ieder geval weer meteen thuis .

Aan die geweldige reis, waarin ik zoveel avonturen beleefd heb, zoveel mensen ontmoet heb, zoveel plaatsen gezien heb, zoveel prachtige herinneringen heb opgedaan, is het einde dus echt gekomen. Het is inmiddels begin juni en het gewone leven staat weer op het punt van beginnen. Hoe en wat zijn op dat moment nog onbekend. Het idee was om daar tijdens mijn reis wat meer duidelijkheid in te scheppen. Maar ik kan je vertellen dat dat enkel uitstel is. Helemaal niet erg, er komt altijd iets op je pad.

Zo ging het in ieder geval met mij… Toen Peter, oud klasgenoot en afstudeermaatje van het HBO, belde en vroeg of ik tijd had om misschien eens wat werk voor hem te doen, was een afspraak snel gemaakt. Het resultaat: gemiddeld drie dagen in de week aan de slag bij Forwart te Horst. Dat kwam allemaal goed uit ook, de bodem van de spaarcentjes was toch wel in zicht. En met het oog op nóg een reis die op de planning stond dit jaar, was dat een aangename ontwikkeling.

Gitte is inmiddels (het is begin juli) ook terug van haar resterende trip in Zuid Amerika. Ze heeft in die tijd nog bezoek gebracht aan Chili, Argentinië en opnieuw Bolivia. Ze komt terug wanneer het hier zomer kermis is. Dat wordt dit jaar goed gevierd met een tent op de Brink. Erg gezellige dagen.

Voordat die tweede grote reis van het jaar gaat beginnen, vertrekken Gitte en ik nog naar Helsinki. Om daar Kanerva op te zoeken. Inderdaad, één van de dames van de nu al fameuze Quito-gang. Indirect hopen we dat we hiermee ook een jaarlijks terugkerende reünie hebben gestart . Het waren drie toffe dagen in Helsinki, een aparte, kleine stad die prachtig gelegen is tussen de vele (rots)eilanden. En om dan rondgeleid te worden door een local, dat heeft altijd een dikke meerwaarde.

De tweede helft van 2011 ook het bezoeken van concerten weer opgepakt. Van I Am Kloot tot Edwarp Sharpe, en van Noah and the Whale tot aan Elbow. De eindteller staat dit jaar niet zo hoog als die van vorig jaar, maar ik heb weer geprobeerd mijn jaarlijkse portie binnen te krijgen, al dan niet samen met dat lieve meisje uit België.

Toen de financiële reserves weer een beetje bijgevuld waren, was het tijd om opnieuw naar de andere kant van de oceaan te vertrekken, richting The United States of America. In de zomer van 2009 ook geweest en dat was zo goed bevallen, dat ik maar wat graag terug ging om nu vanaf Las Vegas naar Miami te reizen per auto, door die vele verschillende staten.

Op reis met Mark, Niels R, Niels G, Maarten en Hans. De eerste paar dagen in Vegas verbleven, alwaar we opnieuw zijn rondgeleid door een local: Courtney, die enkele van ons al hadden ontmoet tijdens de rondtrip door Oost Europa in 2010. Nu ook de andere kant van Vegas gezien, heel cool.

De reis vervolgde langs (opnieuw) de Grand Canyon. Daarna omlaag in Arizona, langs Tucson op naar New Mexico. Een tussenstop in El Paso, Texas, om weer terug New Mexico in te gaan. Langs de White Sands, Lincoln, Roswell en Artesia. Door Texas heen langs San Antonio, Austin en Houston om door te gaan naar New Orleans. Vanuit daar rustigaan richting Florida om ons onder te dompelen in het relaxen aldaar te Orlando, Key West en Miami Beach zelf. En om maar weer in herhaling te vallen: een ontzettende top tijd beleefd!

Het resterende deel van het jaar volgt snel, voor nu is het tijd voor worstebroodjes, thee en gezelligheid!

Ik had aan het einde van het jaar al contact gehad met de mensen van ON2IT B.V., om te kijken of er een mogelijkheid bestond om mijn afstuderen gedeeltelijk bij hun, en met hun hulp, uit te voeren. Het project bestond in eerste instantie uit het analyseren van DNSCurve en het schrijven van een implementatie. Na wat gesprekken met mijn supervisor Benne de Weger van de TU/e zijn we uitgekomen op een combinatie van een security analyse van zowel DNSCurve alswel DNSSEC — de door de IETF ontwikkelde protocol suite die ons DNS verkeer in de toekomst moet beveiligen — en een praktische implementatie van DNSCurve en (performance) analyse hiervan.

Eén februari stipt begon mijn afstuderen. Ik heb gemiddeld twee dagen in de week bij ON2IT in Waardenburg gezeten, bijgestaan door mijn ‘graduation tutor’ Jeroen Scheerder. De rest van de week heb ik me thuis of op de TU bezig gehouden met dit erg interessante project. Na een half jaar zwoegen heb ik mijn master thesis, getiteld ‘Shaping DNS Security with Curves — A Comparative Security Analysis of DNSSEC and DNSCurve’ ingeleverd bij mijn eindexamen comité, bestaande uit Dimitri Jarnikov, Jeroen Scheerder, Boris Skoric en Benne de Weger. Negen augustus was echter dé grote dag: het presenteren en verdedigen van mijn scriptie. En jawel: 100% geslaagd. Met een 9 maar liefst, iets wat ik niet gedroomd had, helemaal te gek dus!

Knie
Ik sprak de hoop uit dat 2009 het laatste jaar was dat er iets negatiefs over mijn knie stond. Als Kerstavond nou een maandje of twee eerder was gevallen, dan had dat erin gezeten. Ik heb eigenlijk het hele jaar perfect uit de voeten gekund. Hardlopen, wielrennen, mountainbiken, fitnessen en ook fluiten voor de KNVB gingen helemaal prima. Echter, de laatste maanden is de klad er weer een beetje in gekomen. Toch weer last van m’n beide knieën, dus ik ben momenteel weer onder behandeling bij de lokale fysiotherapeut. Puur om de dagelijkse pijn er weer uit te halen met oefeningen gebaseerd op kracht en coördinatie in combinatie met taping. Laten we hopen dat…

Vakantie
Ja, dat is met ingang van dit jaar toch wel een aparte categorie geworden . Want ja mensen, ik heb het er goed van genomen in 2010. Als ik eens terugkijk in mijn agenda heb ik de nodige trips naar allerlei plekken in Europa gemaakt. Beginnend met een weekend naar Riga in het begin van maart. Daar had ik tijdens een weekend trip met de heren in november 2009 een heel leuk en lief meisje ontmoet. Om haar in maart weer te zien was erg leuk in hele andere (winterse) omstandigheden.

In april hebben we met de hele familie Van Tilborg — jaja, inclusief neven, nichten en inmiddels ook achterneefjes en -nichtjes — een weekend doorgebracht in Vijlen, Zuid-Limburg. Prachtig weer gehad en veel gedaan (goed gegeten, gemountainbiked, geskied en erg gezellige avonden gehad), zeker voor herhaling vatbaar!

De volgende trip was met drie vrienden enkele dagen Amsterdam. Van woensdag een dag voor Hemelvaart tot de vrijdag na Hemelvaart. Heel leuk om eens wat langer dan een dag in onze hoofdstad rond te hangen. Veel toeristische dingen bezocht en twee avonden goed gestapt. Ook dat smaakt nog steeds naar meer, dus wie weet . Ook het door Rob Janssen & mij in 2009 gestarte Polly MANNEN weekend heeft in 2010 zijn tweede jaargang gekregen, ditmaal door Jack en Roel georganiseerd. Bestemming ditmaal: Spa te vinden in de Belgische Ardennen. Helemaal anders dan het jaar ervoor (Dublin), maar erg actief bezig geweest: mountainbiken, speleologie, paintballen en uiteraard: stappen. Heel benieuwd wat David en Niels er in 2011 van gaan bakken!

We zitten inmiddels weer in begin augustus. Waar ik inderdaad op maandag 9 augustus mijn verdediging gaf, gingen we een dag later onze roadtrip door Oost Europa beginnen, met een 9 in de pocket was dat erg lekker op vakantie gaan! We hebben in dertien dagen tijd zes verschillende steden aangedaan: Praag, Krakau (Auschwitz), Boedapest, Siofok, Bratislava en uiteindelijk Munchen.

Wat een geweldige ervaring was dat zeg. Het schema was eigenlijk constant hetzelfde: ‘s middags in een nieuwe stad aankomen, spullen in het hostel droppen, uit eten, tot heel laat stappen, ‘s ochtends ontbijten, ‘s middags de stad verkennen, eten en opnieuw een avond uit en de volgende dag weer onze Transit in, op weg naar de volgende stad. Veel leuke mensen ontmoet, onvergetelijke dingen meegemaakt, helemaal top tijd gehad dus.

Eind september heb ik m’n PADI open water duikbrevet gehaald bij de man van mijn nichtje Ludo Juurlink. Na een lang weekend duiken op de Kempervennen in Valkenswaard kon ik m’n brevet in ontvangst nemen. Erg leuk om gedaan te hebben en wie weet wat de toekomst brengt! Aansluitend ben ik die week een midweekje terug geweest in Dublin met neefje Giel. Weer twee avonden heel leuk gestapt en daar heb ik ook mijn officiële whiskey tasting certificate gehaald, jawel mensen, die hangt hier inmiddels ook aan de muur .

En dan komen we bij het laatste weekendje weg uit: Londen. Daar ben ik begin december heen geweest samen met Mark en Joeri. We hebben het zelfs druk gehad in die dagen: West Ham United – Manchester City bezocht, de musical We Will Rock You gezien en — de eigenlijke reden voor de trip: — Frank Turner op zien treden in de O2 Academy. Al met al opnieuw een top weekend. En als ik me zo bedenk, dan zie ik wel in waarom ik in januari er voor wat langere tijd tussenuit wil…

Werk
Als je bent afgestudeerd, dan begint het echte leven volgens velen. Nou ben ik nog niet volledig naar een ‘echte’ baan gaan kijken. Omdat ik, zoals gezegd, plannen had om er tussenuit te knijpen heb ik de mensen van Tiscom maar een belletje gedaan, of ze toevallig nog iets hadden liggen waar ik mijn tanden voor een maandje of drie/vier in kon zetten. Ik had daar namelijk een maand voor mijn afstuderen al afscheid genomen. Gelukkig hadden ze iets liggen waardoor ik sinds begin oktober tot en met de dag voor mijn trip richting locatie X onder de pannen ben. En ik dus ook mooi wat geld bij elkaar heb kunnen sprokkelen.

Hopelijk is er half 2011 wat te zien van het werk wat ik in deze periode verricht heb. Het was in ieder geval een project waar ik met veel plezier aan gewerkt heb.

Muziek
Als ik m’n Last.fm event lijst bekijk, dan ben ik dit jaar bij meer concerten geweest dan in de afgelopen jaren. Goed gedaan jongen! Zoals ieder ander persoon en medium plaats ook ik ieder jaar drie ‘lijstjes’. Te weten: beste albums van 2010, beste singles van 2010 en de beste concerten die ik gezien heb in 2010. Het beste album heb je al in m’n vorige post kunnen lezen, dus daar volgt alleen een kleine samenvatting van:

1. The National — High Violet
2. Arcade Fire — The Suburbs
3. I Am Kloot — Sky At Night
4. Stornoway — Beachcomber’s Windowsill
5. Midlake — The Courage Of Others
6. Marina & The Diamonds — The Family Jewels
7. Angus & Julia Stone — Down The Way
8. We Have Band — WHB
9. The Gaslight Anthem — American Slang
10. Admiral Freebee — The Honey & The Knife

Voor de singles moet ik toch echt even Winamp in en kijken welke platen er in 2010 vijf sterren hebben verkregen. Al moet ik toegeven dat veel hippe zomer singles niet in m’n Winamp te vinden zijn, maar die zeker wel in de jaarlijkse top 15 horen te staan. Winamp geeft er in ieder geval 29 aan, ja mensen, begin er maar eens aan. Al met al, dit vond ik de 15 beste singles uit 2010:

1. I Am Kloot — Proof
   
2. Faithless — Sun To Me
   
3. Arcade Fire — We Used To Wait
   
4. Jonathan Jeremiah — Lost
   
5. Stornoway — Boats And Trains
   
6. Angus & Julia Stone — Yellow Brick Road
   
7. Stromae — Alors On Danse
   
8. Admiral Freebee — Blues From A Hypochondriac
   
9. Midlake — In The Ground
   
10. Graffiti6 — Stare Into The Sun
    
11. Tame Impala — Expectation
    
12. Fitz And The Tantrums — MoneyGrabber
    
13. John Legend & The Roots — I Can’t Write Left Handed
    
14. Duck Sauce — Barbra Streisand
    
15. Marina & The Diamonds — Numb
    

Komen we bij de beste 10 concerten die ik in 2010 gezien heb met ditmaal een kleine toelichting (die moet nog volgen, het is inmiddels 22u en tijd om :

1. Faithless, Ahoy Rotterdam, vrijdag 26 november
2. The National, Paradiso Amsterdam, dinsdag 6 juli
3. Frank Turner, O2 Academy Londen, zondag 12 december
4. Kasabian, Paradiso Amsterdam, dinsdag 9 februari
5. We Were Promised Jetpacks, Merleyn Nijmegen, woensdag 13 januari
6. Angus & Julia Stone, Paradiso Amsterdam, woensdag 5 mei
7. We Have Band, Merleyn Nijmegen, woensdag 10 november
8. Midlake, Doornroosje Nijmegen, dinsdag 27 april
9. Blaudzun, Doornroosje Nijmegen, donderdag 16 december
10. Florence + The Machine, Paradiso Amsterdam, maandag 22 februari

Woordenwolk
Iets waar ik in 2007 direct al mee begonnen ben en de zinnen die het snelste mezelf terug laten kijken op dat jaar: de woordenwolk. Sommige dingen zullen misschien bekend voor de lezer voorkomen, voor anderen moet je óf me wat meer persoonlijk kennen, óf het is zo’n hersenspinsel dat ik zelf soms enkele jaren na moet denken waar het vandaag komt. Anyways:

9, Battlestar Galactica, Chinesischer, curve, djb, Ede, Fitzsimons, Infiniti, Karlovy Lázne, MSc, O2, PKP, Postfix, Rembrandt, Riga, Soho, Spa, The Walking Dead, Vijlen, Vlašská, Waardenburg, WHB

2011…
De toekomst blijft een mooi gegeven, sturen kun je hem, bepalen niet. Wat ik probeer te sturen is dat ik 15 januari m’n rugzak heb gepakt om volgens de planning vijf maanden in Latijns Amerika te bivakkeren. Ik heb het ticket dus binnen, ook ben ik de eerste drie weken van onderdak voorzien: ik verblijf bij een — voor mij op dit moment nog onbekende — Ecuadoriaanse familie om overdag Spaanse les te krijgen…

Dit verhaal wordt van de week nog wat uitgebreid, inclusief een toelichting van mijn concert top 10. Wordt vervolgd dus …

Zoals de titel inderdaad al aangeeft: ‘it’s been a while’, sinds m’n laatste blog. En als je dan rond 14u een writer’s block krijgt, dan is het de ideale tijd om tussendoor even iets in je moerstaal uiteen te gaan zetten op je persoonlijk webpagina. Noem het bezigheidstherapie. Ja, dat heeft een betere uitstraling dan het standaard sog’en (zie Google).

Laten we gewoon eens aan het begin van het jaar beginnen en dan gelijk bij het saaiste gedeelte: de tentamens. Ik had er twee gepland staan. Een in Eindhoven en een in Nijmegen. Die in Nijmegen (glansrijk) gehaald, terwijl de ene in Eindhoven begin april herkanst mag worden. Moet er uiteraard bij vertellen dat dat vak geen verplicht vak is, ik zelfs te veel studiepunten heb – ook zonder dit vak. Maar goed, eenmaal ergens aan begonnen wil ook zeggen, eenmaal iets afm…

Na de tentamens was het tijd om aan m’n afstuderen te beginnen. Daar ben ik nog steeds mee bezig (en zoet mee tot eind juli ). Ik doe dat twee dagen in de week bij het bedrijf ON2IT te Waardenburg en dat bevalt me meer dan prima. Een van de dagen zit ik op de TU – waaronder vandaag dus – en de andere dagen besteed ik thuis. Misschien wel gemakkelijk even uit te wijden waarmee ik geacht wordt bezig te houden: het ontwerp, de implementatie en de analyse van DNSCurve. DNSCurve is een voorstel van prof. dr. Bernstein om het DNS te beveiligen op link niveau. Voor de leken onder ons: dit houdt in dat ik bezig ben met het beveiligen van de vertaling van ‘www.harm.nl’ naar een internet adres. Wat inhoudt dat straks er geen informatie meer uit deze aanvragen gehaald kan worden. Je provider weet zo dus niet of je ‘www.harm.nl’ bezoekt, of ‘www.tilborg.nl’. Dit allemaal aan de hand van state-of-the-art cryptografische bouwstenen. Erg interessant, een combinatie van zowel theorie (ontwerp en analyse) en praktijk (implementatie). Op dit moment ben ik bezig met het afronden van het ontwerp, waarna er (eindelijk ) begonnen kan worden aan de implementatie. Maar goed, zoals ik al zei, hier ben ik zoet mee tot eind juli dit jaar.

Dan over naar het stukje sport. Het lijkt onmogelijk, onwaarschijnlijk en onwaar: maar ik sport zowaar weer. Na de podo therapeutische zolen zijn alle irritatie en overbelasting klachten van de knie als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik fluit dus sinds de winterstop weer voor de KNVB en ben bezig m’n conditie op te bouwen voor een ander nieuwtje: ik ben op dit moment bezig met m’n sollicitatie voor de luchtmacht als zijnde vlieger. Vorige week op inlichtingen middag geweest, op vliegbasis Volkel. En daar samen met negen andere potentiële vliegers voorgelicht over de sollicitatie procedure. Veel papierwerk tot dusver (m’n HAVO diploma zoeken, bij de gemeente langs voor een GBA uittreksel, referenties afbellen en op de hoogte stellen, enzovoorts). Ik hoop in ieder geval het pak papier volgende week op te sturen. Waar na een maand ongeveer de eerste tests zullen beginnen en dan maar hopen dat we zo lang mogelijk ‘erin blijven’. ‘I’ll try to keep you posted ’.

Ook het nieuwe concert jaar is weer aardig begonnen. Wat kleine optredens gezien en er staan er wat op de rol. Maar goed, dat vind je in het rechter menu een mooie samenvatting van. Toevallig ook nog bezig met de zomervakantie. Wat waarschijnlijk een bezoek aan Rusland, Estland en Finland gaat worden. Echter, ook voor dit: daar is nog niets zeker aan.

Zow, een kleine grote update, ik hoop m’n log ietsje beter bij te gaan houden de komende maanden. Of dat gaat lukken dat zien we vanzelf wel. Ik ga weer verder aan m’n ontwerp om over een half uurtje in te pakken voor m’n gesprek met de begeleider van de TU. Ciao!

Na het eerste semester van de master heb ik het tweede semester op maandag twee courses in Eindhoven gevolgd: Verification of Security Protocols en Cryptography II. Eerstgenoemde was wat minder interessant, maar met een voldoende afgerond, terwijl ‘crypto II’ afgerond werd met een 1 — nouja, het tentamen dan. Dus bij dezen: mijn allereerste 1 ooit is in 2009 gevallen. Op de vrijdag heb ik in Nijmegen één vak gevolgd: Software Security, wat ook prima was afgerond. Tussentijds in Eindhoven nog de vakken Proving with Computer Assistance en Automated Reasoning gevolgd. Beide interessante vakken die ik ook voldoende had afgerond.

Na de zomer het laatste semester ‘echt les’ gehad. Met op maandag in Nijmegen de vakken Security in Organizations en Hardware & Operating System Security. En zo nu en dan vond ik het interessant om aan te schuiven bij Law in Cyberspace — een vak gegeven door de Universiteit van Tilburg. Op dinsdags in Eindhoven stond Algorithms for Model Checking op het programma — puur vanwege het feit dat ik dan tenminste ook een keer in Eindhoven ben . Terwijl ik op vrijdag in Twente te vinden was, voor de vakken Secure Data Management en Network Security. Waarbij we voor het laatsgenoemde vak als project een honeypot op moesten zetten: interessant. Voor de Twente vakken inmiddels al tentamen gehad en die ook prima afgerond, nu de projecten die daarbij horen nog. De Eindhoven en Nijmegen vakken worden in de tentamenweek in januari afgerond; nog even geduld dus .

Zonder vakken van het derde semester heb ik nu al 79 studiepunten bij elkaar gesprokkeld. Ik heb er 90 nodig om aan het afstuderen te kunnen beginnen, terwijl ik er nu theoretisch 29 kan verdienen. Dat moet wel gaan lukken dacht ik zo… Een jaar waarin er dus hard gewerkt is aan allerlei projecten en papers. Maar nog nooit met tegenzin de trein of bus naar Eindhoven, Nijmegen danwel Twente gepakt — iets wat alles zegt als je het mij vraagt…

Knie
Afgelopen jaar schreef ik al dat ik hoopte dat ik aan dit akkefietje geen woorden meer hoefde te spenderen. Helaas, niet ieder goed voornemen vindt aftrek. Maar, misschien is er dan toch licht aan het einde van de tunnel.

Nadat ik begin dit jaar nog redelijk moedeloos van m’n beengewricht werd, is dat aan het einde van 2009 redelijk omgeslagen. Net voordat ik op vakantie ging — daar volgt later uiteraard ook een blokje over — kon ik niet veel met m’n knie. Direct dik na inspanning en zelfs de dag erna gewoon pijn tijdens de dagelijkse bezigheden. Enorm veel irritatie op de pezen en pezenbladen rondom de knie. De fysio kon niet heel veel meer doen, m’n spierkracht was zo goed als gelijkwaardig, evenals de spiercoördinatie. Tja, dan begin je toch te twijfelen… ‘Had ik die derde operatie wel aan moeten gaan…?’

Eenmaal terug van vakantie had ik totaal geen last meer van m’n knie. Zouden die vier weken relatieve rust (geen sporten) en het dagelijks veel bewegen (wandelen for the win ) dan het wondermiddel zijn? Zo stom als ik was direct veel gaan hardlopen, wat allemaal prima ging. Totdat uiteindelijk de klad er weer in kwam: irritatie en veel pijn de volgende dag. Precies op dezelfde plaatsen. De fysio kon zoals gezegd niet veel doen. Daar zit je dan…

Begin oktober toch maar de laatste strohalm gegrepen die ik had: de podotherapeut opzoeken. Dingen die zowel de chirurg als de fysio eens tussen neus en lippen door hadden gemeld. Googlen, bellen en drie dagen later afgesproken. Er was inderdaad het nodige mis met m’n voeten en mijn loopgedrag, maar ‘hier was wel iets mee te doen’. Zou het dan toch?

Inmiddels loop ik nu zo’n dikke maand op m’n nieuwe orthopedische zolen en waarempel: zo’n beetje iedere klacht is verholpen en ik kan pijnvrij lopen, zelfs de dag erna! Dikke wow dus. Tijd om fit te gaan worden — ik scheurde de tweede week na aanschaf van de zolen m’n hamstring diep in — om in de tweede helft van het seizoen op te gaan treden als KNVB scheidsrechter: eindelijk weer. Zou dit dan toch het laatste hoofdstuk zijn omtrent de knie in m’n jaarlijke samenvatting…?

Muziek
Kwantitatief was het een minder jaartje met concert bezoek van ondergetekende. Echter, daar stonden wel de nodige namen van bands tegenover die op mijn ‘to-see-before-I-die’-lijst stonden. Zoals Kings of Leon, The Prodigy, U2 en Muse. Toegegeven, de één wat meer tegenvallend dan de ander, maar desalniettemin een prima concert jaar. Het waren er 15 dit jaar, tegenover 24 vorig jaar. Iets met kwantiteit zoals ik al aangaf .

Maar goed, om maar met de deur in huis te vallen, hierbij de top-10 van dit jaar:

1. The Prodigy – dinsdag 3 maart – E-Werk, Keulen
   Zoals gezegd, deze stond op de ‘to-see-before-I-die’-lijst. En man man man, wat hebben deze mannen mij deze doordeweekse avond vermaakt. We waren mooi op tijd in Keulen en stonden langs de geluidmannen toen het concert begon. Bij de eerste tonen ging de Duitse zaal (okay, met veel Nederlandse inbreng) al helemaal uit hun plaat — incluis ons. Snel naar voren gehaast waar iedereen direct elkander kwijt was: niet erg, gewoon stampen! Einde concert, lichten aan en weer hard balen dat je opnieuw helemaal doorweekt bent. Je kijkt om je heen (‘hey, ik sta weer langs de geluidsmensen’) en ziet dat iedereen ook doorweekt is: H-E-L-L Y-E-A-H!
2. Coldplay – zondag 20 september – Wembley Stadium, Londen
   Vorig jaar stonden ze ook op twee, toen had ik Chris Martin en kornuiten mogen aanschouwen in Keulen. Van de ene grote stad naar de andere, moet ik hebben gedacht. Ik had namelijk kaarten gescoord voor het afsluitende concert van de Viva La Vida-tour, in fucking Wembley Stadium. Nou weet ik niet of dat het was — wat een enorm vette locatie — of de regen die toen Coldplay net op de bühne kwam of gewoon de prima muziek. Anyways, het was een geweldig weekend!
3. The Temper Trap – donderdag 17 december – Doornroosje, Nijmegen
   Soms komen er van die bandjes die een debuut album afleveren die direct pakt. En als je dan ziet dat ze over een paar maanden om de hoek te bewonderen zijn: dan heb je geluk. Zo ging ik samen met Giel vorige week richting Nijmegen om deze Aussi’s te gaan aanschouwen. Wat een prachtige stem heeft zanger Dougy Mandagi toch: glashelder, hoog en aanstekelijk. Een enorm powervolle set, heel zwaar okay. Ik sta er niet van te kijken als de mannen over een aantal jaar de HMH platspelen. Kan ik er nog bij zeggen dat ik Dougy een hand heb geschud en hem succes daarmee gewenst heb .
4. U2 – dinsdag 21 juli – ArenA, Amsterdam
   Over platspelen gesproken. Dat hebben Bono en z’n mannen al ontelbaar veel keren gedaan. Ook ditmaal in Amsterdam. Harm’s eerste keer. Wát een podium en wát een overweldiging. Het nieuwe album mocht behoorlijk tegenvallen, dat werd met gouden ouden helemaal goed gemaakt.
5. The Gaslight Anthem – woensdag 10 juni – Doornroosje, Nijmegen
   Een band tweemaal zien spelen kan, maar als er dan maar één nacht tussenzit, dan ben je of niet goed snik, of het is gewoon een top band. Dat laatste geldt hopelijk voor mij . Jammer dat ik Brian Fallon en kornuiten pas dit jaar ontdekte, anders had de album top-10 van vorig jaar er heel anders uitgezien…
6. Alberta Cross – donderdag 19 november – Doornroosje, Nijmegen
   Samen met The Temper Trap toch wel het beste binnenkomer album van 2009. Dat dat live dan ook nog eens bevestigd wordt, levert dat alleen maar kudo’s op voor dit lijstje . Achteraf opnieuw met een frontman gesproken: Petter Ericson Stakee was zo relaxt als de muziek is, heel cool.
7. J.W. Roy – zondag 21 juni – Koningkerkje, Vierlingsbeek
   Tijdens het festival ‘Op de Toffel’ te Vierlingsbeek — waar ook De Staat en The Spades speelden — kwam ik in een klein kerkje waar singer-songwriters speelden J.W. Roy tegen. Een voor mij onbekende troubadour, maar iemand die ik daarna niet snel zal vergeten. Het is dat zijn CD’s voor gemiddeld 20 euro over te toonbank gaan, waarop ik het maar even van me af schuif. Maar dit is muziek zoals muziek bedoeld is: puur, direct vanuit het hart te hore gegeven, met een prachtige stem: wow!
8. Five O’Clock Heroes – zondag 22 februari – Doornroosje, Nijmegen
   Het is carnavalszondag en je favo spring bandje komt langs in Nijmegen. Wat doe je dan? Kei hard gaan natuurlijk! Samen met Mark en Jony verkleed richting Roosje, om aldaar door te gaan met feesten. Lees het maar even na .
9. Kings of Leon – zaterdag 21 februari – HMH, Amsterdam
   Dat was de zondagavond, de zaterdagavond was ik samen met Niels in de HMH te vinden om onze gezamelijke helden van de Kings of Leon te aanschouwen. Prachtige show, prima sfeer en meer dan prima muziek. Hier vind je wat meer.
10. Oasis – donderdag 22 januari – HMH, Amsterdam
    Eindelijk kon ik mijn helden van de middelbare schooltijd aanschouwen. Meeschreeuwen met alle knallers van toen (‘Champagne Supernova’, ‘Cigarettes & Alcohol’, ‘Don’t Look Back in Anger’ en last but not least: ‘Wonderwall’), ik zeg: bij een volgend album weer?

Nog wat concerten die er buiten vielen: Muse (toch wel een kleine tegenvaller, misschien omdat we er te laat waren en wat aan de zijkant stonden), The Killers (niets speciaals), Bloc Party (helaas, prima concert, maar niet dat stukje extra) en de grootste tegenvaller: Michael Jackson. Man man, wat had ik de beste man graag live een keer zien schitteren in Londen!

Anyways, van de concerten richting de albums. Ik ben zo lui geweest om hier gewoon de lijst neer te plempen die ik ook bij ApplySomePressure heb neergegooid. Maakt het er niet minder leuk om uiteraard:

1. Arctic Monkeys – Humbug
   Dit album kent volgens mijn ster-aanduidingen geen slechte platen: ik zie enkel 4 sterren of meer. Om dan de echte juweeltjes aan te wijzen wordt lastig, maar toch: ‘My Propeller’ en ook ‘The Jewellar’s Hands’. Wat meneer Turner hier flikt heeft iets weg van de magie die samen met maatje Kane ook bij The Last Shadow Puppets te beluisteren was: chapeau chapeau.
2. Yeah Yeah Yeahs – It’s Blitz!
   Als je pas in 2009 met de Yeah Yeah Yeahs wordt geconfronteerd — zoals ik — dan heb je inderdaad onder een steen gelegen. Echter, met zo’n muziek kom je daar stuiterend onder vandaan. ‘Hysteric’ en ‘Heads Will Roll’ maakten hier het prettigst een rondje. Tijd om weer eens een keertje Nederland aan te doen, ja toch?
3. Florence And The Machine – Lungs
   Het blijft leuk om bandjes die je ooit eens in een voorprogramma hebt gezien — bij MGMT te Doornroosje stond mevrouw Florence een kwartvolle zaal te showen wat ze in haar mars heeft –, zelf door ziet breken. Prachtige samenvloeiing van zang, melodie en een bergje power erbij! Dikke wow! Krakers: ‘Hurricane Drunk’ en de single ‘Dog Days Are Over’.
4. Doves – Kingdom Of Rust
   Nou ben ik niet bekend met het oude werk van de Doves, maar Kingdom of Rust raakte nadat het m’n hoofd trof er niet snel meer uit. Prachtige plaat, met mysterie alom. Maar liefst drie vijf-sterrers : ‘Lifelines’, ‘Jetstream’ en ‘House of Mirrors’.
5. Kasabian – The West Rider Pauper Lunatic Asylum
   Wel jammer, deze plaat had zekersteweten hoger gestaan als het concert van de Engelse heren niet afgelast was dit jaar. Anyways, reden te meer er nog meer naar uit te zien in februari. Een album wat misschien wat meer toegankelijk is voor de mainstream, het maakt de toppers ‘Fire’, ‘Underdog’ en ‘Fast Fuse’ er niet minder om .
6. The Temper Trap – Conditions
   Ja, het concert wat ik afgelopen week hiervan bijwoonde heeft zeker aan deze plaats bijgedragen. Een bevlogen band en ook bevlogen muziek. Sommige nummers pakten meteen (ik zeg: ‘Fader’), anderen komen later rustig bovendrijven. Blijkt dan vaak dat dat juist dé parels zijn die je over jaren nog kunt luisteren…? Laten ik het voor m’n oren hopen, met ‘Soldier On’ en ‘Resurrection’.
7. The Veils – Sun Gangs
   Deze plaat is een beetje ondergesneeuwd in mijn gedachten over goede platen uit 2009. Desalniettemin, wat een prachtig album. Dezelfde soort onrust als bij Doves, maar dan net een beetje donkerder. ‘Sit Down By The Fire’ staat héul hoog in mijn single van 2009 lijst.
8. Alberta Cross – Broken Side Of Time
   Daar is de tweede nieuwkomer van 2009, en wat voor één. Een stemgeluid waar de frontman van The Temper Trap nog twee noten onder zit. Prachtig concert van gezien te Doornroosje. Beetje weinig airplay gehad — misschien iets minder toegankelijk. Maar mensen: ogen dicht en ‘City Walls’ plus ‘Old Man Chicago’ opzetten. Ja, ik zei toch: je bent om.
9. Editors – In This Light And On This Evening
   Iets met een hele andere koers varen… Wat een verfrissend album van de Engelse heren. Topper ‘Papillon’ viel hier direct en doet het buitengewoon verrassend nog steeds heel prima hier. Groeibriljant ‘Bricks And Mortar’ heeft hier net te kort opgestaan om de gewenste 5-sterren te krijgen, maar wie weet wat het nieuwe jaar brengt.
10. Franz Ferdinand – Tonight
    En dan band nummer twee die de synthesizers ontdekt hebben. Verfrissend is het zeker, dat het daarbij ook nog knalt om de dansvloer op te zoeken en te blijven is wel duidelijk. De ‘change’ die na vier minuten en vijftig seconden doorbreekt in ‘Lucid Dreams’ was misschien wel de grootste verrassing van 2009 . Owja, ook ‘Twilight Omens’ deed het erg prima hier.

Tja, dan ben je aardig stil. Kortom, kom er maar in met die top-10 singles van 2009:

1. Editors – Papillon
2. The Medics – Great Is My Fear
3. The Veils – Sit Down By The Fire
4. Alberta Cross – Old Man Chicago
5. Franz Ferdinand – Lucid Dreams
6. Flinke Namen – Wolken
7. Antony and The Johnsons – Epilepsy Is Dancing
8. Kasabian – Fast Fuse
9. Yeah Yeah Yeahs – Heads Will Roll
10. Florence and The Machine – Dog Days Are Over
11. Bruce Springsteen – Life Itself

(Links volgen…)

USA
Volgt…

Woordenwolk
Net zoals vorig jaar ga ik 2009 voor mijzelf samenvatten in een woordenwolk (kortom: gewoon een opsomming van dingen die mij gebeurden of opvielen in 2009). Sommige dingen zullen je kunnen plaatsen, voor anderen moet je toch echt Harm heten. Anyways:

Keulen, Dublin, zolen, Santa Barbara, FlashForward, master, San Diego, Twente, Riga, papers, smartcards, Pinksteren, Californication, Londen, PEI, golf, Toronto, MANNEN weekend, Eindhoven, Niagara, Totaalnet, V, LA, The Gaslight Anthem, Nijmegen, lvm2, Wembley, Las Vegas

Ik moet zeggen dat de indeling van deze post – met het oog op vorig jaar – goed gelukt is. Laat ik daar vooral mee verder gaan.

School
Tweeduizendacht stond voor mij qua school betreft geheel in het teken van de pre-master aan de TU/e. In de nodige posts vertelde ik stoer over mijn behaalde cijfers. Stoer, maar vooral trots kon ik eind augustus melden dat ik m’n pre-master daadwerkelijk gehaald had. Iets wat ik me niet had voor kunnen stellen toen ik half 2007 aan deze verplichte studie – voor de master – begon.

De uitreiking vond plaats met slechts drie jaargenoten – mensen die dus ook in de helft van 2007 waren begonnen – van de 45(!) die er gestart waren. Zoals ik al zei: trots.

Het tweede semester van het jaar 2007-2008 bestond voor mij persoonlijk maar uit drie vakken en was (helemaal met het oog op het eerste semester) relatief rustig. De drie vakken: automaten- en procestheorie, datastructuren en algebra waren alle drie zeker de moeite waard om te volgen. Vooral als ik terugkijk met de kennis uit de master zijn alle drie deze vakken aanvullend op m’n ontwikkeling geweest. Chapeau TU/e!

M’n pre-master binnen en dus tijd voor hetgeen het eigenlijk allemaal begonnen is: de master zelf. De faculteit Wiskunde & Informatica biedt drie verschillende master specialisaties aan. Te weten: Embedded Systems, Business Information Systems en Computer Science and Engineering (CSE). De eerst genoemde viel af, daar had ik een ander schakelprogramma voor moeten volgen, met veel electro vakken. BIS was met iets te veel bedrijfskundig dus bleef er één over. Echter, sinds een korte tijd heeft CSE er een aparte master track bij: Information Security Technology (IST). Deze variant wordt aangeboden door het Kerckhoffs Institute. Dit ‘instituut’ is een samenwerking van de TU/e, de Radboud Universiteit te Nijmegen en de Universiteit Twente.

De track richt zich – tja, met zo’n naam – dus op de beveiliging van informatie in de breedste zin van het woord. De samenwerking houdt in dat we tweemaal per week, maandags en vrijdags, richting een andere universiteit moeten. We worden dan ook vaak aangeduid als ‘the travelers’. Gelukkig valt die twee keer per week wel mee. Afgelopen semester moesten we maandags naar Twente en vrijdags ‘gewoon’ naar Eindhoven. Begin 2009 wordt het maandags naar Eindhoven en vrijdags naar Nijmegen. Eind 2009 mogen we wel twee maal per week naar een andere locatie (maandags naar Nijmegen en vrijdags naar Twente).

Tot nu toe bevalt me dit eigenlijk prima. Een redelijk internationale (25%) groep studenten die elkaar tweemaal per week zien: erg leuk. Ook de vakken zijn heel uiteenlopend – geïntereseerden kunnen hier een kijkje nemen in het curriculum.

De vakken die ik in Twente heb gehad zijn inmiddels afgerond. Twee daarvan met een (dikke) voldoende voor het tentamen en voor het derde vak schrijven we in het voorjaar van 2009 een paper. Wat er in 2009 nog meer gebeurt? Gewoon verder studeren en hopen op een mooie stageplek voor het voorjaar van 2010. Misschien wel in het buitenland… Maar eerst de eerste drie weken van januari overleven. Daarin sluit ik hopelijk vier vakken in Eindhoven met een voldoende af . To be continued dus…

Muziek
Komen we aan bij een hobby die eigenlijk in de loop van 2007 is ontstaan: het bezoeken van concerten. Waar ik vorig jaar rustig van wal stak (‘In het begin van het jaar ben ik ook wat meer uit m’n schulp gekomen om concerten van favoriete bandjes te gaan bezoeken.’), is 2008 toch wel een kleine explosie geworden in m’n agenda onder het kopje ‘gigs’. Als ik m’n Last.fm event lijst mag geloven: negentien maar liefst. En dan tel ik Pinkpop als één concert.

Iets waar ik dan wel van houd is deze concerten in te delen in het concert waar ik het meest… door was ontroerd; het meest op heb gerockt; het meest op heb gedanst; het meest van heb gehuiverd, maar bovenal: waar ik me het beste heb vermaakt. Is het niet qua muziek, dan wel qua sfeer. Vorig jaar kwam ik er vanaf met een top-5 van concerten. Dit jaar krijg ik het héél lastig met een top-10. Maar toch, daar gaan we:

1. Radiohead – dinsdag 1 juli – Westerpark, Amsterdam
   Het hele jaar heb ik tegen alles en iedereen geroepen dat Radiohead en Coldplay op één en twee stonden. Maar tegen niemand eigenlijk gezegd welke met de twijfelachtige eer moet strijken. Stiekem ben ik er nog steeds niet uit. Vergelijkbaar zijn ze niet, tja wat is wel vergelijkbaar met Radiohead. Maar toch staan Thom Yorke met z’n mannen op één. Waarom dan wel?Normaal gesproken ben ik eerlijk gezegd niet van de openlucht concerten. Het raakt me vaak net wat minder, het geluid is wat minder. Dat laatste was op deze dinsdag wel het geval. Het eerste daarentegen echt niet. Stel je voor: het is warm, misschien wel een beetje benauwd  en je hebt de hele dag door Amsterdam staan slenteren om wat boeken te scoren aangezien je enkele dagen later onder het mes gaat. Je gaat bij neef Bart langs en fietst samen richting het Westerpark om daar in het warme bad van geluid en extase van de mensen om je heen te komen, en je geheel over te geven aan eerdere genoemden helden. Als je de eerste gitaartonen hoort vallen en naast het podium een prachtige oranje-rode zon onder ziet gaan weet je het zeker: dit wordt een onvergetelijke avond.

   Sterker nog: dat werd het. Ik kan het nog steeds niet goed beschrijven, was iedereen dan in trance? Door de warmte of onder hypnose van narcotische middelen waar onze hoofdstad bekend om staat? Ik niet in ieder geval. Wat ik wel weet: ik zal deze zwoele dinsdagavond nooit meer vergeten. Punt!

2. Coldplay – vrijdag 12 september – Kölnarena, Keulen
   Zoals gezegd een respectvolle tweede. Een week voordat de verkoop voor tickets in Nederland begon – en ik zwaar het gevoel had dat dat lastig ging worden – startte de voorverkoop in Duitsland. Relatief makkelijk zes tickets kunnen scoren, die ook snel weer doorverkocht waren aan drie Polly-vrienden, neef Giel en Canadese vriendin Kristie die toevallig rond die tijd in het land was.Haastend vanuit Eindhoven om een beetje op tijd terug te zijn voel ik aan alles dat ook dit concert mijn top-10 van 2008 wel eens kan halen. Waar ik me in het verslag vooral verbaasde over de vriendelijkheid van onze oosterburen, moet hier natuurlijk één en ander over de muziek verteld worden. Dat is niet heel moeilijk. Voorman Chris Martin mag dan door collega blogger Harm van ApplySomePressure beticht worden van ‘Sinterklaas-rijm’ (no offence overigens – dat is gewoon zo), als charismatische frontman staat hij hoe dan ook zijn mannetje. Was het de plek waar we stonden? Het leuke gezelschap waar ik mee in Duitsland was? Of toch gewoon de muziek die iedere kant en iedere wal raakt, ik weet het niet. Ook hier geldt: onvergetelijk! Of toch niet…? Aangezien ik kaartjes heb kunnen bemachtigen voor de afsluiting van de ‘Viva La Vida’ tour in… Wembley Stadium, London!
3. Pete Murray – woensdag 26 november – Tivoli, Utrecht
   ‘Moet je luisteren joh, is net Jack Johnson.’ Tja, zo’n quote blijft wel hangen. Lekker laidback muziek is op z’n tijd erg welkom. Vooral als er weer intensief gedacht moet worden voor studie of werk. En laat ik maar met de deur in huis vallen: Pete Murray is tien keer beter dan Jack Johnson! En als hij er een beetje zin in heeft met z’n band, krijg je plots een twee uur durende pleziershow van muziek op je af. Dat is exact wat gebeurde deze woensdagavond te Utrecht.Rob, Mark en ik waren na deze avond helemaal om. Later bleek dat Pete zich wil vestigen in Nederland: prima jongen. Ieder jaartje zo’n optreden voor ons neerzetten en zelfs mevrouw Verdonk kan niet meer om je dubbele nationaliteit heen – aiii, deze grap is een beetje heel erg outdated.
4. Saybia – dinsdag 4 november – 013, Tilburg
   Toen ik de tourdata van Saybia te zien kreeg baalde ik enorm: waarom treden ze in godsnaam op mijn verjaardag op in één van mijn geliefde poptempels (Tivoli)? Gelukkig stond de dag erop een gig gepland in 013. Vooruit, ook goed. Als dan blijkt dat ze enkele jaren geleden daar een live album hebben opgenomen en het ook nog de laatste gig is voordat ze terugkeren naar thuisland Denemarken: dan voel aan je water dat dit een pareltje in de dop is. En ja, als je op vier in dit lijstje staat dan is dat het geval.Samen met Maarten werden we gevangen door de kraakheldere zware stem van zanger Søren Huss en de aanstekelijke performance van de heren die zichtbaar terugverlangen naar hun thuisland. Maar hun best deden dat met een enorme apotheose te doen: bravo!
5. MGMT – zaterdag 3 mei – Doornroosje, Nijmegen
   Het is altijd goed voor je ego als je achteraf kunt zeggen: ‘deze mannen heb ik live gezien voordat ze écht bekend werden’. Laat deze quote nou net voor mij opgaan met als lijdend voorwerp MGMT. Twee weken na hun optreden in het charismatische Doornroosje zie ik op de BBC MGMT optreden voor 60.000 opgewonden Britten. Inderdaad: ‘deze mannen heb ik live…’.Samen met Mark en Jony was ik getuige van een show waar de frisheid en enthousiasme vanaf sprong. Met als hoogtepunt de Woodstock playbackshow met kneiter ‘Kids’ als afsluiter: ge-ni-aal.
6. The Last Shadow Puppets – maandag 20 oktober – Paradiso, Amsterdam
   Volgens sommigen schreven Miles Kane en Alex Turner op deze maandag in oktober muziekgeschiedenis. Dat gaat mij persoonlijk wat te ver. Dat het een prima concert was ben ik helemaal met ze eens. Maar misschien toch wel een klein beetje overhyped…? Desalniettemin een stukje vakmanschap van de twee twintigers(!). Om maar met een cliché te eindigen: daar gaan we meer van horen…
7. Marike Jager – woensdag 10 december – Doornroosje, Nijmegen
   ‘Hoe kwam je in godsnaam weer aan deze dame Harm?’, vroeg medeganger Mark. ‘Goede vraag, even denken’, antwoord ik. Ik weet het niet meer precies, maar volgens mij waren het enkele berichten over een talent op het gebied van jazzy-pop uit Nederland, ja u hoort het goed. En tsja, dan ben ik wel benieuwd. Dan hoor je zo’n naam en enkele weken later zie je dat weer ergens terug komen. Bij mij zijn verbanden dan snel gelegd… Dus na eindelijk een platenzaak gevonden te hebben kon het luisteren van het eerste album uit 2006 beginnen. In één woord: catchy en pakkend. Dus als er dan via de nieuwsbrief van Doornroosje de aankondiging komt van Marike langskomt ben je snel om.Marike sloot ook hier haar tour af – in hometown Nijmegen. Een relaxte getalenteerde zangeres voelde zich zichtbaar op haar gemak en maakte er samen met haar band een geweldige avond van. Met als hoogtepunt een Doornroosje waar je een spelt kon horen vallen: auw, goosebumps.
8. Novastar – dinsdag 11 november – Paradiso, Amsterdam
   Een uitgesteld concert waar ik samen met Niels, Mark en Lotte heen ging. Een bevlogen Joost gaf samen met z’n briljante gitarist (en band) een puike show af. Kan niet anders zeggen…
9. Air Traffic – woensdag 27 februari – Tivoli, Utrecht
   Giel’s eerste officiële, mijn zoveelste. De catchy platen van het album werden in een prima tempo erdoorheen gejaagd in Tivoli, zonder dat het storend werd. Dit smaakte naar meer. Heren, waar blijft het nieuwe album?
10. Five O’Clock Heroes – donderdag 23 oktober – Speakers, Delft
    De minst drukke van alle concerten. Misschien vijftig man in een klein zaaltje in Delft. Onvergetelijk voor mede-Hero-aanbidder Mark en mij. In de zaal waar misschien tien man de band daadwerkelijk kenden gingen Mark en ik he-le-maal los. ‘Leuk dat jullie zo goed uit je dak gaan voor jullie vrienden’, stak een dame in het publiek hartstochtelijk naar me toe…Mark en mijn wens komt overigens uit: ze komen volgend jaar februari richting Doornroosje. Waar we hopelijk met een flinke Polly-delegatie heen gaan. Op carnavalszondag wel te verstaan .

Wow, dat is me een stuk tekst geworden zeg. Laten we het iets korter houden, anders gaat dit never-nooit voor Eerste Kerstdag af komen.

Rest mij nog een kleine voorprogramma top-3 samen te stellen.

1. Balthazar – voorprogramma GEM – 10 oktober – Luxor Live, Arnhem
   GEM zelf gaf ik niet zoveel om. Maar goed, een nieuwe poppodium bezoeken en Mark vergezellen is nooit weg. Daar werd me duidelijk dat een voorprogramma skippen soms een slecht idee is. Het Belgische Balthazar wist me enorm te boeien met hun pop met een hele fijne rare inslag. Toetsen, drums, gitaar, bas, piano en viool. Snap jij het nog? Zuiderburen alsjeblieft, begin aan dat album, en snel !
2. Yevgueni – voorprogramma Marike Jager – 10 december – Doornroosje, Nijmegen
   Dit – op dat moment – trio wist een gezapige zaal snel op te zwiepen. Hun aanstekelijke melodieën, grappige en pakkende teksten gingen erin als koek in de zaal, maar helemaal bij mij. Jammer dat ik geen CD hebben kunnen scoren, dat komt in 2009 vast wel goed!
3. Krause – voorprogramma Kraak&Smaak – 17 oktober – Doornroosje, Nijmegen
   Hoe krijg je in je eentje een zaal opgewarmd voor een spetterend optreden van de dance-act Kraak&Smaak? Ik zou geen idee hebben, vraag het anders even aan Krause.

Nog twee muzieklijstjes te gaan. De album lijst krijg je van me op Tweede Kerstdag. En zal tezelfdertijd worden geplakt in deze post. Aangezien dat de deadline is voor de ApplySomePressure album chart.

En uiteraard de beste 15 singles van 2008, naar mijn ‘holy opinion’ natuurlijk. Maar mét de restrictie dat ik maar één song per artiest/band mag kiezen:

1. Elbow – One Day Like This
2. Oasis – I’m Outta Time
3. Late of the Pier – Focker
4. MGMT – Kids
5. Fleet Foxes – He Doesn’t Know Why
6. Adele – Hometown Glory
7. Kings of Leon – Sex on Fire
8. Vampire Weekend – Oxford Comma
9. Coldplay – Violet Hill
10. Pete Murray – You Pick Me Up
11. The Killers – Human
12. The Last Shadow Puppets – The Age Of The Understatement
13. TV on the Radio – DLZ
14. Gabriella Cilmi – Sweet About Me
15. The Ting Tings – That’s Not My Name

Tja, en dan de album lijst van 2008. Ik heb de lijst vooral samengesteld voor ApplySomePressure, daarom mis je eigenlijk één album dat er eigenlijk ook in hoort. Maar omdat ik het gevoel had dat dit album het ook wel zonder mijn ‘hulp’ ging redden in de lijst heb ik die eruit gelaten. Je mag zelf raden welk album dat is. Hier de lijst:

1. Oasis – Dig Out Your Soul
   Een prachtig ‘terugkeer’ album. Hier staan gaan slechte nummers op. Op naar het concert half januari. Nu al zin in!
2. MGMT – Oracular Spectacular
   ‘For the record’ misschien niet helemaal 2008. Maar net zoals het vorige album geldt ook hier: dit album kent geen slechte plaat. Sommige muziek kun je niet in kaders plaatsen. En als dat niet lukt: vooral niet doen. MGMT is er daar één van. Een verfrissend geluid gemixt uit vanalles en nog wat
3. Late of the Pier – Fantasy Black Channel
   Wat voor MGMT geldt, geldt bij Late of the Pier alleen maar meer: plaats het a.u.b. niet in een hokje. Het is luister-, dans- en genietbaar. Kortom: wow!
4. Adele – 19
   Eigenlijk moet je de verschijning van Adele niet kennen. Puur en alleen naar haar magistrale stem luisteren doet genoeg (en wonderen).
5. Pete Murray – Summer At Eureka
   Niet echt heel voor de hand liggend in deze lijst. Maar vergelijk Pete Murray a.u.b. niet met Jack Johnson. Pete Murray is zoveel meer! Raak helemaal overtuigd als je Pete live ziet met band.
6. Elbow – The Seldom Seen Kid
   Raar dat Nederland zo laat onder invloed is gekomen van Guy Garvey en z’n mannen. Laten we maar zeggen: beter laat dan nooit. Elbow werd bij mij bekend na het fabuleuze optreden op Glastonbury dit jaar. Met als hoogtepunt ‘One Day Like This’ – dé plaat van 2008.
7. Fleet Foxes – Fleet Foxes
   Diversiteit genoeg in album-land van 2008. Fleet Foxes is daar weer een van de uitersten van. Duw ook dit beestje niet in een hokje, maar geniet vooral van de melodieuze (kerkelijke?) klanken en daarbij toepasselijke zang: wow!
8. TV On The Radio – Dear Science
   Ach, over diversiteit gesproken. Ik heb ze weleens betiteld als een kruising tussen Outkast en Bloc Party. Maar helaas, dat dekt de lading niet helemaal okay.
9. Marike Jager – Celia Trigger
   Wat is het toch jammer dat Marike niet echt doorbreekt. Pop-professor Leo Blokhuis heeft misschien een goed startschot gegeven voor 2009. Tijdens Pauw & Witteman vroeg Pauw snel voor de afsluiting nog aan Leo: ‘wat is de moeite waard?’. ‘Marike Jager, heel leuk fris album’. Laat ik mezelf daar vooral bij aansluiten.
10. The Last Shadow Puppets – The Age Of The Understatement
    Zie je het voor je? In suit, sigaar in de mond, glaasje cognac erbij en luisteren maar. Dat gevoel krijg ik bij deze heerlijke noir muziek van twee jonge twintigers. Het moet niet gekker worden…

Film
Komen we weer bij de andere hobby van me. Ik moet zeggen dat ik minder tijd heb gehad om me over te geven aan een cinematisch gecreëerde wereld. TV series daarentegen heb ik wel veel bekeken. Heerlijke opvullers voor een klein uurtje ‘iets anders’, zijn dat. Opnieuw geen genummerde lijst. Alhoewel, ik heb de nummer één wél ingevuld .

1. The Dark Knight
2. Charlie Wilson’s War
   Control
   Eastern Promises
   Knocked Up
   No Country For Old Men
   The Savages
   There Will Be Blood

Woordenwolk
Vorig jaar zei ik dit over de woordenwolk: ‘Wel leuk om hier wat steekwoorden neer te zetten die voor mij 2007 kenmerken, en die misschien niet voor iedereen duidelijk zijn ’. Moet zeggen dat ook dat me prima is bevallen, dus hierbij wat kenmerken over 2008.

22, 25-jarig, 90′s, Amsterdam, ASP, Coldplay, Effenaar, fitness, fluiten, Friesland, Fringe, Grieks, Kerckhoff’s, Keulen (3x), knie (3e), Lost, master, papers, Pinkpop, Pinksteren, Polly, pre-master, promotie, Radiohead, seizoenskaart, Sint Maartenskliniek, tiny, TU/e, UTwente, West Wing

Wow, dat is me het postje wel geworden. Okay ik geef toe, niet helemaal op Kerstavond geschreven. Het laatste deel heb ik stiekem op maandag 5 januari nog afgemaakt… Op naar een 2009 met bovenal gezondheid. Druk bezig met het plannen van een grote trip die mij door Canada en de VS zal leiden. Het afsluiten van het eerste jaar van m’n master en nog vele andere dingen. Maar daarvoor moet je gewoon Kerstavond 2009 intunen .

http://www.youtube.com/watch?v=Vdh7qZOy5H4

De resultaten van de afgelopen tentamenweek zijn nog steeds niet binnen. Ik blijf het jammer vinden dat dat zo lang duurt. We zijn nu bijna drie weken na het tentamen, ik begin te vergeten wat ik heb ingevuld . Kortom: hopen dat er een voldoende in de cijferlijst valt, dan mag ik dat tentamen daadwerkelijk vergeten.

Op de concertagenda stond vorige week zaterdag The Wombats. Heel kort, heel krachtig: prima concert, goed tempo en een stel uitstekende hits. Dat betekende wel dat er nog ‘maar’ twee muziek items op de agenda staan: Radiohead begin juli, en… Een zaterdagkaartje voor Pinkpop 2008! Leuk man, te gekke line-up die dag: Foo Fighters, Editors, Stereophonics, Moke, Kaiser Chiefs, KT Tunstall, The Verve, Air Traffic, Groove Armada en Amy MacDonald! Samen met de mannen van Thom Yorke zijn dat toch wel twee uitkijkertjes. En wie weet welk bandje Nederland nog aandoet in de tussentijd…

Met de sport gaat alles zijn gangetje. Ik train wekelijks mee met de plaatselijke selectie. En ondanks dat ik een kruisband mis gaat dat behoorlijk goed. Wel ga ik ieder duel wat ook maar een gekke beweging oplevert, uit de weg. Maar m’n conditie vaart er wel bij. Die ik goed kan gebruiken bij m’n fluit activiteiten. Ik sta in de tussentijdse rapportage van de KNVB bovenaan, dat zit wel lekker. En om helemaal positief af te sluiten: na een belletje met de Sint Maartenskliniek vorige week heb ik de voorkeursdatum voor de nieuwe operatie (begin juli) ingediend. In tegenstelling tot de vorige keren werd er nu erg goed meegewerkt en is er direct een (ja, opnieuw) pre-operatief onderzoek ingepland. Zou het dan toch…?

En dan eindelijk waar ik met mijn titel naar toe wilde. Muse bracht twee weken geleden haar verzamel CD ‘H.A.A.R.P.’ uit. Leuk en aardig zou je denken. Ware het niet dat dit een verzamelaar is met enkel live opnamen. Uit hetzelfde concert, zomer 2007, het nieuwe Wembley Stadium, London. En laat het dan ook zo zijn dat dit concert niet alleen auditorisch is opgenomen, maar ook visueel. En laat die DVD ook bij de CD zitten. Ik zeg: wat een enorme TOP DVD! Dikke vette aanrader, Play.com heeft hem voor een aardige prijs liggen: halen!

Terugkijken aan de hand van mijn blogje, toch min of meer mijn dagboek met gebeurtenissen van het afgelopen jaar, en natuurlijk: herinneringen …

School en stage
Als ik terugkijk naar het begin van het jaar, dan waren dat vooral m’n laatste tentamens aan de Fontys. De laatste alvorens op afstudeerstage te gaan. En om de mogelijkheid tot Cum Laude afstuderen in ere te houden, daar goed voor m’n best gedaan. Met succes. En na al deze inspanning was het klaar voor het laatste truckje aan het HBO: afstuderen bij TASS.

Over m’n log staan de nodige verhalen vermeld over m’n stage toentertijd. Ik zou zeggen check even alle posts met een TASS tag . Maar het allerbelangrijkste is dan toch wel het afstuderen half juni. Het harde zwoegen heeft ook zijn vruchten afgeworpen. Het verslag, de presentatie en de werkzaamheden werden alle drie met een 8,5 beoordeeld. Tel daarbij op de 8.7 voor het theoretische deel. Wat concludeerde in het ‘Cum Laude’ afstuderen, ja, ik ben er nog steeds trots op . En op het feit dat we ook nog de scriptieprijs wonnen en genomineerd werden voor de Fontys Technology award. Dat was overigens ook de enige log in de maand juni, toeval of niet .

Tijdens de vakantie was de inschrijving aan de TU/e inmiddels geregeld. Alwaar we de één-naar-laatste week van augustus aan mochten treden voor een introductie week. Een leuke week, met helaas niet zo heel veel schakelaars. Desalniettemin heb ik me prima vermaakt. Net zoals de eerste weken op de TU. Iets wat ik nog steeds doe.

Heb 14 december een gesprek met de coördinatoren gehad, en daar kwam een positief advies uit. Mooi om te horen, nu nog zorgen dat ik de komende tentamenweek (nou ja, weken, drie maar liefst!) goed doorsta. Is dat het geval, dan is er een goede kans dat ik het schakeljaar in één jaar haal. Dat zou echt te gek zijn.

Arsenal – PSV
In de tijd dat ik bij TASS begon liep het knie verhaal ook nog steeds (ja, dat is zelfs nú nog zo, straks meer daarover ). Na de eerste operatie zat het gewoon nog niet lekker, dus opnieuw een operatie daarvoor gepland. Maar daarvoor eerst nog een prachtig retourtje Londen gepakt. En dan natuurlijk niet enkel Londen, na daar zat de Champions League wedstrijd Arsenal – PSV bij. Die gelukkig voor ons een schitterend einde had. PSV speelde gelijk met 1-1, door superverdediger Alex. Wat een prachtige twee dagen waren dat.

Wat misschien nog wel mooier was, was het einde van de competitie dit seizoen. Iets wat ik waarschijnlijk niet snel meer vergeet.

Muziek
In het begin van het jaar ben ik ook wat meer uit m’n schulp gekomen om concerten van favoriete bandjes te gaan bezoeken. De eerste grote daarvan was in april: Maxi Jazz en zijn matties gezamelijk Faithless genaamd. En dit jaar zouden er nog vele volgen… Na Faithless kwamen in chronologische volgorde: Red Hot Chili Peppers, Stereophonics, opnieuw Faithless, Editors, Kaiser Chiefs, en last, but not least: Arctic Monkeys. Man, man, man. Het was allemaal goed, het was allemaal prima. Maar zoals gezegd, bij het eind van het jaar horen lijstjes. Ook bij mijn log. Ik heb er twee gemaakt. Eentje met gig bezoeken:

1. Faithless, 21-09-2007
   Wow, na het concert van maart hadden we nu eindelijk staanplaatsen. En daar hebben we ook meteen goed gebruik van gemaakt, wat een knalfeestje was dat.
2. Arctic Monkeys, 06-12-2007
   Stiekem wel één van mijn favoriete bandjes geworden in 2007. Samen met Geven en Bos zijn we in de HMH helemaal uit ons plaatje gegaan. Wat een optreden. Check vooral de link in de muziek alinea even…
3. Editors, 29-10-2007
   Ok, vooruit, samen met de Monkeys mijn band over 2007. Wat een geweldig concert in 013. Dit concert was de reden nog meer te gaan luisteren. Ja, An End Has A Start heeft ook in het volgende lijstje een notering .
4. Kaiser Chiefs, 14-11-2007
   Toegegeven, vooraf had ik hier helemaal niet zo geweldig veel zin in. Maar eenmaal in Amsterdam heb ik me echt prima vermaakt. De Chiefs weten inmiddels wel hoe ze een feestje bouwen.
5. Stereophonics, 16-09-2007
   Ik moet de belofte die ik mezelf die avond maakte nog steeds nakomen: ‘meer van luisteren Harm’.

Dan de gigs die het niet haalden: de Peppers in het Goffertpark. Wat een drama, daar wil ik geen woorden aan besteden. En het eerste Faithless concert. Puur vanwege de zitplaatsen .

Naast de gigs uiteraard nog een album top-5. Die ik op het Polly forum al gegeven heb:

1. Editors – An End Has A Start
   Voor mij gewoon de onbetwiste nummer één. Wat een verzameling grandioze platen. Donker, maar wel lich(g)t. Geweldig.
2. Reverend and The Makers – The State Of Things
   Was klein beetje bekend na de single ‘Heavyweight Champion Of The World’. Maar nadat ze in het voorprogramma van de Monkeys stonden maar het album gehaald. Wat een geweldig debuut. Ik kijk nu al uit naar hun gig in februari waar ik kaarten voor heb…
3. Arctic Monkeys – Favourite Worst Nightmare
   Helaas, na lang beraad overtuigt de tweede plaat van de Monkeys niet hun debuut ‘Whatever People Say I Am, It’s What I’m Not’.
4. Radiohead – In Rainbows
   Grandioze ‘comeback’ (mag ik het zo noemen?). Beter te beluisteren dan ‘Kid A’, wel traag, maar met een aantal platen die bij mij niet uit kunnen… Erg benieuwd naar hun concert in juli volgend jaar!
5. The Wombats – A Guide to Love, Loss and Desperation
   Leuke vlotte britpop. Verstand op nul en luisteren. Ik zal komend jaar wel goed los gaan op deze heren.

En zoals in het lijstje te vinden is, aankomend jaar staan er tot nu toe alweer drie gigs gepland: Reverend and The Makers in Paradiso, The Wombats in de Effenaar en Radiohead in de Westergasfabriek. Naar alle drie ben ik erg benieuwd!

En dan het overmijdelijke lijstje met daarin dé single van 2007. Ook deze is inmiddels op het Polly forum te vinden, maar ik heb er zelf geen gekozen, enkel een opsomming. It’s up to jullie .

- Kate Nash – Foundations
- Editors – Smokers Outside The Hospital Doors
- Arctic Monkeys – Brianstorm
- Niet echt 2007, maar toch: The Fray – How To Save A Life
- Mika – Grace Kelly
- Niet echt 2007: Five O’Clock Heroes – Time On My Hands
- Fiction Plane – Two Sisters
- Paolo Nutini – Jenny Don’t Be Hasty
- Manic Street Preachers – Your Love Alone Is Not Enough
- Saybia – Angel

Knie
Het blijft toch wel een terugkeren onderwerp… Ook dit jaar heeft het m’n log beheerst, en dat zal het volgend jaar ook doen. Afgelopen vrijdag een brief gekregen met de operatiedatum: 10 januari 2008. Heel leuk, heel aardig, maar de dag ervoor én de dag erna staat een tentamen gepland waaraan ik gewoon ga deelnemen. Toch wel erg triest, alles rond Kerst en Oud op Nieuw vrijgehouden daarvoor, en dan wordt er niets gepland, maar net in de tijd dat het gewoon níet uitkomt. Bedankt Sint Maartenskliniek!

Na de Kerst maar weer bellen en een tussenoplossing zoeken. Dat zal iets worden van derde week in januari, en dan de eerste week les van het nieuwe blok missen, waarna er een week Carnavalsvakantie is, misschien dat dat net lukt. We zien het wel… Al word ik er steeds moedelozer van… Maar aan de andere kant, als dat ik het enige ongezonde van 2007 is, klop ik nog een keer af!

Film
Dan zijn we eigenlijk bij de laatste paragraaf over 2007 aangekomen. Mijn andere grote hobby: de film. Hier helaas geen genummerd lijstje, ja sorry, ik kon echt niet kiezen. Maar gewoon een opsomming van titels die in 2007 in de bios te zien waren, of die op DVD uit zijn gekomen:

- Pan’s Labyrinth
- The Fountain
- The Departed
- The Bourne Ultimatum
- Kingdom
- American Gangster
- The Prestige
- The Illusionist

En, wat nog meer?
Wel leuk om hier wat steekwoorden neer te zetten die voor mij 2007 kenmerken, en die misschien niet voor iedereen duidelijk zijn :

21, afstuderen, Arctic Monkeys, Arnhem, Canada, degradatie, DVD, Editors, Facebook, feest, film, fluiten, Fontys, gewicht, gigs, haar, huiswerk, kampioen, knie, KNVB, Last.fm, leren, mountainbiken, Polly, Prison Break, PSV, scriptieprijs, seizoenskaart, sport, TASS, Tiscom, TU/e, West Wing, wiskunde, zaalvoetbal

Ja, eindelijk
Het is me de blog wel geworden. Ik denk dat ik dit aan het eind van ieder jaar moet doen. Leuk om zo mijn eigen jaar eens door te nemen…

Rest mij nog iedereen een heel goede kerst en een geweldig en gezond 2008 te wensen!

En omdat ik toch echt het allerlaatste woord wil hebben. Gerard Ekdom blijft grandioos:

Na ongeveer zeven weken achter elkaar op de maan- en dinsdagen gewerkt te hebben, zitten de grootste persoonlijke project bij Tiscom Hosting er weer op:

• Webmail 3.0 is online gegaan na een refactor van RoundCube.
• De MySQL backup procedure is zodanig aangepast dat dit nu per database gebeurd. En dan per dag, per week en per maand. ‘Vroeger’ gebeurde dat per server. Wat meer flexibiliteit dus .
• Ja, het gaat dan eindelijk (een keer) gebeuren . We gaan van BIND naar djbdns’ tinydns.
• En nadat de heren van vpopmail een patch hebben voor dit probleem dan moeten onze MX hosts weer wat meer blocken .
• Daarnaast ben ik ook met vpopmaild bezig geweest. Wat functionaliteit toegevoegd (het tellen van disk usage per domein of per user). Deze daemon moet het mogelijk gaan maken om vanuit onze backoffice – en later ook vanuit de frontoffice – wijzigingen op de POP servers door te brengen. Die patch heb ik uiteraard gedeeld.

Dat was het werk. Dan naar school: volgende week (13 augustus) is de intro voor de TU/e. Dat zal weer een weekje alcohol weigeren worden. We zien wel wat er van komt. Nog niet echt heel veel zin in om eerlijk te zijn .

Op naar sport. Vorige week maandag begonnen aan de trainingen bij de plaatselijke FC . Begonnen? Ja, echt. Maar niet als voetballer. Nog steeds wachtend op een operatie voor mijn geweldige linkerknie heb ik besloten het eerste half jaar als KNVB-scheidsrechter te beginnen. De conditie begint goed op peil te komen. De knie reageert nog wel flink, met wat vochtproductie. Maar daar bijten we doorheen . Aanstaande zaterdag mag ik meteen flink aan de bak: JVC Cuijk A1 – Union Malden A1. JVC uit de tweede divisie, Malden uit de derde divisie. En als kers op de taart mag ik zondag aantreden voor Menos 1 – VCO 1. Prachtig!

Dan uiteraard nog wat muzikale tips (met dank aan Rob ):

• Saybia – Angel
  Deense band met als frontman een freak met een dijk van een stem
• Fiction Plane – Two Sisters
  ‘Zoon van’ Gordon Sumner. Al zal Sting je meer zeggen . Dat is trouwens goed te horen ook. Heerlijke pop/rock plaat. Dikke vette aanrader.

Nogmaals thanks Rob .

Heb vorige week woensdag mijn inschrijving aan de TU/e voltooid. Nu moet ik alleen nog de financiële kant voldoen . Op 13 augustus begint de introweek en ik moet zeggen dat ik zin heb in volgend jaar!

Ook over mijn knie een relatief goed bericht. Een dikke twee weken terug is er een MRI scan uitgevoerd op de zwak begaafde linkerknie van me. Gisteren ontving ik van de chirurg de uitslag. Die bevestigde de aanwezige vermoedens: een gescheurde kruisband. Hiermee kan dus definitief worden geconcludeerd dat ik een jaar revalidatiewerk heb weggegooid . Maar goed, niet getreurd. Het goede nieuws dan: een revisie (ja, eng woord…) operatie kan in één keer. De kanalen die aanwezig zijn zijn smal genoeg en zitten volgens de chirurg goed. Wat een zege.

Klein nadeel daarin is dat ik deze zomer niet meer geopereerd kan worden… wachttijden. Nu moet ik kijken wanneer het praktisch allemaal uit gaan komen, met het oog op mijn universitaire jaar. Ik hoop dat ik met kerst drie weken ‘niets’ heb. Zodat ik dan plat kan liggen. En ja, ene (malloot) van een Cruijff zei ooit ‘ieder nadeel heeft z’n voordeel’: het komende halfjaar ga ik in ieder geval weer aan de slag als KNVB-scheidsrechter.

In de vakantie die ik nu heb – nou ja ik werk maan- en dinsdags – heb ik ook weer wat meer tijd wat aan de fysiek te doen. Hardlopen deed ik al, fitnessen ook, maar sinds kort is daar ook mountainbiken bijgekomen. Samen met wat vrienden de bossen in om eens even goed stoom af te blazen. MTBRoutes.nl is daar een goede bron voor. De routes in Nijmegen, Gemert en Drunen al gehad. Daar zal deze zomer het een en ander wel bijkomen. Want ik heb er meteen een tweedehandse mountainbike voor gekocht .

Op het werk zijn we bezig met de nodige projecten die op de plank lagen. Het fixen van een fatsoenlijke webmail. Dat zal waarschijnlijk RoundCube gaan worden. Op Ajax gebaseerd en afhankelijk van IMAP. Wat we hebben geïmplementeerd via Bincimap op onze qmail servers. Na wat bug fixes en hacks moet die binnenkort gebruiksklaar zijn .

En in de vakantie heb ik ook weer wat meer tijd om de film collectie te bekijken of aan te vullen. Ook dat is gebeurd met twee nieuwe series waar ik waarschijnlijk weer verslaafd aan ga raken: The West Wing en Nip/Tuck. Ik ben benieuwd…

Tot logs in ieder geval, en een goede vakantie .

De bon van m’n afgelopen logje is binnengekomen . Ik had nog wat goede hoop dat dat niet het geval zou zijn, achja…

En om opnieuw maar met de deur in huis te vallen: m’n kruisband is opnieuw afgescheurd of zwaar opgerekt. Hij heeft – volgens de chirurg – in ieder geval geen functie meer. Dat was dus een jaar revalidatie in het water gooien … Maar goed, verders niets aan de hand. Er zijn immers ergere gezondheidstechnische dingen! Ik ben overigens nog aan het twijfelen om opnieuw dit traject in te gaan. Ik heb van de fysiotherapeut de naam van een specialist in de Sint Maartenskliniek gekregen. Daar ga ik dinsdag eens heen bellen voor een afspraak. Eens kijken wat ze te vertellen hebben. Ik ben namelijk een beetje afgeknapt op Kliniek Klein Rosendael…

Wel vorige week zaterdag enkele wedstrijden van het Oelbroecktoernooi gefloten. Dat ging best okay, op wat spierpijn aan de hamstrings na. Maar ja, wat wil je na een dikke 10 maanden lamzak te hebben gespeeld .

Bij TASS loopt bijna alles op rolletjes. We moeten ons eindverslag op dinsdag 5 juni inleveren. We hopen het echter aanstaande vrijdag al te doen. 69 Pagina’s Engelse tekst zijn het geworden. Nooit gedacht, toch gekomen . Dit weekend vindt de laatste review van Peter, de schoolbegeleider en de bedrijfbegeleiders plaats. Ik moet zeggen dat ik steeds meer vertrouwen in het document krijg .

Ook de datum van onze afstudeerpresentatie is bekend: dinsdag 19 juni 2007 om 15:00u. Mocht je interesse hebben om deze presentatie bij te wonen, stuur even een e-mailtje dan kun je een officiële uitnodiging verwachten. Ik heb er echt zin in. Alles definitief afronden daar en hopelijk ‘met lof’ .

Nou goed, ik ga Studio Voetbal kijken. Helaas hebben de heren uit 020 vandaag opnieuw gewonnen van AZ. Misschien voor nu nog even goed dat Ajax het hoogste niveau van Europa in gaat… In de volgende log misschien wat over m’n nieuwe gadget (echt te gek ), m’n nieuw ingerichte honk en de knie problematiek die continues…

Nu had ik als KNVB-scheidsrechter twee kaartjes voor 30 euro gekregen, met toen nog de hoop dat PSV in de finale zou komen. Dat was niet het geval. Maar deze kraker kon mij ook wel bekoren. Rond 15:15u aangereden en rond 17:00u konden we aansluiten in de rij richting De Kuip. Na bij de eerste tegengekomen parkeervakken een ‘vol’ te hebben gehoord, werden we door de parkeerwacht plus agenten richting wat straten rondom het stadion gewezen. Ook daar stond alles vol en kregen we van een parkeerwacht te horen: ‘hier rechtsaf, dan kun je daar in de straat parkeren’. Omgedraaid en die hoofdweg ingereden. Daar stonden alle auto’s in de midden- of zijberm geparkeerd, dus daar de auto geparkeerd.

Twintig minuten later lopen we De Kuip binnen. En ja, ik moet het de Feyenoord-fans nageven, een prachtig voetbalstadion. Was er nog niet eerder geweest. De wedstrijd zelf hoef ik niet toe te lichten. Maar die was de voltallige 15 euro dubbel en dwars waard, jammer alleen van de afloop . Tijdens de wedstrijd trouwens nog verschillende bekenden hier uit de buurt gezien.

Op de terugweg in de stroom met AZ-fans meegelopen. Er stond ons echter nog een leuke verassing te wachten: een mooie bon van 50 euro. Nu bleek het verdomme dat de straat waar wij – en zo’n 150 andere auto’s – geparkeerd stonden, niet gebruikt mocht worden als parkeerplek. Terwijl de straat er haaks op (Olympiaweg) blijkbaar wel is aangewezen als parkeerbermen, terwijl de Adriaan Volkerlaan dat niet is. In één woord: WAARDELOOS!

Ik moest dit even kwijt, vooral na het zien van dit incident…

Gisteren was het een nogal vreemde dag. De plaatselijke FC kon degradatie nog ontlopen door deze week en volgende week te winnen. Maar gezien de eerste helft (1-3) van gisteren, werd dat een onmogelijke zaak. Dus hebben we de tweede helft maar aan ons voorbij laten gaan en de kantine opgezocht. Hier waren we deel van de schitterende ontknoping in de Nederlandse Eredivisie.

Op een groot scherm stond Excelsior – AZ aan en via NOS Langs de Lijn (de radio inderdaad) werden we tegelijkertijd op de hoogte gehouden van de andere wedstrijden. Waar voornamelijk Willem II – Ajax en PSV – Vitesse interessant waren. 16:30u gebeurde dan het onmogelijk geachte: PSV werd gewoon landskampioen. Wat een ontlading in de kantine. Alle Ajacieden die tien minuten eerder nog aan het feestvieren waren zaten er stil, verlaten en teleurgesteld bij. En wat te denken van alle mensen uit de Alkmaar Zaanstreek. In één woord: prachtig.

Klein smetje op gistermiddag was de definitieve degradatie van DSV naar – opnieuw – de kelder van het amateur voetbal…

Voetbal Insite
Maandagavond 20:00u op weg naar Hilversum. We werden daar om 21:30u verwacht om deel uit te maken van het Voetbal Insite publiek. Met zes Polly heren kwamen al rond 21:15u aan op het Mediapark. Na een gang door de metaaldetector (ja, zo erg is het gesteld daar, zou het nog met dhr. Fortuyn te maken hebben?) konden we in de publieksontvangst nog wat drinken alvorens we studio 6 mochten betreden. Daar aangekomen een mooie staanplaats gezocht achter mevrouw Barend, want inderdaad, met onze fotogenieke gezichten willen we wel op TV komen .

Leuk om een keer zoiets mee te maken en dan vooral als twee heren Derksen en Van Hanegem aan tafel zitten. Het was voor VI begrippen wel een tamme uitzending. Maar ja, als je een gast uit het KNVB kamp krijgt (scheidsrechter Luinge) dan weet je dat er weinig onthullends verteld zal worden. Al had Derksen wel een mooie eye-opener. Van Bommel beet in de VI van woensdag flink van zich af richting Van Basten. Vandaag toevallig dat stuk gelezen, interessant verhaal. Ik begin nog meer afgunst naar Bassie te krijgen…

Na afloop nog even de helden van voor de uitzending (‘ik ga Barbara zwaffelen’) de mond gesnoerd, daar was namelijk weinig van terecht gekomen . Hierna was het thuis weer naar het prachtige Brabant te vertrekken, want inderdaad… Oost west…

Faithless in Ahoy’
Afgelopen woensdag was dan eindelijk Harmpjes grote dag : Faithless tijdens een live gig gaan bekijken (en voornamelijk: beleven)! Nu kan ik hier een stuk van vijf alinea’s groot vertellen, maar ik denk dat wat YouTube filmpjes van de huidige tour meer zeggen dan die flut stukjes proza van mij…

Faithless in Wembley Arena – Live set ‘Drifting Away’

Faithless in Ahoy’ 18 april – Live set ‘Insomnia’

Faithless in Ahoy’ 18 april – Live set ‘We Come One’

Je snapt wel dat ondanks onze brakke zitplaatsen (zijkant van het podium) we helemaal uit onze plaat zijn gegaan. Op naar september waar Maxi en zijn vriendjes hopelijk opnieuw 40.000 mensen uit hun plaat kunnen laten gaan!

Knie
Ik word er wel simpel van, hier opnieuw aandacht aan te moeten besteden … Na de vorige operatie (krimpen van de kruisband + littekenweefsel weghalen) zit er toch nog steeds iets niet helemaal lekker. De kruisband zit waarschijnlijk nog te los dus ik ga eind vorige week, als ik donderdag wat probeer te hardlopen, opnieuw naar Velp bellen om een afspraak te maken. Hopelijk hoeft er geen nieuwe kruisband in, want dan zijn we nog verder van huis…

In de volgende log misschien wat meer over de stage .

Het feit wilde echter dat het allemaal niet zo gladjes verliep. Na een inspanning zat er een behoorlijke hoeveelheid vocht in de knie. Vanaf januari was dat echter niet alleen na een inspanning. Ook een gewoon dagje kantoorzitten was voldoende om de knie dikker te krijgen. Dus na wat aandringen bij de fysiotherapeut een afspraak gemaakt bij de orthopeed.

Die veronderstelde al snel dat de kruisband ‘te los’ zat. De kraken die mijn knie bij een strekking veroorzaken komen waarschijnlijk door littekenweefsel rond de kruisband. Dus stelde de dokter voor om opnieuw de knie open te halen voor een kijkoperatie. Hierbij krimpt de kruisband (met behulp van stroompjes als ik het goed begrepen heb) een millimeter of 4-6. Voldoende om de knie stabieler aan te laten voelen. Ook het schuiven van het bovenbeen op het onderbeen moet hiermee verminderen. Wat volgens de orthopeed de hoeveelheid vocht veroorzaakt. Naast deze ‘krimping’ wordt het gevormde littekenweefsel weggehaald en de knie schoongemaakt.

Volgens de dokter komt het allemaal goed en is de operatie daarom noodzakelijk. Ik had mezelf er al een klein beetje op ingesteld, dus het viel achteraf mee. Maar het blijft enorm balen om na zeven maanden hard werken, om je spierkracht plus coördinatie op orde te krijgen, het resultaat nog steeds niet zichtbaar is . Nou ja, morgenvroeg kan ik een afspraak maken.

De dokter gaf aan dat het niet zo heel druk was. Ik grapte dat het winterstop was en dat de sneeuw goed was, blijkbaar was dat serieus de reden dat het rustig was . Dus nu maar hopen dat dat binnen een week of twee tot drie kan. Opnieuw komt m’n stage weer in het gedrang. Maar de mensen bij Philips TASS zijn gelukkig heel meegaand hierin, top!

Update
Ik dus zoals gezegd woensdagmorgen een afspraak maken. Dus om 9:00u zat ik bij de telefoon. Even de gegevens doorgegeven waarna ik werd doorgestuurd richting de planning. De dame aan de lijn vroeg of ik een voorkeursdatum had, ik: ‘zo snel mogelijk alsjeblieft’. Komt ze aan met a.s. donderdag, of volgende week dinsdag. Ik: ‘even overleggen’. Met stage collega Peter afgesproken het gewoon te doen. Aan de telefoon: ‘maar mevrouw, dat is morgen, niet?’. Inderdaad, dat was donderdag middag…

Ik mag vanmiddag dus om 14:00u onder het mes, hopelijk de laatste keer!

De treinreis
Aangekomen in Boxmeer wordt ons door ‘ons pap’ een geweldige twee dagen gewenst. Met die wens op zak haalt Marc zijn kaartje uit de automaat. Een enkeltje Boxmeer – Schiphol, helaas zonder reductie, we reisden 3,5 uur te vroeg daarvoor. Om 5:30u zou onze trein richting Nijmegen vertrekken. Zou, inderdaad. De eerste trein van de dag was er om 5:40u nog niet. Mede reizigers zeiden dat dit behoorlijk normaal was, bedankt (kloot)Veolia. Met de strakke planning in gedachte maar hopen op het feit dat Murphy een goede dag had vandaag. De trein arriveerde rond 5:45u waarna we in een lege trein instapten.

In een recordtijd van ongeveer 15 minuten arriveert de trein in Nijmegen. Onze aansluiting vertrekt om 6:09u we hebben dus gelukkig wat tijd over om relatief relaxed over te stappen. Murphy heeft ons niet te pakken gekregen . De vertraging van een kwartier viel in Nijmegen gelukkig mee.

De vliegreis
Na een verder voorspoedige reis kwamen we rond 7:45u op Schiphol aan. Nu bleek onze incheck balie aan de andere kant van Schiphol te liggen waardoor we de nodige metertjes moesten maken – achteraf gezien een mooie warming-up voor de dag die komen zou. Ingecheckt en wel naar de paspoortcontrol. Zowel Marc als ik, zagen er niet leip genoeg uit, waardoor we allebei door mochten lopen bij de douane.

In de lounges van Schiphol nog wat mensen gekeken alvorens we richting de gate gingen. Daar nog gecheckt of we geen MP5′s in de tas hadden gestoken of een mooie Zwitserse jongen in onze zolen hadden gestopt. Beide niet het geval, ook onze ‘liquids’ waren netjes apart verpakt in een doorzichtige hersluitbare plastic zak, niet groter dan twintig bij twintig centimeter. Ja, deze zin schrijven kostte net zoveel moeite als deze lichtelijk overdreven maatregel om er maar voor te zorgen dat er niets explodeert in de handtasruimte. Inderdaad, in het vrachtruim kan zoiets dus wel…

Om 9:35u werd ons EasyJet vliegtuig naar de juiste startbaan getaxied om koers te maken richting Londen. Marc bleef maar aanbevelen om toch maar m’n MP3-speler uit te zetten tijdens het opstijgen, dit wijze advies uiteindelijk maar opgevolgd. Niet voor niets: de vlucht stelde weinig voor. Na ongeveer twintig minuten te hebben gevlogen ging het lichtje ‘fasten your seatbelt’ alweer aan. Rond 9:35u (huh? ja, die Engelsen zijn altijd een uur te laat!) werd de landing ingezet om te landen op London Stansted Airport. Werkelijk in de middle-of-nowhere. Op wat mooi gegolfde Engelse landschappen na was er weinig te zien.

Ook in Engeland dachten ze blijkbaar dat we een paar aardige jongens waren. Na een kort tripje met een ‘Half-Life karretje’ kwamen we aan in de terminal. Marc werd nog onderworpen aan een kruisverhoor door de douanebeambte, maar ook Marc wist hem niet te vertellen wat het die avond ging worden, dus mochten we beide doorlopen .

Stansted Express
De treinkaartjes die ik vooraf had besteld via internet rolden direct uit de automaten. Om 10:15u zaten we in de Stansted Express die ons in drie kwartier in hartje Londen bracht. Erg relaxte stoelen daar overigens, NS check that out!

Aangekomen op Liverpool Street Station zag Marc wat bekenden staan uit Sint Tunnis. Wat is de wereld toch klein . Tijd om Londen in te gaan en ons hostel op te zoeken. Dat Liverpool Street midden in de City of London lag viel meteen op. Het financiële hart van Engeland ligt hier zo’n beetje. Iedere grote bank of financiële instelling heeft hier wel een HQ liggen. Wij met onze mooie spijkerbroeken aan vielen lichtelijk op tussen alle heren en (mooie) dames in pak.

We liepen zonder ook maar één keer verkeerd te lopen richting ons hostel, wat toch een dikke twintig minuten lopen was. Hoe dat kwam, don’t ask. Misschien dat die Google Maps me dan toch het nodige richting gevoel had bijgebracht .

Hostel
Bij ons hostel even onze tassen gedropt in een locker, om vervolgens de buurt even te verkennen. Daar was weinig te bekennen, dus direct maar het – geweldige(!) – metro systeem van London ontdekt. De standaard site-seeing van Londen gehad, zoals de Tower Bridge, het London Naval Museum, Madame Tussaud, de London Eye en The London Dungeon. Alhoewel we bij geen van allen daadwerkelijk binnen zijn geweest.

In de tussentijd even geluncht bij meneer Mac. Voor culinaire hoogstandjes waren we immers niet naar Londen gekomen . Het was inmiddels 14:00u geworden, tijd om in te checken bij het hostel. Onze tassen naar onze kamer verplaatst en ons klaar gemaakt voor de wedstrijd. Daar zijn we wél voor naar Londen gekomen. Uitgedost in het prachtige rood-witte tenue terug de straat op gegaan om rustig richting de wijk Arsenal te gaan.

De metro bracht ons daar in een dik kwartier. Daar stonden we dan. Zowat alleen in een hele gewone wijk van Londen. Nou ja, gewoon. Sommige inwoners waren bezig hun standjes met merchandise op te zetten, terwijl andere hun ‘burgers and sausages’ stand aan het optuigen waren. Dan loop je de hoek om en zie je tussen wat huizen door in één keer een enorm gebouw in je ooghoeken verschijnen: het Emirates Stadium. Wat een imposant gebouw zeg. Na een rondje (zeg maar gerust een ronde) te hebben gemaakt rond het stadion waren we het er allebei over eens. Dit stadion is groot . Ik denk dat de rondloop zo’n 800~1000m groot was. Niet normaal. Mijn voetjes en knie hadden het toen al aardig gehad . Londen is – zoals receptionist van het hostel al zei: – ‘kind of stairy’.

Alleen in Engeland
Na een kleine zitpauze richting de pub op de hoek bij het stadion gegaan. Waar al de nodige PSV supporters hun biertjes aan het heffen waren. Ik uiteraard aan de 7-up waar Marc zich waagde aan de nodige halve litertjes Foster’s. Toen de pub eenmaal vol zat met PSV supporters, druppelden ook de eerste Arsenal supporters binnen. En dan zie je iets wat alleen in Engeland kan: samen met de Arsenal supporters een biertje (of 7-up in mijn geval ) drinken en praten over voetbal. Werkelijk waar: schitterend.

Na zo’n drie uur daar te hebben gebivakkeerd was het tijd om richting stadion te verhuizen. De Engelse Bobby’s lieten ons niet zomaar binnen. Een paarden barrikade (effectief zeg, schijtende paarden, echt waar) moest ervoor zorgen dat we gestaag naar binnen gingen. Dat lukte niet helemaal. Marc en ik waren snel binnen om de weg naar onze plaatsen te zoeken. We zaten op de onderste ring helemaal achteraan. Perfect zicht op het veld. Ik vond het alleen jammer dat tot tien rijen voor ons de volgende ring al begon. Waardoor we niet naar boven konden kijken. Je mist dan toch een stukje sfeer .

Sfeer
Met 3000 man in het stadion, inderdaad alleen PSV supporters, was het makkelijk een sfeertje te creëren. Toen de Arsenal supporters zo’n tien minuten voor tijd binnen druppelden hadden wij allang onze helden met wat mooie liederen ontvangen voor de warming-up.

Over de wedstrijd zelf hoef ik weinig te vertellen. Als je de moeite hebt genomen dit enorme stuk proza tot je te nemen neem ik aan dat voetbal je niet onbekend is (of je bent geïnteresseerd in mij, verrassend ) waardoor ik je de ins en outs niet hoef te vertellen . Na de 1-0 dacht ik dat we overlopen zouden worden. Niets was minder waar. Met nog meer geluk was het zelfs nog 1-2 geworden. Maar het tweede doelpunt van Alex was genoeg om alle 3000 supporters helemaal gek te laten worden. Incluis ene M. Willems en H. van Tilborg. Man, man, man, we wisten niet meer waar we het moesten laten. Springend, juichend, hossend en schreeuwend feestten we als PSV supporters ons eigen naar het eindsignaal.

Alle Arsenal supporters die na de 1-0 uitdagend zwaaiden waren na de 1-1 plots verdwenen… Schitterend. Na het fluitsignaal nog een mooie drie kwartier doorgefeest om toch maar af te druipen richting de metro. Alwaar het dunnetjes over werd gedaan. Moe maar zeer zeker voldaan (met de lofbetuigingen van menig Arsenal hater – in de underground en op straat – op zak) kwamen we rond 23:15u aan in het hostel. Waar we snel in slaap vielen.

Ik las overigens op wat reisverslagen van mede supporters dat niet alle Engelsen het zo slecht opnamen . Wat jongens kwamen na de wedstrijd een pub binnen waar zo’n 500 Arsenal supporters zaten. Ze hebben één rondje hoeven te betalen en de rest van de avond niets meer. Aanbieden om zelf een rondje te geven werd hardweg genegeerd. Prachtig toch?

De volgende dag
De volgende ochtend rond 8:00u opgestaan voor een lekkere douche en een Engels ontbijt. Inderdaad witte bonen in tomatensaus op de vroege ochtend. Aan mij niet besteedt . Daar besloten wat vroeg naar Stansted te reizen, omdat we beide geen zin hadden in nog een dagje Londen. Mijn voeten zijn ons daar nog dankbaar voor .

Op Stansted hebben we nog een uur of drie rondgezworven waarna we rond 14:15u richting Amsterdam vlogen. Marc was dit keer de gelukkige om bij het raam te zitten. Hij kon wel genieten van een helder weer. De nodige bootjes en boor platforms later werd de landing ingezet op Schiphol. Na een dik kwartier taxiën zetten we om 16:25u weer voet op Nederlandse bodem. Opnieuw waren we lieve jongens en mochten we, in tegenstelling tot wat Chinezen voor ons, opnieuw doorlopen. Trainingsbeest Marc wilde zo snel mogelijk de trein pakken om toch nog te kunnen trainen. Dat lukte niet helemaal, waardoor we pas om 17:15u de trein richting Utrecht – Nijmegen konden pakken.

Rond kwart voor acht arriveerden we in Sint Tunnis downtown zonder enige vertraging. Behalve voor Marc dan, die was een dik kwartier te laat op de training .

Links
Helaas zijn we zo stom geweest geen fotocamera mee te nemen (we hadden beide een te lomp toestel). Als Marc binnenkort echter foto’s van z’n telefoon kan halen dan zullen hier wat foto’s bijkomen . Je moet het nu even doen met wat foto’s van mede PSV supporters:

• Acht on Tour
• Vak T
• Marco Binnenkamp (let niet op de titel)
• PSV on Tour
• Randstad Phoolies

En helaas. Ook na ons vertrek bleven die Engelsen links rijden. Rare jongens, die Engelsen. Ook zal ik binnenkort wat mooie YouTube filmpjes plaatsen…

Conclusie
Een ticket naar Londen: 100 euro
Een treinkaartje naar Londen: 40 euro
Een kaartje voor de wedstrijd: 75 euro
Een hotelovernachting: 25 euro
Ajax-achtige taferelen bij de Arsenal supporters en een kwartfinale plaats voor PSV: ONBETAALBAAR!

PSV heeft Liverpool geloot. Dat zal erg lastig worden, maar misschien toch…

Het was me het weekje wel. Omdat we (lees: deze week ik) op informatie wachten, heb ik een begin gemaakt aan het eindverslag…

Maar dan misschien nog wel belangrijker nieuws. PSV werd afgelopen dinsdag niet afgeslacht door Arsenal! Na een prachtig tactisch schouwspel stond er een 1-0 eindstand op het scorebord. Kortom: mocht PSV over anderhalve week uit één keer scoren, dan zijn ze zo goed als door. Wat betekent dat ons reisje naar Londen over anderhalve week wel eens een onvergetelijk uitje kan worden .

Gisteravond meegedaan aan een pokertoernooi in de buurt. Vijftig deelnemers en twintig euro per persoon aan inleg zorgden voor een erg leuke avond. Ik lag er – uiteraard – redelijk snel uit. 35e van de vijftig geworden, niet heel verkeerd, maar ook zeker niet goed. Wat kameraden waren wel gelukkig en twee ervan wisten door te dringen tot de finaletafel van tien. Leuk sfeertje hing er. Ook nog wat oud klasgenoten van de middelbare school gesproken. Het volgende toernooi doen we weer mee dacht ik zo.

Vandaag heeft PSV goede zaken gedaan zonder iets te hoeven te doen. Concurrenten Ajax en AZ speelden beide gelijk (Ajax notabene tegen Excelsior, dat al tien wedstrijden op rij niet wist te winnen ). PSV daarentegen wist gisteren wel te winnen van Heracles, zij het moeilijk, maar goed, de drie punten konden terug naar Eindhoven.

Aankomende week zit ik tijdelijk even alleen op kantoor. Al is de Chinese collega-stagiair Lix er ook nog. Peter heeft een weekje sneeuw in Zwitserland dus ik moet zelf even m’n boontjes doppen. Misschien traint PSV morgen, in aanloop naar PSV – Arsenal van dinsdag, wel in het stadion. Dan ga ik denk ik wel even kijken…

Zoals je leest weinig over Carnaval. Weer kei hard niet gevierd. Alhoewel, vandaag wel even de optocht in het dorp bekeken. Meer dan genoeg voor mij .

De afgelopen week weinig gedaan wat het vermelden waard is. Woensdag weer eens met het zaalvoetbalteam gewonnen. Als coach zijnde ben je dan blij, vooral als het tegen de koploper is .

Vandaag m’n laatste vakantiedagje gehad. Nou ja, vakantie. Zeg maar m’n laatste dag geen school en geen stage. Maandag begin ik aan m’n afstudeerstage bij Philips TASS. Heb er in ieder geval zin in!

Morgenvroeg 10:00u wordt het F5′en op TicketService.nl voor de Faithless kaarten van woensdag 18 april. Ik denk dat we met een man of 5~8 gaan. Ik bestel in ieder geval acht kaarten en mochten we die niet vol krijgen dan zijn ze hier in ieder geval te koop . Morgen ook maar weer even fitnessen om m’n knie te gaan versterken. Nog steeds hopende dat er dan nog wat wedstrijden fluiten inzit, dit seizoen.