De eerste helft van 2011 stond in het teken van mijn reis door Zuid Amerika. Vrijdagochtend vroeg, 15 januari 2010 zat ik in de auto met paps en mams onderweg naar Schiphol. Vanaf daar zou het hele avontuur beginnen. Twee vluchten verder landde ik in de hoofdstad van Ecuador Quito. Daar heb ik drie weken bij de familie Sánchez in huis gewoond en geprobeerd mijn niveau Spaans van nul naar een abominabel niveau proberen te tillen . Wat eerlijk gezegd redelijk gelukt is.

In die drie weken bij de familie — en daarna nog een dikke anderhalve week ‘alleen’ — heb ik in Quito een prachtige tijd beleefd. Veel mensen ontmoet, veel dingen gezien en me echt top vermaakt. Daarna was het tijd m’n vaste stekje in die stad te gaan verlaten om écht te gaan reizen. Dar begon rustig met stops te Mitad del Mundo (midden van de aarde), Otavalo (Indiaanse markt), Mindo (actief in de jungle), Latacunga (een meer dan 5km hoge vulkaan beklommen!) en Baños (te veel activiteiten ) om toch weer even terug te keren in Quito alvorens richting de kust vertrekken. Na een kort dagje Manta snel doorgereisd naar het kleine paradijsje Puerto López. Daar misschien wel de ontdekking van het jaar gedaan: het ontmoeten van Gitte .

Na een weekendje goed gefeest te hebben in Montañita, samen met de rest van de ‘Quito-gang’, zijn we samen teruggegaan naar ‘ons’ Puerto López. Ik om te mijn advanced duikbrevet te halen, Gitte gewoon om te relaxen. Daarna doorgereisd naar Cuenca om, opnieuw met Kanerva, Fabian en Jayne af te spreken. Om datzelfde Carnaval weekend terug naar Baños te gaan en daar nog goed de beest uit te hangen.

Terug in, jawel, Quito heb ik mijn reis naar de Galápagos eilanden geboekt. Afscheid genomen van de hele Quito gang, inclusief Gitte. Die ietsje later drie weken naar Cuba vertrekt. Die dikke anderhalve week op de Galápagos eilanden zijn eigenlijk niet te beschrijven. Ik heb een poging gewaagd {LINKHIERRRRRRR}, maar woorden doen daar gewoon tekort. De fantastische groep uit alle windstreken, de crew en natuurlijk de flora en fauna daar maakten dit tot een hoogtepunt van jewelste. Met recht alle centjes waard!

We zitten inmiddels alweer in maart en bij terugkomst op het vaste land ben ik na enkele tussenstops (Machala en Loja) al snel in het tweede land van de trip beland: Perú. Het avontuur daar begint in het zanderige noorden: Chiclayo en Trujillo. Allebei steden met een sterke band met het verleden, gezien de vele oude tempels. In het kleine standdorpje Huanchaco besluit ik enkele dagen neer te dalen. Om bij te komen (ja, echt) en plannen voor de komende weken te maken. Het is goed toeven daar.

Enkele dagen daarna vertrek ik de Andés in. Richting het bergplaatsje Huaraz. Daar verblijf ik uiteindelijk een kleine twee weken. Met daarin een vier daagse trektocht door de Cordillera Blanca. Werkelijk prachtige omgeving, opnieuw een toffe groep (met daarin de Nederlander Jasper) en gids. Wederom een paradijsje op aarde. Ook bezoek ik er Laguna 69 met het mooiste blauwe water wat ik ooit gezien heb.

Na de Andés is het tijd om weer terug richting de kust te gaan. Daar wacht miljoenenstad Lima. Het wordt maar een kort verblijf in de westers getinte wijk Miraflóres. Na vier dagen vertrek ik tijdelijk terug naar Nederland. Opa heeft besloten zich niet aan onze deal te houden — dat hij er nog is als ik terugkom in juni … Gelukkig zie ik Gitte nog net een dagje alvorens ik het vliegtuig instap. We bezoeken die dag het prachtige historische centrum van Lima.

De vijf daagjes thuis zijn raar, maar ik was erg blij dat ik de begrafenis mee kon maken. Ander bijkomstigheid (was het toeval?) was dat ik aanwezig kon zijn bij de uitreiking van de prof. ir. dr. Kooyprijs. Een prijs voor het beste afstudeerverslag van 2010. Waarvan ik stiekem eind februari al wist dat ik die zou krijgen, vandaar dat het boeken van de Galápagos trip niet zo’n aanslag op het budget was .

Eenmaal terug in Lima maak ik nog de knotsgekke derby Alianza Lima – Universidad mee. Daarna vervolg ik mijn trip naar Huacachina. Een kleine oase nabij Ica, waar je kunt sandboarden over de enorme zandduinen. Een prettige afleiding na het aparte dagen thuis. Enkele dagen later ben ik alweer in Nazca. Alwaar ik dat lieve Belgische meisje Gitte tegenkom. We besluiten samen verder te reizen. Dat wordt wel besloten na het enige aandringen, ik vond immers nog steeds dat ik daar was om alleen te reizen . Na een vlucht over de wereldfameuze Nazca lijnen vertrekken we ‘s nachts richting Arequipa, Perú’s tweede stad. Hier maken we een drie daagse tocht door de Cañon del Colca. Ik val in herhaling, maar dat was opnieuw een prachtige tocht.

We vervolgen onze reis richting Cuzco. Misschien wel de meest historische stad van het zuidelijk halfrond. Het Inca tijdperk vond hier zijn start en direct ook zijn einde. Hier verblijven we in een mooi hostel van waaruit we ook al onze tours boeken. Van een mountainbike tocht langs kleine dorpjes, het prachtige Inca lab Moray tot aan een bustocht langs de vele Inca artifecten in de heilige vallei. Dan volgt één van de hoogtepunten van de trip: een vijf daagse trektocht via de Salcantay berg richting dé kroon op het Inca tijdperk: Machu Picchu. De kleine groep (wij, Jason en gids Willy), het fantastische landschap, het afzien en de pracht en praal waarmee we op de vijfde dag beloond worden maakt dit tot een enorm hoogtepunt van de reis.

We vervolgen de reis naar Puno, een klein stadje net voor de grens met het derde land van de reis: Bolivia. Na een bezoek aan de drijvende eilanden steken we de volgende dag de grens over om direct te varen richting Isla del Sol. Het eiland waar volgens de Inca’s de zon is geboren. Twee dagen wandelen we over het prachtige eiland dat in het Titicaca meer ligt op een hoogte van zo’n 4000 meter. Eenmaal terug op het vasteland gaan we per bus richting de hoofdstad van Bolivia: La Paz.

Daar staat er wortelstamppot en bitterballen op het menu in een door Nederlanders gerund restaurant, plus enkele avonden filmbezoek met twee leuke Belgische dames. Ook daal ik daar af op ‘the world’s most dangerous road’. Een beleving op zich, werkelijk waar . Ik besluit daar richting de echte jungle te vertrekken en aangezien Gitte die tijdens één van haar vorige reizen al gezien heeft, besluit ze door te reizen. We splitsen kort op.

Ik neem het vliegtuig richting Rurrenabaque. Het propellervliegtuig landt me een dikke anderhalf uur later, waarna er drie uur per auto en twee uur per boot op het programma staan. Na een goede halve dag reizen arriveer ik dan uiteindelijk midden in de pampas, de moerassige jungle. Ik ga op zoek naar anacondas, vang er piranhas en eet ze op, voetbal er en zie er ‘s nachts krokodillen. Een drietal onvergetelijke dagen met opnieuw een toffe groep, en dito afsluiting in de Musquito bar de laatste avond.

De vlucht terug naar La Paz verloopt voorspoedig en al snel stap ik op de bus richting Sucre. Al is dat allemaal wat voorbarig en stop ik eerst te Oruro. Na een heerlijk diner bij het restaurant van de stad haar ‘abuela’ zit ik die avond wel op de bus naar Sucre. In Sucre ligt Gitte op mij te wachten en we zijn blij elkaar weer te zien. We bezichtigen Sucre die dagen en verblijven in een mooi 4-sterren hotel.

Hierna is het tijd om door te gaan richting Potosí, ‘s werelds hoogste stad en tevens stad rondom een enorme hoeveelheid mijnen. Aldaar krijgen we een enorm interessante rondleiding door een mijn en zien we hoe ze hun god Tía vereren. Het woord ‘erbarmelijk’ is er voor gemaakt…

Vanuit Potosí pakken we de nachtbus naar Tupiza. Een klein stadje in een western getekend landschap. We nemen er een twee daagse tour per paard door een schitterend gebied. Hier blijkt dat paarden en wij nogal een toffe combinatie blijkt. De foto die al tijden op m’n Facebook pagina prijkt spreekt boekdelen . Na Tupiza is de beurt aan Uyuni, van waaruit we per jeep de Salar de Uyuni gaan bezoeken. Deze enorme surrealistische zoutvlakte heeft werkelijk fantastische foto’s opgeleverd. Ook bezoeken we tijdens deze trip een groen en rood meer (door de vele typen mineralen), plus geizers. Onvergetelijke plaatjes en verhalen met opnieuw een toffe groep uit alle windstreken (de VS en Nieuw Zeeland). De tocht eindigt in Chili.

In San Pedro de Atacama om precies te zijn. Hier bezoeken we Valle de la Luna een landschap wat weg heeft van de maan gekruisd met Mars. Fantastisch mooi. Zoals je merkt gaat de reis deze laatste weken enorm snel, we moeten redelijk haasten aangezien Gitte een vlucht heeft vanuit Lima naar huis, om haar mama te verrassen. Ik vertrek daarentegen nog richting Brazilië, omdat ik het gekke idee in m’n hoofd had om Brazilië – Nederland te gaan bezoeken. Dus na twee daagjes verlaten we Chili om per bus richting Lima te gaan. Twee busreizen van samen een goede 24 uur later zijn we weer terug in Lima.

Daar schaf ik de nodige voetbalshirtjes aan en neem ik afscheid van Gitte. Die ik zeker te weten nog ga zien in Nederland danwel België. De reis naar Goiania, daar waar de wedstrijd is, is een flinke onderneming. Ik vlieg vanuit Lima naar Saõ Paulo, om daar over te stappen voor een vlucht naar de hoofdstad Brasiliá. Daar kom ik ‘s avonds aan, alwaar ik snel een bus richting Goiania weet te vinden. Om 3u ‘s nachts ben ik op de plaats van bestemming.

De volgende dagen staan vol gekheid. Met een oranje shirtje wordt het soms lastig manouvreren aldaar. Ik denk dat ik wel op 75 Braziliaanse foto’s te bewonderen ben. Ook leuk was het weerzien met Roberta, die ik enkele jaren terug in Dublin ontmoet had. Leuke ontmoetingen en belevenissen later was de wedstrijd natuurlijk hetgene waar we voor kwamen. Al was dat niet wat ik had verwacht. Een troosteloze 0-0 was het resultaat. Dat neemt niet weg dat de hele onderneming zeer de moeite waard was. Nog nooit zoveel gekte rondom een voetbalwedstrijd gezien.

Samen met Roberta spendeer ik een dag in de futuristische hoofdstad van Brazilië: Brasiliá. Ontworpen door vooruitstrevende landschap architecten en architect Oscar Niemeyer. Apart, maar fascinerend mooi. Voor een dagje . Hierna volgen enkele dagen in hometown van Roberta: Saõ Paulo. Heel erg interessant om in deze wereldstad (28 miljoen inwoners!) rondgeleid te worden door een local. Maar aan alles komt een eind. Dit deel van de reis eindigt met een vlucht terug naar Quito, via Lima. Daar beleef ik nog een leuke laatste twee dagen, onder meer met een bezoek aan de familie Sánchez. Alwaar het hele avontuur een kleine vijf maanden geleden begon…

Eenmaal terug in Nederland zie ik de allereerste dag Gitte! Ze is nog enkele dagen in Europa alvorens ze terug vertrekt naar Latijns Amerika. Het is kort maar gezellig en we spreken af elkaar weer snel te zien als ze terug is.

Het terugkom feestje is gepland tijdens de fameuze Pinksterfeesten hier. Kortom, groot feest en direct het gevoel dat je niet bent weggeweest. Of dat positief is, of niet, laat ik maar even in het midden . Ik voelde me er in ieder geval weer meteen thuis .

Aan die geweldige reis, waarin ik zoveel avonturen beleefd heb, zoveel mensen ontmoet heb, zoveel plaatsen gezien heb, zoveel prachtige herinneringen heb opgedaan, is het einde dus echt gekomen. Het is inmiddels begin juni en het gewone leven staat weer op het punt van beginnen. Hoe en wat zijn op dat moment nog onbekend. Het idee was om daar tijdens mijn reis wat meer duidelijkheid in te scheppen. Maar ik kan je vertellen dat dat enkel uitstel is. Helemaal niet erg, er komt altijd iets op je pad.

Zo ging het in ieder geval met mij… Toen Peter, oud klasgenoot en afstudeermaatje van het HBO, belde en vroeg of ik tijd had om misschien eens wat werk voor hem te doen, was een afspraak snel gemaakt. Het resultaat: gemiddeld drie dagen in de week aan de slag bij Forwart te Horst. Dat kwam allemaal goed uit ook, de bodem van de spaarcentjes was toch wel in zicht. En met het oog op nóg een reis die op de planning stond dit jaar, was dat een aangename ontwikkeling.

Gitte is inmiddels (het is begin juli) ook terug van haar resterende trip in Zuid Amerika. Ze heeft in die tijd nog bezoek gebracht aan Chili, Argentinië en opnieuw Bolivia. Ze komt terug wanneer het hier zomer kermis is. Dat wordt dit jaar goed gevierd met een tent op de Brink. Erg gezellige dagen.

Voordat die tweede grote reis van het jaar gaat beginnen, vertrekken Gitte en ik nog naar Helsinki. Om daar Kanerva op te zoeken. Inderdaad, één van de dames van de nu al fameuze Quito-gang. Indirect hopen we dat we hiermee ook een jaarlijks terugkerende reünie hebben gestart . Het waren drie toffe dagen in Helsinki, een aparte, kleine stad die prachtig gelegen is tussen de vele (rots)eilanden. En om dan rondgeleid te worden door een local, dat heeft altijd een dikke meerwaarde.

De tweede helft van 2011 ook het bezoeken van concerten weer opgepakt. Van I Am Kloot tot Edwarp Sharpe, en van Noah and the Whale tot aan Elbow. De eindteller staat dit jaar niet zo hoog als die van vorig jaar, maar ik heb weer geprobeerd mijn jaarlijkse portie binnen te krijgen, al dan niet samen met dat lieve meisje uit België.

Toen de financiële reserves weer een beetje bijgevuld waren, was het tijd om opnieuw naar de andere kant van de oceaan te vertrekken, richting The United States of America. In de zomer van 2009 ook geweest en dat was zo goed bevallen, dat ik maar wat graag terug ging om nu vanaf Las Vegas naar Miami te reizen per auto, door die vele verschillende staten.

Op reis met Mark, Niels R, Niels G, Maarten en Hans. De eerste paar dagen in Vegas verbleven, alwaar we opnieuw zijn rondgeleid door een local: Courtney, die enkele van ons al hadden ontmoet tijdens de rondtrip door Oost Europa in 2010. Nu ook de andere kant van Vegas gezien, heel cool.

De reis vervolgde langs (opnieuw) de Grand Canyon. Daarna omlaag in Arizona, langs Tucson op naar New Mexico. Een tussenstop in El Paso, Texas, om weer terug New Mexico in te gaan. Langs de White Sands, Lincoln, Roswell en Artesia. Door Texas heen langs San Antonio, Austin en Houston om door te gaan naar New Orleans. Vanuit daar rustigaan richting Florida om ons onder te dompelen in het relaxen aldaar te Orlando, Key West en Miami Beach zelf. En om maar weer in herhaling te vallen: een ontzettende top tijd beleefd!

Het resterende deel van het jaar volgt snel, voor nu is het tijd voor worstebroodjes, thee en gezelligheid!

In specific it will go black without showing you the GRUB menu. Although, booting continues and you are asked for your crypto passphrase — but you will not see this, as your screen is still black.

Nevertheless, just fill in your passphrase when you have waited around 15 seconds after the screen went black. After hitting enter, you will finally see your session come to life. Now login and quickly change this behavior.

Open /etc/default/grub with your editor and uncomment the following two lines:

GRUB_TERMINAL=console
GRUB_GFXMODE=640x480

Save the file, and now run update-grub (as root). Reboot, and you will finally be able to see that you have to put in your crypto disk passphrase.

(Came across this when working at Forwart.)

Volgende week beginnen voor mij weer de tentamens, en ja, eindelijk het resultaat terug van de vorige: een hele dikke voldoende voor het deeltentamen automaten- en procestheorie, maar nog veel belangrijker: een 7 voor basiswiskunde, wooohoooo! Dat betekent dus dat ik alle vakken tot nu toe afgerond heb en ik enkel nog automaten- en procestheorie dien af te ronden om mijn pre-master te halen. Iets wat ik in het begin onmogelijk achtte om in één jaar te doen. Te gek dus!

Dan nog wat meldingen op het muziek vlak. Ik heb – finally, I know – een iPod Nano 3G aangeschaft. De Meizu die ik daarvoor had, begon behoorlijk op m’n zenuwen te werken. Een hele trage firmware, en de nodige bugs. Dat is voor een informaticus onhoudbaar zoals je hopelijk begrijpt . De iPod is een verademing, wel zonder iTunes uiteraard, de ml_ipod Winamp plugin is een fantastische vervanger…

Een speler zonder muziek is natuurlijk geen combinatie. Dus heb ik toevallig de afgelopen week weer eens wat nieuwe bandjes aangeschaft. Te weten:

• Kraak & Smaak – Plastic People
  Jeuj! Eindelijk een nieuw album van dit (Nederlandse!) dj/producer trio. Ik moet zeggen dat op de single [youtube=AYeTwfyx0nw]‘Squeeze Me’[/youtube] na, het nog niet helemaal wil horen…
• MGMT – Oracular Spectacular
  De single ‘[youtube=XVnRzEjpUmE]Time To Pretend[/youtube]‘ is in ieder geval genieten. Net de eerste luisterbeurt erop zitten, maar vind hem nog niet helemaal vlotten, wordt vervolgd…
• Vampire Weekend – Vampire Weekend
  De single ‘[youtube=_XC2mqcMMGQ]A-Punk[/youtube]‘ heeft al eens geglorieerd in mijn single lijstjes. Je mag ‘[youtube=n43LduK2Yq8]Oxford Comma[/youtube]‘ daar ook bijtellen. De eerste luisterbeurt van de rest van de plaatjes volgt. Dus nogmaals, wordt vervolgd…

Dan nog even het gebruikelijke stukje school… Dat is nog steeds ontzetten druk. Erg veel huiswerk en het tempo is opnieuw moordend. Haha, niet heel erg, je bent zo tenminste wel ergens mee bezig. Nadeel hieraan is dat ik maar weinig uren voor Tiscom kan maken, waardoor m’n financiële cashflow ietsje minder is. Ach, is voor een jaartje of wat ook niet zo heel erg .

Over de afgelopen tentamen week. Drie waren er gepland. Te weten: logica & verzamelingenleer een deeltentamen wat voor 25% meetelt. Resultaat: 9 . Dan databases & datamodelleren, ook een deeltentamen wat voor 15% meetelt, resultaat: 8 . Dan het wat mindere verhaal. Het vak basiswiskunde – wat in mijn ogen weinig basis omvatte – afgerond met een 5. Waar ik zelf iets rond de drie had verwacht, misschien toch nog iets positiefs . Wanneer ik die ga herkansen weet ik nog niet, even afwachten…

Misschien ook leuk even over het ongemakje van m’n knie te hebben. Eigenlijk gaat het daarmee naar omstandigheden goed. Ik kan het hele seizoen zo goed als pijnvrij fluiten – wat nog steeds prima gaat – en ik train bijna volledig met het tweede elftal mee, zonder ook maar één keer door de knie te zijn gegaan. Mooi dus. Maar zoals bekend is dit geen blijvende oplossing. Eind december zal ik worden ingepland voor een nieuwe kruisbandoperatie. Het pre-operatief onderzoek is gepland, nu de operatie zelf nog…

Overigens is m’n lieftallige WordPress install de afgelopen week eerst geupdate naar 2.3, en zojuist naar 2.3.1. Check vooral de leuke tag cloud onderaan op de hoofdpagina .

Na ongeveer zeven weken achter elkaar op de maan- en dinsdagen gewerkt te hebben, zitten de grootste persoonlijke project bij Tiscom Hosting er weer op:

• Webmail 3.0 is online gegaan na een refactor van RoundCube.
• De MySQL backup procedure is zodanig aangepast dat dit nu per database gebeurd. En dan per dag, per week en per maand. ‘Vroeger’ gebeurde dat per server. Wat meer flexibiliteit dus .
• Ja, het gaat dan eindelijk (een keer) gebeuren . We gaan van BIND naar djbdns’ tinydns.
• En nadat de heren van vpopmail een patch hebben voor dit probleem dan moeten onze MX hosts weer wat meer blocken .
• Daarnaast ben ik ook met vpopmaild bezig geweest. Wat functionaliteit toegevoegd (het tellen van disk usage per domein of per user). Deze daemon moet het mogelijk gaan maken om vanuit onze backoffice – en later ook vanuit de frontoffice – wijzigingen op de POP servers door te brengen. Die patch heb ik uiteraard gedeeld.

Dat was het werk. Dan naar school: volgende week (13 augustus) is de intro voor de TU/e. Dat zal weer een weekje alcohol weigeren worden. We zien wel wat er van komt. Nog niet echt heel veel zin in om eerlijk te zijn .

Op naar sport. Vorige week maandag begonnen aan de trainingen bij de plaatselijke FC . Begonnen? Ja, echt. Maar niet als voetballer. Nog steeds wachtend op een operatie voor mijn geweldige linkerknie heb ik besloten het eerste half jaar als KNVB-scheidsrechter te beginnen. De conditie begint goed op peil te komen. De knie reageert nog wel flink, met wat vochtproductie. Maar daar bijten we doorheen . Aanstaande zaterdag mag ik meteen flink aan de bak: JVC Cuijk A1 – Union Malden A1. JVC uit de tweede divisie, Malden uit de derde divisie. En als kers op de taart mag ik zondag aantreden voor Menos 1 – VCO 1. Prachtig!

Dan uiteraard nog wat muzikale tips (met dank aan Rob ):

• Saybia – Angel
  Deense band met als frontman een freak met een dijk van een stem
• Fiction Plane – Two Sisters
  ‘Zoon van’ Gordon Sumner. Al zal Sting je meer zeggen . Dat is trouwens goed te horen ook. Heerlijke pop/rock plaat. Dikke vette aanrader.

Nogmaals thanks Rob .

Heb vorige week woensdag mijn inschrijving aan de TU/e voltooid. Nu moet ik alleen nog de financiële kant voldoen . Op 13 augustus begint de introweek en ik moet zeggen dat ik zin heb in volgend jaar!

Ook over mijn knie een relatief goed bericht. Een dikke twee weken terug is er een MRI scan uitgevoerd op de zwak begaafde linkerknie van me. Gisteren ontving ik van de chirurg de uitslag. Die bevestigde de aanwezige vermoedens: een gescheurde kruisband. Hiermee kan dus definitief worden geconcludeerd dat ik een jaar revalidatiewerk heb weggegooid . Maar goed, niet getreurd. Het goede nieuws dan: een revisie (ja, eng woord…) operatie kan in één keer. De kanalen die aanwezig zijn zijn smal genoeg en zitten volgens de chirurg goed. Wat een zege.

Klein nadeel daarin is dat ik deze zomer niet meer geopereerd kan worden… wachttijden. Nu moet ik kijken wanneer het praktisch allemaal uit gaan komen, met het oog op mijn universitaire jaar. Ik hoop dat ik met kerst drie weken ‘niets’ heb. Zodat ik dan plat kan liggen. En ja, ene (malloot) van een Cruijff zei ooit ‘ieder nadeel heeft z’n voordeel’: het komende halfjaar ga ik in ieder geval weer aan de slag als KNVB-scheidsrechter.

In de vakantie die ik nu heb – nou ja ik werk maan- en dinsdags – heb ik ook weer wat meer tijd wat aan de fysiek te doen. Hardlopen deed ik al, fitnessen ook, maar sinds kort is daar ook mountainbiken bijgekomen. Samen met wat vrienden de bossen in om eens even goed stoom af te blazen. MTBRoutes.nl is daar een goede bron voor. De routes in Nijmegen, Gemert en Drunen al gehad. Daar zal deze zomer het een en ander wel bijkomen. Want ik heb er meteen een tweedehandse mountainbike voor gekocht .

Op het werk zijn we bezig met de nodige projecten die op de plank lagen. Het fixen van een fatsoenlijke webmail. Dat zal waarschijnlijk RoundCube gaan worden. Op Ajax gebaseerd en afhankelijk van IMAP. Wat we hebben geïmplementeerd via Bincimap op onze qmail servers. Na wat bug fixes en hacks moet die binnenkort gebruiksklaar zijn .

En in de vakantie heb ik ook weer wat meer tijd om de film collectie te bekijken of aan te vullen. Ook dat is gebeurd met twee nieuwe series waar ik waarschijnlijk weer verslaafd aan ga raken: The West Wing en Nip/Tuck. Ik ben benieuwd…

Tot logs in ieder geval, en een goede vakantie .

Voetbal Insite
Maandagavond 20:00u op weg naar Hilversum. We werden daar om 21:30u verwacht om deel uit te maken van het Voetbal Insite publiek. Met zes Polly heren kwamen al rond 21:15u aan op het Mediapark. Na een gang door de metaaldetector (ja, zo erg is het gesteld daar, zou het nog met dhr. Fortuyn te maken hebben?) konden we in de publieksontvangst nog wat drinken alvorens we studio 6 mochten betreden. Daar aangekomen een mooie staanplaats gezocht achter mevrouw Barend, want inderdaad, met onze fotogenieke gezichten willen we wel op TV komen .

Leuk om een keer zoiets mee te maken en dan vooral als twee heren Derksen en Van Hanegem aan tafel zitten. Het was voor VI begrippen wel een tamme uitzending. Maar ja, als je een gast uit het KNVB kamp krijgt (scheidsrechter Luinge) dan weet je dat er weinig onthullends verteld zal worden. Al had Derksen wel een mooie eye-opener. Van Bommel beet in de VI van woensdag flink van zich af richting Van Basten. Vandaag toevallig dat stuk gelezen, interessant verhaal. Ik begin nog meer afgunst naar Bassie te krijgen…

Na afloop nog even de helden van voor de uitzending (‘ik ga Barbara zwaffelen’) de mond gesnoerd, daar was namelijk weinig van terecht gekomen . Hierna was het thuis weer naar het prachtige Brabant te vertrekken, want inderdaad… Oost west…

Faithless in Ahoy’
Afgelopen woensdag was dan eindelijk Harmpjes grote dag : Faithless tijdens een live gig gaan bekijken (en voornamelijk: beleven)! Nu kan ik hier een stuk van vijf alinea’s groot vertellen, maar ik denk dat wat YouTube filmpjes van de huidige tour meer zeggen dan die flut stukjes proza van mij…

Faithless in Wembley Arena – Live set ‘Drifting Away’

Faithless in Ahoy’ 18 april – Live set ‘Insomnia’

Faithless in Ahoy’ 18 april – Live set ‘We Come One’

Je snapt wel dat ondanks onze brakke zitplaatsen (zijkant van het podium) we helemaal uit onze plaat zijn gegaan. Op naar september waar Maxi en zijn vriendjes hopelijk opnieuw 40.000 mensen uit hun plaat kunnen laten gaan!

Knie
Ik word er wel simpel van, hier opnieuw aandacht aan te moeten besteden … Na de vorige operatie (krimpen van de kruisband + littekenweefsel weghalen) zit er toch nog steeds iets niet helemaal lekker. De kruisband zit waarschijnlijk nog te los dus ik ga eind vorige week, als ik donderdag wat probeer te hardlopen, opnieuw naar Velp bellen om een afspraak te maken. Hopelijk hoeft er geen nieuwe kruisband in, want dan zijn we nog verder van huis…

In de volgende log misschien wat meer over de stage .

Alles gaat z’n gangetje weer. Op school ben ik nu bezig aan de laatste maand echt school. De meeste projecten worden afgerond en alle verslagen worden opgesteld. In de tussentijd ben ik bezig geweest met het zoeken naar een geschikte afstudeerplaats. En ik kan je wel zeggen dat ik die gevonden heb.

Na twee ontzettend interessante gesprekken bij Philips zijn collega student Peter en ik uitgenodigd om onze afstudeerstage te gaan doen bij TASS. Zeg maar het software onderdeel van Philips. Tijdens de stage (van januari tot zeg maar half juni) gaan we ons bezighouden met het implementeren van een biometrische sensor voor de Pronto. De Pronto kun je simpelweg vergelijken met een heel erg universele afstandsbediening. Denk aan het bedienen van al je stereo’s, tv’s, rolluiken, lichten, voordeuren, etc. etc. En dan niet zo’n suf kastje met knopjes. Nee, een mooi SVGA touchscreen met wat mooie buttons aan de zijkant.

Wat doet die biometrische sensor dan? Je kan die biometrische vergelijken met het iPod jog-wheel. Het sensortje is dus eigenlijk een kleine muis. En naast dat kun je er ook nog vingerafdruk herkenning mee uitvoeren. Denk maar eens na over de mogelijkheden: ik krijg mijn persoonlijke afstandsbediening als ik mezelf heb geïdentificeerd met mijn vingerafdruk. Een erg uitdagende opdracht. De Pronto zelf draait Linux en het meeste zal dus in C geschreven zijn. Ik kijk er in ieder geval naar uit!

Dan van school naar werk. Ook daar alles z’n gangetje. De verhuizing is succesvol voltooid en de volgende projecten staan open: de migratie van de oude webservers naar de nieuwe; nog steeds het DNS-systeem en de omzetting van oude naar nieuwe mailservers. Dat laatste is al gebeurd, zo’n beetje begin oktober. Murphy had denk ik van begin september tot nu vakantie. Want tijdens de verhuizing en de omzetting van de mailservers naar nieuwe machines verliepen beide zonder enig probleem (nou ja, de harde schijf kopie van de eerste mailserver (8 uur(!)) niet meegeteld).

De migratie zelf is nog een punt ter discussie. Daarop later nog wel een keer meer denk ik. En ja, inderdaad. Ook het DNS-systeem is nog steeds niet om. Ik word er een beetje simpel van. Dat systeem ligt denk ik nu al bíjna twee jaar op de plank. Erg jammer, want het scheelt enorm in efficiëntie als het eenmaal loopt. Achja, wie ben ik ?

En dan hebben we nog het sporten. Na de operatie (zie de vorige log) is het eigenlijk bijna alleen maar vooruit gegaan. De eerste weken was het inderdaad behelpen en zat er behoorlijk wat pijn in het linkerbeen. Dat was na ongeveer 2,5 maand weg. Sinds toen ben ik weer onder training. Wat kortweg inhoud dat ik wat aan het lopen ben en nog steeds bezig ben de coördinatie in de knie en de sterke in de bovenbenen te verbeteren. Een nadeel is nog wel dat er redelijk wat vocht aangemaakt wordt, waarschijnlijk door nog steeds een stuk irritatie in de knie. Ik hoop dat dat begin januari toch wel over is…

Logistiek gezien was dit sowieso een probleem. Een tweede probleem is de prijs van de stroom geworden. We moesten servers over meerdere racks gaan verspreiden, dus is er voor gekozen een volledige rij (11 racks) af te nemen. Dit houdt in dat we a.s. weekend de boel van onderen naar boven gaan verhuizen. En dat is eerlijk gezegd niet niets. Kortweg 130 servers van ‘ons eigen’ en 40 servers van klanten. Een hele operatie dus, die goed gepland en gecoördineerd moet worden. We gaan met vijf man sterk vrijdagnacht (23:00u) richting Amsterdam om het het geheel in gang te brengen en hopen zaterdagochtend rond een uur of 9:00u klaar te zijn.

Als m’n logje zaterdagochtend nog te bereiken is dan is het goed gegaan. Tot logs!

After a two week break (last week I finished my one and only exam of TLA) I am starting my second internship on monday. I have been at TNO twice by now, discussing some things of the project I am going to work on. And I have to admit, I am really looking forward to start with it.

I also received most of my grades this period. In my previous log you will find some explainations of every course: UID: 8, LOG: 7, ProTes: 6 and ProKwa: sufficient. Up-to-date readers will notice that I haven’t got TLA back, that’s true, that will be in the beginning of February, but I think that’s not going to be a problem. I also finished my ISA course (ISA courses are supposed to give you a roundtrip to other professions, but I followed ‘designing educative websites’, not quite a problem though). I made a website about the WK voetbal 2006 (World Championship Football) this year in Germany. The site is in Dutch and not quite finished, however, it’s a good starting point for everyone who like to know something more about this major event .

Well, I have to go to bed. Tomorrow a friendly match with the first team, maybe I will catch some minutes of playtime. Next time maybe some more on my new refereeship at the KNVB and some information about the 3Com CoreBuilder 3500 I have bought.

That friday night, with all the courage we had we tried again (in the meantime we had trashed those – big – e-mail boxes). Almost everything went well, only some particular domains didn’t work well. The next day our support box was filled with lots of e-mail about slow POP connections etc. Also our Mail eXchangers (that are the servers in the MX records with SPAM- and virusscanning) were kind of overloaded. After seeking for the problem for almost three days we found it. The harddisk in the new POP-server was really slow (15MB/s at idle) so we had to go another night to replace the new POP-server with a good new server . This was planned for Saturday afternoon (there was good weather so the server weren’t that busy). But when I finished setting up the new POP server, I got an SMS from my colleague Freek that the ‘real’ POP server was down. I logged in and saw that the filesystem was mounted read-only. Fuck, the harddisk crashed 16 hours too early .

So, we had to prepare ourselfs for another night datacenter. The harddisk was fully lost so we had to use the backup from Friday morning, so people who didn’t fetched their e-mail this day have lost e-mail received that day. Nothing to do on that. After unpacking the backup we were able to restore the new POP-server (pop03) so that everything worked well. With solving this problem the load of the MXs also lowered. So the slow/damaged harddisk was the originator of this problem .

Enough about the Tiscom e-mail system . I’m back at school since the 31th of August. I still have to come into the ‘one-hour-rhytm’, but that will happen within two weeks. After that everything must go fast and the next vacation will arrive soon .

Also football is going fine, I’m playing in our fifth team and sitting on the bench at the first team. Speak you hopefully a bit sooner .

The DigiMatrix project isn’t quite active yet, as I’m working on the e-mail change and Harmbox, an analystic tool I’ve created during my internship at Bronkhorst Travel. That all takes a lot of time. And there’s also the training of my football team. We’ve had about 4 training sessions by now and in one hour the fifth one. My condition was really good, I wasn’t the first one gapping after a run exercise . Also goalkeeping went very well, had lots of difficult balls, without even a keeper training session. That’s quite some years ago that happened last . Well, everybody, have a nice vacation. Till the next log!

This week I’m having a week of vacation. Well, vacation, let’s say, not going to school. Because I had to do lots of things for school this week. We’re working on a GPS program (on PDA and desktop) to make it possible to set out walkings with a GPS device. Quite interesting project, but it takes lots of time. We’re still running on schedule, I hope in a few weeks I can show the final results.

At work everything is also fine. We’ve introduced – after months of testing – finally our virus- and spamscanning – mail exchangers. Our mail system is now much more reliable to outages of one particulair server. I’ve ASCII-arted an impression of the current situation:

	MX1	= mx1.mail.tiscomhosting.nl
	MX2	= mx2.mail.tiscomhosting.nl
	POP01	= pop01.mail.tiscomhosting.nl

	 /----------------\				/----------------\
========\|      MX1       |				|     POP01      |/==========
inet in	||   virus and    |========\		/=======|  POP archiver  || inet out
========/|  spam scanner  |        |            |	|		 |\==========
	 `----------------'        |            |	`----------------'
				   \[ internal ]/
				   /[ network  ]\
	 /----------------\	   |		|	/----------------\
========\|      MX2       |	   |		|	|     POPxx      |/==========
inet in	||   virus and    |========/		\=======|  POP archiver  || inet out
========/|  spam scanner  |				|		 |\==========
	 `----------------'				`----------------'

As you can see, mail only comes in via the two MX servers. They scan all e-mail on SPAM and virusses. Virus e-mail is immediately deleted, SPAM e-mail otherwise is being tagged with an striking subject name. After that it is forwarded through the internal network to the POP-servers, they store all e-mail for clients and give them out on request. The internal forwarding is done by SMTP and the POP-servers only allow SMTP-traffic from the internal network.

Well, if one of the MX servers is down, there’s no problem, the other one will still receive incoming e-mail. If one of the POP-servers fails, the mail is still being queued at the MX’s. They will deliver everything when the POP-server is comming back up. The only remaining problem, when a POP-server is down, clients are unable to download their e-mail, that shouldn’t be a big problem because the POP-server didn’t have a higher downtime than a half an hour last year. Nice solution we still think.

Tomorrow again a football match.