Na het eerste semester van de master heb ik het tweede semester op maandag twee courses in Eindhoven gevolgd: Verification of Security Protocols en Cryptography II. Eerstgenoemde was wat minder interessant, maar met een voldoende afgerond, terwijl ‘crypto II’ afgerond werd met een 1 — nouja, het tentamen dan. Dus bij dezen: mijn allereerste 1 ooit is in 2009 gevallen. Op de vrijdag heb ik in Nijmegen één vak gevolgd: Software Security, wat ook prima was afgerond. Tussentijds in Eindhoven nog de vakken Proving with Computer Assistance en Automated Reasoning gevolgd. Beide interessante vakken die ik ook voldoende had afgerond.

Na de zomer het laatste semester ‘echt les’ gehad. Met op maandag in Nijmegen de vakken Security in Organizations en Hardware & Operating System Security. En zo nu en dan vond ik het interessant om aan te schuiven bij Law in Cyberspace — een vak gegeven door de Universiteit van Tilburg. Op dinsdags in Eindhoven stond Algorithms for Model Checking op het programma — puur vanwege het feit dat ik dan tenminste ook een keer in Eindhoven ben . Terwijl ik op vrijdag in Twente te vinden was, voor de vakken Secure Data Management en Network Security. Waarbij we voor het laatsgenoemde vak als project een honeypot op moesten zetten: interessant. Voor de Twente vakken inmiddels al tentamen gehad en die ook prima afgerond, nu de projecten die daarbij horen nog. De Eindhoven en Nijmegen vakken worden in de tentamenweek in januari afgerond; nog even geduld dus .

Zonder vakken van het derde semester heb ik nu al 79 studiepunten bij elkaar gesprokkeld. Ik heb er 90 nodig om aan het afstuderen te kunnen beginnen, terwijl ik er nu theoretisch 29 kan verdienen. Dat moet wel gaan lukken dacht ik zo… Een jaar waarin er dus hard gewerkt is aan allerlei projecten en papers. Maar nog nooit met tegenzin de trein of bus naar Eindhoven, Nijmegen danwel Twente gepakt — iets wat alles zegt als je het mij vraagt…

Knie
Afgelopen jaar schreef ik al dat ik hoopte dat ik aan dit akkefietje geen woorden meer hoefde te spenderen. Helaas, niet ieder goed voornemen vindt aftrek. Maar, misschien is er dan toch licht aan het einde van de tunnel.

Nadat ik begin dit jaar nog redelijk moedeloos van m’n beengewricht werd, is dat aan het einde van 2009 redelijk omgeslagen. Net voordat ik op vakantie ging — daar volgt later uiteraard ook een blokje over — kon ik niet veel met m’n knie. Direct dik na inspanning en zelfs de dag erna gewoon pijn tijdens de dagelijkse bezigheden. Enorm veel irritatie op de pezen en pezenbladen rondom de knie. De fysio kon niet heel veel meer doen, m’n spierkracht was zo goed als gelijkwaardig, evenals de spiercoördinatie. Tja, dan begin je toch te twijfelen… ‘Had ik die derde operatie wel aan moeten gaan…?’

Eenmaal terug van vakantie had ik totaal geen last meer van m’n knie. Zouden die vier weken relatieve rust (geen sporten) en het dagelijks veel bewegen (wandelen for the win ) dan het wondermiddel zijn? Zo stom als ik was direct veel gaan hardlopen, wat allemaal prima ging. Totdat uiteindelijk de klad er weer in kwam: irritatie en veel pijn de volgende dag. Precies op dezelfde plaatsen. De fysio kon zoals gezegd niet veel doen. Daar zit je dan…

Begin oktober toch maar de laatste strohalm gegrepen die ik had: de podotherapeut opzoeken. Dingen die zowel de chirurg als de fysio eens tussen neus en lippen door hadden gemeld. Googlen, bellen en drie dagen later afgesproken. Er was inderdaad het nodige mis met m’n voeten en mijn loopgedrag, maar ‘hier was wel iets mee te doen’. Zou het dan toch?

Inmiddels loop ik nu zo’n dikke maand op m’n nieuwe orthopedische zolen en waarempel: zo’n beetje iedere klacht is verholpen en ik kan pijnvrij lopen, zelfs de dag erna! Dikke wow dus. Tijd om fit te gaan worden — ik scheurde de tweede week na aanschaf van de zolen m’n hamstring diep in — om in de tweede helft van het seizoen op te gaan treden als KNVB scheidsrechter: eindelijk weer. Zou dit dan toch het laatste hoofdstuk zijn omtrent de knie in m’n jaarlijke samenvatting…?

Muziek
Kwantitatief was het een minder jaartje met concert bezoek van ondergetekende. Echter, daar stonden wel de nodige namen van bands tegenover die op mijn ‘to-see-before-I-die’-lijst stonden. Zoals Kings of Leon, The Prodigy, U2 en Muse. Toegegeven, de één wat meer tegenvallend dan de ander, maar desalniettemin een prima concert jaar. Het waren er 15 dit jaar, tegenover 24 vorig jaar. Iets met kwantiteit zoals ik al aangaf .

Maar goed, om maar met de deur in huis te vallen, hierbij de top-10 van dit jaar:

1. The Prodigy – dinsdag 3 maart – E-Werk, Keulen
   Zoals gezegd, deze stond op de ‘to-see-before-I-die’-lijst. En man man man, wat hebben deze mannen mij deze doordeweekse avond vermaakt. We waren mooi op tijd in Keulen en stonden langs de geluidmannen toen het concert begon. Bij de eerste tonen ging de Duitse zaal (okay, met veel Nederlandse inbreng) al helemaal uit hun plaat — incluis ons. Snel naar voren gehaast waar iedereen direct elkander kwijt was: niet erg, gewoon stampen! Einde concert, lichten aan en weer hard balen dat je opnieuw helemaal doorweekt bent. Je kijkt om je heen (‘hey, ik sta weer langs de geluidsmensen’) en ziet dat iedereen ook doorweekt is: H-E-L-L Y-E-A-H!
2. Coldplay – zondag 20 september – Wembley Stadium, Londen
   Vorig jaar stonden ze ook op twee, toen had ik Chris Martin en kornuiten mogen aanschouwen in Keulen. Van de ene grote stad naar de andere, moet ik hebben gedacht. Ik had namelijk kaarten gescoord voor het afsluitende concert van de Viva La Vida-tour, in fucking Wembley Stadium. Nou weet ik niet of dat het was — wat een enorm vette locatie — of de regen die toen Coldplay net op de bühne kwam of gewoon de prima muziek. Anyways, het was een geweldig weekend!
3. The Temper Trap – donderdag 17 december – Doornroosje, Nijmegen
   Soms komen er van die bandjes die een debuut album afleveren die direct pakt. En als je dan ziet dat ze over een paar maanden om de hoek te bewonderen zijn: dan heb je geluk. Zo ging ik samen met Giel vorige week richting Nijmegen om deze Aussi’s te gaan aanschouwen. Wat een prachtige stem heeft zanger Dougy Mandagi toch: glashelder, hoog en aanstekelijk. Een enorm powervolle set, heel zwaar okay. Ik sta er niet van te kijken als de mannen over een aantal jaar de HMH platspelen. Kan ik er nog bij zeggen dat ik Dougy een hand heb geschud en hem succes daarmee gewenst heb .
4. U2 – dinsdag 21 juli – ArenA, Amsterdam
   Over platspelen gesproken. Dat hebben Bono en z’n mannen al ontelbaar veel keren gedaan. Ook ditmaal in Amsterdam. Harm’s eerste keer. Wát een podium en wát een overweldiging. Het nieuwe album mocht behoorlijk tegenvallen, dat werd met gouden ouden helemaal goed gemaakt.
5. The Gaslight Anthem – woensdag 10 juni – Doornroosje, Nijmegen
   Een band tweemaal zien spelen kan, maar als er dan maar één nacht tussenzit, dan ben je of niet goed snik, of het is gewoon een top band. Dat laatste geldt hopelijk voor mij . Jammer dat ik Brian Fallon en kornuiten pas dit jaar ontdekte, anders had de album top-10 van vorig jaar er heel anders uitgezien…
6. Alberta Cross – donderdag 19 november – Doornroosje, Nijmegen
   Samen met The Temper Trap toch wel het beste binnenkomer album van 2009. Dat dat live dan ook nog eens bevestigd wordt, levert dat alleen maar kudo’s op voor dit lijstje . Achteraf opnieuw met een frontman gesproken: Petter Ericson Stakee was zo relaxt als de muziek is, heel cool.
7. J.W. Roy – zondag 21 juni – Koningkerkje, Vierlingsbeek
   Tijdens het festival ‘Op de Toffel’ te Vierlingsbeek — waar ook De Staat en The Spades speelden — kwam ik in een klein kerkje waar singer-songwriters speelden J.W. Roy tegen. Een voor mij onbekende troubadour, maar iemand die ik daarna niet snel zal vergeten. Het is dat zijn CD’s voor gemiddeld 20 euro over te toonbank gaan, waarop ik het maar even van me af schuif. Maar dit is muziek zoals muziek bedoeld is: puur, direct vanuit het hart te hore gegeven, met een prachtige stem: wow!
8. Five O’Clock Heroes – zondag 22 februari – Doornroosje, Nijmegen
   Het is carnavalszondag en je favo spring bandje komt langs in Nijmegen. Wat doe je dan? Kei hard gaan natuurlijk! Samen met Mark en Jony verkleed richting Roosje, om aldaar door te gaan met feesten. Lees het maar even na .
9. Kings of Leon – zaterdag 21 februari – HMH, Amsterdam
   Dat was de zondagavond, de zaterdagavond was ik samen met Niels in de HMH te vinden om onze gezamelijke helden van de Kings of Leon te aanschouwen. Prachtige show, prima sfeer en meer dan prima muziek. Hier vind je wat meer.
10. Oasis – donderdag 22 januari – HMH, Amsterdam
    Eindelijk kon ik mijn helden van de middelbare schooltijd aanschouwen. Meeschreeuwen met alle knallers van toen (‘Champagne Supernova’, ‘Cigarettes & Alcohol’, ‘Don’t Look Back in Anger’ en last but not least: ‘Wonderwall’), ik zeg: bij een volgend album weer?

Nog wat concerten die er buiten vielen: Muse (toch wel een kleine tegenvaller, misschien omdat we er te laat waren en wat aan de zijkant stonden), The Killers (niets speciaals), Bloc Party (helaas, prima concert, maar niet dat stukje extra) en de grootste tegenvaller: Michael Jackson. Man man, wat had ik de beste man graag live een keer zien schitteren in Londen!

Anyways, van de concerten richting de albums. Ik ben zo lui geweest om hier gewoon de lijst neer te plempen die ik ook bij ApplySomePressure heb neergegooid. Maakt het er niet minder leuk om uiteraard:

1. Arctic Monkeys – Humbug
   Dit album kent volgens mijn ster-aanduidingen geen slechte platen: ik zie enkel 4 sterren of meer. Om dan de echte juweeltjes aan te wijzen wordt lastig, maar toch: ‘My Propeller’ en ook ‘The Jewellar’s Hands’. Wat meneer Turner hier flikt heeft iets weg van de magie die samen met maatje Kane ook bij The Last Shadow Puppets te beluisteren was: chapeau chapeau.
2. Yeah Yeah Yeahs – It’s Blitz!
   Als je pas in 2009 met de Yeah Yeah Yeahs wordt geconfronteerd — zoals ik — dan heb je inderdaad onder een steen gelegen. Echter, met zo’n muziek kom je daar stuiterend onder vandaan. ‘Hysteric’ en ‘Heads Will Roll’ maakten hier het prettigst een rondje. Tijd om weer eens een keertje Nederland aan te doen, ja toch?
3. Florence And The Machine – Lungs
   Het blijft leuk om bandjes die je ooit eens in een voorprogramma hebt gezien — bij MGMT te Doornroosje stond mevrouw Florence een kwartvolle zaal te showen wat ze in haar mars heeft –, zelf door ziet breken. Prachtige samenvloeiing van zang, melodie en een bergje power erbij! Dikke wow! Krakers: ‘Hurricane Drunk’ en de single ‘Dog Days Are Over’.
4. Doves – Kingdom Of Rust
   Nou ben ik niet bekend met het oude werk van de Doves, maar Kingdom of Rust raakte nadat het m’n hoofd trof er niet snel meer uit. Prachtige plaat, met mysterie alom. Maar liefst drie vijf-sterrers : ‘Lifelines’, ‘Jetstream’ en ‘House of Mirrors’.
5. Kasabian – The West Rider Pauper Lunatic Asylum
   Wel jammer, deze plaat had zekersteweten hoger gestaan als het concert van de Engelse heren niet afgelast was dit jaar. Anyways, reden te meer er nog meer naar uit te zien in februari. Een album wat misschien wat meer toegankelijk is voor de mainstream, het maakt de toppers ‘Fire’, ‘Underdog’ en ‘Fast Fuse’ er niet minder om .
6. The Temper Trap – Conditions
   Ja, het concert wat ik afgelopen week hiervan bijwoonde heeft zeker aan deze plaats bijgedragen. Een bevlogen band en ook bevlogen muziek. Sommige nummers pakten meteen (ik zeg: ‘Fader’), anderen komen later rustig bovendrijven. Blijkt dan vaak dat dat juist dé parels zijn die je over jaren nog kunt luisteren…? Laten ik het voor m’n oren hopen, met ‘Soldier On’ en ‘Resurrection’.
7. The Veils – Sun Gangs
   Deze plaat is een beetje ondergesneeuwd in mijn gedachten over goede platen uit 2009. Desalniettemin, wat een prachtig album. Dezelfde soort onrust als bij Doves, maar dan net een beetje donkerder. ‘Sit Down By The Fire’ staat héul hoog in mijn single van 2009 lijst.
8. Alberta Cross – Broken Side Of Time
   Daar is de tweede nieuwkomer van 2009, en wat voor één. Een stemgeluid waar de frontman van The Temper Trap nog twee noten onder zit. Prachtig concert van gezien te Doornroosje. Beetje weinig airplay gehad — misschien iets minder toegankelijk. Maar mensen: ogen dicht en ‘City Walls’ plus ‘Old Man Chicago’ opzetten. Ja, ik zei toch: je bent om.
9. Editors – In This Light And On This Evening
   Iets met een hele andere koers varen… Wat een verfrissend album van de Engelse heren. Topper ‘Papillon’ viel hier direct en doet het buitengewoon verrassend nog steeds heel prima hier. Groeibriljant ‘Bricks And Mortar’ heeft hier net te kort opgestaan om de gewenste 5-sterren te krijgen, maar wie weet wat het nieuwe jaar brengt.
10. Franz Ferdinand – Tonight
    En dan band nummer twee die de synthesizers ontdekt hebben. Verfrissend is het zeker, dat het daarbij ook nog knalt om de dansvloer op te zoeken en te blijven is wel duidelijk. De ‘change’ die na vier minuten en vijftig seconden doorbreekt in ‘Lucid Dreams’ was misschien wel de grootste verrassing van 2009 . Owja, ook ‘Twilight Omens’ deed het erg prima hier.

Tja, dan ben je aardig stil. Kortom, kom er maar in met die top-10 singles van 2009:

1. Editors – Papillon
2. The Medics – Great Is My Fear
3. The Veils – Sit Down By The Fire
4. Alberta Cross – Old Man Chicago
5. Franz Ferdinand – Lucid Dreams
6. Flinke Namen – Wolken
7. Antony and The Johnsons – Epilepsy Is Dancing
8. Kasabian – Fast Fuse
9. Yeah Yeah Yeahs – Heads Will Roll
10. Florence and The Machine – Dog Days Are Over
11. Bruce Springsteen – Life Itself

(Links volgen…)

USA
Volgt…

Woordenwolk
Net zoals vorig jaar ga ik 2009 voor mijzelf samenvatten in een woordenwolk (kortom: gewoon een opsomming van dingen die mij gebeurden of opvielen in 2009). Sommige dingen zullen je kunnen plaatsen, voor anderen moet je toch echt Harm heten. Anyways:

Keulen, Dublin, zolen, Santa Barbara, FlashForward, master, San Diego, Twente, Riga, papers, smartcards, Pinksteren, Californication, Londen, PEI, golf, Toronto, MANNEN weekend, Eindhoven, Niagara, Totaalnet, V, LA, The Gaslight Anthem, Nijmegen, lvm2, Wembley, Las Vegas

Morgen een dagje Nijmegen, dinsdag een dagje Eindhoven, woensdag een dagje aan school werken (al dan niet in Eindhoven), donderdag werken in Arnhem en vrijdags een dagje Twente. Aldus een klein vooruitblikje op de week. Met in de oren waarschijnlijk The Beatles Remasters, misschien de nieuwe Muse en toch zeker de nieuwe single van Editors – die een hele tijd geleden ook al hier stond: Papillon.

Luister deze eerst – de single versie. En schakel dan over naar deze geniale akoestische versie. Kudo’s voor Tom Smith en kornuiten! En dan nog eenmaal de video:

http://www.youtube.com/watch?v=Wq4tyDRhU_4

Dan wordt het de komende twee weken even semi-fulltime (30u) werken om nog even snel een buffer cash te vullen . Aankomend weekend gaan we met de Polly mannen richting locatie x (ja, ondergetekende zit in de organisatie en kan die x invullen, maar dat weten jullie 14 juli denk ik ). Daarna dus nog een weekje Tiscom om dan de week erna Bono en kornuiten aan het werk te zien. Twee dagen daarna vertrekt mijn vlucht vanaf Brussel naar London Heathrow, om van daaruit door te vliegen naar Halifax, Nova Scotia, Canada. Alwaar ik anderhalve week ga verblijven om daarna Mark, Hans en David te begroeten in Los Angeles, California, VS. Drie weken daarna druip ik weer af naar ons kikkerlandje. Hell yeah! Wat heb ik zin in de zooooomer!

Owja, coming to be single of 2009:

http://www.youtube.com/watch?v=-IXel3A3Oj8

Na een fikse wandeltocht – ja, we stonden geparkeerd bij camping C – eindelijk bij de hoofdingang aangekomen. Waar we na een minuut of tien wachten eenmaal het terrein op konden. Balen dat dat pas rond half twee was, waardoor ik mijn geliefde Air Traffic miste . En ik had misschien ook nog wel iets van Blood Red Shoes mee willen pakken. Helaas, hadden we maar eerder moeten gaan .Ach, inmiddels was Moke aan het spelen op de mainstage en nadat de nodige bonnen waren ingeslagen, hebben we dat van een afstandje eens even mooi bekeken. Leuke singles, aardige performance, maar niet echt iets waarvoor ik los een kaartje zou kopen…

Moke: 6.5

Daarna moest ik die andere Nederlandse trots van de dag maar eens gaan bekijken: Voicst. Een leuk vrolijk bandje waar ik twee singles van ken. Een geweldige set, Kypski van C-Mon & Kypski die bij de eerste plaat meedeed, en tijdens de kneiter ‘Everyday I Work On The Road’ werd na de zoveelste ‘toe-doe-roe-toe-toe’ opeens ingehouden, en stond de hele band stil. Echt stil. Waarna een rapper het podium opkwam en ik tegen m’n medeganger al vragend zei: ‘volgens mij is dat Pete Philly’. En toen ik daarnaast een bassist (met een cello) zag zitten, wist ik het zeker: Pete Philly & Perquisite waren er . Na een kleine song, waar Voicst nog steeds helemaal stil stond, gingen ze weer van het podium af, waar Voicst weer verder kon om hun knaller af te maken. Tof! Net zoals de vele strandballen, opblaashaaien en -orka’s die samen met zanger Tjeerd in een boot het publiek over gingen. Top .

Voicst: 8.0

Buiten de tent hebben we – opnieuw vanaf de zijkant – maar eens KT Tunstall bekeken. Leuke singles, leuke dame, leuk optreden. De meeste meezingers kwamen voorbij, waar ook ik zachtjes mijn stemgeluid heb gebruikt. Nooit te hard, want op de één of andere manier ben ik daarvoor gewoon niet in de wieg gelegd . Je moet bij mevrouw Tunstall niet veel spektakel verwachten, maar gewoon een degelijke set en een prachtstem. Combineer dat samen en je krijgt…

KT Tunstall: 6.5

Jeuj, Amy Macdonald was de volgende poppy-artiest die op ons lijstje stond. De weg richting de tent begon aardig druk te worden, gezien het feit dat er al kleine druppeltjes vocht naar beneden kwamen. Een plek in de tent was ook niet meer te bemachtigen. Als dan ook nog blijkt dat mevrouw Macdonald er nog niet is, is het in de regen staan niet echt een pretje te noemen. Na een dikke twintig minuten nog steeds geen Amy, argh, dit lijkt op een andere Amy van vorig jaar… Om de volgende headliner niet te missen en daar nog een redelijk goed plaatsje te hebben maar richting mainstage gegaan. Jammer, heel jammer, geen Amy voor ons, wel, toen de Editors inmiddels al bezig waren een klein stukje ‘This Is The Life’ gehoord. Helaas Amy, geen notering voor jouw. Wel een punt voor iedere tien minuten wachten. Ow wacht, dat is niet handig …

Amy Macdonald: 2.0

‘Ieder nadeel heeft zijn voordeel’, we hadden in ieder geval wel een goed plekje voor mijn persoonlijke toppers: de heren van Editors. Al eens live gezien in 013 en sindsdien alleen maar meer fan geworden. Wat een twee geweldige albums. Ook deze gig weer mooi alles mee staan blèren: prachtig. Smith was weer op dreef en misschien dat bassist Leetch nog iets heeft opgestoken van m’n vorige blog, hij stond zowaar mee te springen . Misschien heeft m’n log toch nog nut .

Editors: 8.5

Terwijl een maat van me, groot Stereophonics fan, al tijdens de Editors zich een weg richting het 3FM podium maakte, deed ik dat na de Editors. Ook de Phonics had ik afgelopen jaar al eens gezien, in Tivoli om precies te zijn. En sindsdien ook steeds meer hiervan gaan luisteren. Jones en zijn mannen stonden er weer puik bij. Leren jackie, zonnebril op, en rocken maar. Wat zeker gebeurde. Jammer alleen dat ik de eerste vier songs gemist heb, omdat de Editors laten begonnen. Enfin, de gebruikelijke platen (Maybe Tomorrow, Mr. Writer, Superman) kwamen voorbij. Jammer alleen dat ‘Pass The Buck’ van het nieuwe album niet langs kwam, een klein minpuntje.

Stereophonics: 8.2

Jammer dat Justice samen met de Phonics speelde, volgens 3voor12 was dat samen met Voicst het beste optreden van de dag. Maar ja, je kunt helaas niet… Op naar mijn volgende stop, de Kaiser Chiefs. Ook reeds bekend na een bezoek vorig jaar. En als je een feestje wilt, dan krijg je die bij de heren uit Leeds. Lekker meezingen en -springen. Ook mijn favorietje van het laatste album, ‘Angry Mob’ kwam voorbij. Met dat heerlijke gitaarloopje. Kortom: een gaaf optreden.

Kaiser Chiefs: 7.5

Toen was er een lastige keuze, ofwel Groove Armade, ofwel The Verve. Van beide ken ik enkel één single. En uiteindelijk moet ik mijn zwakte bekennen. Ik heb geen van beide gezien . Er moest gegeten worden en een plek worden gezocht voor de Foo Fighters, dus ik heb enkel wat buiten de tent van Groove Armada meegekregen. Jammer, want toen ik dat de dag erna op Nederland 3 voorbij zag komen, had ik zoiets: ‘dat had ik eigenlijk wel willen zien’. Jammer Harm, te laat… Kortom, op naar de Foo Fighters .

Niet echt mijn ding, de muziek van Dave Grohl en z’n mannen. Maar de Foo Fighters hebben mij wel verrast. Wat een energiek, wat een ontladingen, wat een gespring , wat weer niet goed is voor m’n knie, maar daar gaan we niet op in . Oftewel, een puike afsluiter voor mijn eerste Pinkpop.

Foo Fighters: 7.8

Al met al een enerverend dagje, met veel bands, veel drank (7-up, Spa blauw of cola, je weet toch ), veel eten en veel plezier. Minputje blijft toch de toiletten, wat een drama… Maar dat heeft de pret tijdens dit dagje niet mogen bederven. Evenals de regen, dat kwartiertje waar ik het over had is ook dat kwartiertje gebleven. Een godswonder, want in Sint Tunnis had het blijkbaar van 16u tot 23u geonweerd en gedaan. Top dus .

Dus:

1. Editors, 8.5
2. Stereophonics, 8.2
3. Voicst, 8.0
4. Foo Fighters, 7.8
5. Kaiser Chiefs, 7.5
6. KT Tunstall, 6.5
7. Moke, 6.5
8. Amy Macdonald, 2.0

En nog een gaaf bericht, ik heb kaarten voor Coldplay die Keulen aandoen in september dit jaar. JEUJ! Net zoals het feit dat ik nog vijf kaarten heb liggen voor Radiohead dit jaar in de Westergasfabriek. Jammer alleen dat niemand met me mee wil . Ik twijfel nog of ik alleen ga, of dat ik ze alle vijf verpats…

Op school gaan we op naar drie weken tentamens . Thuis op weg naar het 25-jarig huwelijk van pap & mam, en mijn knie gaat onderweg naar zijn derde operatie in twee jaar. Jaja, het leven staat nooit stil .

Terugkijken aan de hand van mijn blogje, toch min of meer mijn dagboek met gebeurtenissen van het afgelopen jaar, en natuurlijk: herinneringen …

School en stage
Als ik terugkijk naar het begin van het jaar, dan waren dat vooral m’n laatste tentamens aan de Fontys. De laatste alvorens op afstudeerstage te gaan. En om de mogelijkheid tot Cum Laude afstuderen in ere te houden, daar goed voor m’n best gedaan. Met succes. En na al deze inspanning was het klaar voor het laatste truckje aan het HBO: afstuderen bij TASS.

Over m’n log staan de nodige verhalen vermeld over m’n stage toentertijd. Ik zou zeggen check even alle posts met een TASS tag . Maar het allerbelangrijkste is dan toch wel het afstuderen half juni. Het harde zwoegen heeft ook zijn vruchten afgeworpen. Het verslag, de presentatie en de werkzaamheden werden alle drie met een 8,5 beoordeeld. Tel daarbij op de 8.7 voor het theoretische deel. Wat concludeerde in het ‘Cum Laude’ afstuderen, ja, ik ben er nog steeds trots op . En op het feit dat we ook nog de scriptieprijs wonnen en genomineerd werden voor de Fontys Technology award. Dat was overigens ook de enige log in de maand juni, toeval of niet .

Tijdens de vakantie was de inschrijving aan de TU/e inmiddels geregeld. Alwaar we de één-naar-laatste week van augustus aan mochten treden voor een introductie week. Een leuke week, met helaas niet zo heel veel schakelaars. Desalniettemin heb ik me prima vermaakt. Net zoals de eerste weken op de TU. Iets wat ik nog steeds doe.

Heb 14 december een gesprek met de coördinatoren gehad, en daar kwam een positief advies uit. Mooi om te horen, nu nog zorgen dat ik de komende tentamenweek (nou ja, weken, drie maar liefst!) goed doorsta. Is dat het geval, dan is er een goede kans dat ik het schakeljaar in één jaar haal. Dat zou echt te gek zijn.

Arsenal – PSV
In de tijd dat ik bij TASS begon liep het knie verhaal ook nog steeds (ja, dat is zelfs nú nog zo, straks meer daarover ). Na de eerste operatie zat het gewoon nog niet lekker, dus opnieuw een operatie daarvoor gepland. Maar daarvoor eerst nog een prachtig retourtje Londen gepakt. En dan natuurlijk niet enkel Londen, na daar zat de Champions League wedstrijd Arsenal – PSV bij. Die gelukkig voor ons een schitterend einde had. PSV speelde gelijk met 1-1, door superverdediger Alex. Wat een prachtige twee dagen waren dat.

Wat misschien nog wel mooier was, was het einde van de competitie dit seizoen. Iets wat ik waarschijnlijk niet snel meer vergeet.

Muziek
In het begin van het jaar ben ik ook wat meer uit m’n schulp gekomen om concerten van favoriete bandjes te gaan bezoeken. De eerste grote daarvan was in april: Maxi Jazz en zijn matties gezamelijk Faithless genaamd. En dit jaar zouden er nog vele volgen… Na Faithless kwamen in chronologische volgorde: Red Hot Chili Peppers, Stereophonics, opnieuw Faithless, Editors, Kaiser Chiefs, en last, but not least: Arctic Monkeys. Man, man, man. Het was allemaal goed, het was allemaal prima. Maar zoals gezegd, bij het eind van het jaar horen lijstjes. Ook bij mijn log. Ik heb er twee gemaakt. Eentje met gig bezoeken:

1. Faithless, 21-09-2007
   Wow, na het concert van maart hadden we nu eindelijk staanplaatsen. En daar hebben we ook meteen goed gebruik van gemaakt, wat een knalfeestje was dat.
2. Arctic Monkeys, 06-12-2007
   Stiekem wel één van mijn favoriete bandjes geworden in 2007. Samen met Geven en Bos zijn we in de HMH helemaal uit ons plaatje gegaan. Wat een optreden. Check vooral de link in de muziek alinea even…
3. Editors, 29-10-2007
   Ok, vooruit, samen met de Monkeys mijn band over 2007. Wat een geweldig concert in 013. Dit concert was de reden nog meer te gaan luisteren. Ja, An End Has A Start heeft ook in het volgende lijstje een notering .
4. Kaiser Chiefs, 14-11-2007
   Toegegeven, vooraf had ik hier helemaal niet zo geweldig veel zin in. Maar eenmaal in Amsterdam heb ik me echt prima vermaakt. De Chiefs weten inmiddels wel hoe ze een feestje bouwen.
5. Stereophonics, 16-09-2007
   Ik moet de belofte die ik mezelf die avond maakte nog steeds nakomen: ‘meer van luisteren Harm’.

Dan de gigs die het niet haalden: de Peppers in het Goffertpark. Wat een drama, daar wil ik geen woorden aan besteden. En het eerste Faithless concert. Puur vanwege de zitplaatsen .

Naast de gigs uiteraard nog een album top-5. Die ik op het Polly forum al gegeven heb:

1. Editors – An End Has A Start
   Voor mij gewoon de onbetwiste nummer één. Wat een verzameling grandioze platen. Donker, maar wel lich(g)t. Geweldig.
2. Reverend and The Makers – The State Of Things
   Was klein beetje bekend na de single ‘Heavyweight Champion Of The World’. Maar nadat ze in het voorprogramma van de Monkeys stonden maar het album gehaald. Wat een geweldig debuut. Ik kijk nu al uit naar hun gig in februari waar ik kaarten voor heb…
3. Arctic Monkeys – Favourite Worst Nightmare
   Helaas, na lang beraad overtuigt de tweede plaat van de Monkeys niet hun debuut ‘Whatever People Say I Am, It’s What I’m Not’.
4. Radiohead – In Rainbows
   Grandioze ‘comeback’ (mag ik het zo noemen?). Beter te beluisteren dan ‘Kid A’, wel traag, maar met een aantal platen die bij mij niet uit kunnen… Erg benieuwd naar hun concert in juli volgend jaar!
5. The Wombats – A Guide to Love, Loss and Desperation
   Leuke vlotte britpop. Verstand op nul en luisteren. Ik zal komend jaar wel goed los gaan op deze heren.

En zoals in het lijstje te vinden is, aankomend jaar staan er tot nu toe alweer drie gigs gepland: Reverend and The Makers in Paradiso, The Wombats in de Effenaar en Radiohead in de Westergasfabriek. Naar alle drie ben ik erg benieuwd!

En dan het overmijdelijke lijstje met daarin dé single van 2007. Ook deze is inmiddels op het Polly forum te vinden, maar ik heb er zelf geen gekozen, enkel een opsomming. It’s up to jullie .

- Kate Nash – Foundations
- Editors – Smokers Outside The Hospital Doors
- Arctic Monkeys – Brianstorm
- Niet echt 2007, maar toch: The Fray – How To Save A Life
- Mika – Grace Kelly
- Niet echt 2007: Five O’Clock Heroes – Time On My Hands
- Fiction Plane – Two Sisters
- Paolo Nutini – Jenny Don’t Be Hasty
- Manic Street Preachers – Your Love Alone Is Not Enough
- Saybia – Angel

Knie
Het blijft toch wel een terugkeren onderwerp… Ook dit jaar heeft het m’n log beheerst, en dat zal het volgend jaar ook doen. Afgelopen vrijdag een brief gekregen met de operatiedatum: 10 januari 2008. Heel leuk, heel aardig, maar de dag ervoor én de dag erna staat een tentamen gepland waaraan ik gewoon ga deelnemen. Toch wel erg triest, alles rond Kerst en Oud op Nieuw vrijgehouden daarvoor, en dan wordt er niets gepland, maar net in de tijd dat het gewoon níet uitkomt. Bedankt Sint Maartenskliniek!

Na de Kerst maar weer bellen en een tussenoplossing zoeken. Dat zal iets worden van derde week in januari, en dan de eerste week les van het nieuwe blok missen, waarna er een week Carnavalsvakantie is, misschien dat dat net lukt. We zien het wel… Al word ik er steeds moedelozer van… Maar aan de andere kant, als dat ik het enige ongezonde van 2007 is, klop ik nog een keer af!

Film
Dan zijn we eigenlijk bij de laatste paragraaf over 2007 aangekomen. Mijn andere grote hobby: de film. Hier helaas geen genummerd lijstje, ja sorry, ik kon echt niet kiezen. Maar gewoon een opsomming van titels die in 2007 in de bios te zien waren, of die op DVD uit zijn gekomen:

- Pan’s Labyrinth
- The Fountain
- The Departed
- The Bourne Ultimatum
- Kingdom
- American Gangster
- The Prestige
- The Illusionist

En, wat nog meer?
Wel leuk om hier wat steekwoorden neer te zetten die voor mij 2007 kenmerken, en die misschien niet voor iedereen duidelijk zijn :

21, afstuderen, Arctic Monkeys, Arnhem, Canada, degradatie, DVD, Editors, Facebook, feest, film, fluiten, Fontys, gewicht, gigs, haar, huiswerk, kampioen, knie, KNVB, Last.fm, leren, mountainbiken, Polly, Prison Break, PSV, scriptieprijs, seizoenskaart, sport, TASS, Tiscom, TU/e, West Wing, wiskunde, zaalvoetbal

Ja, eindelijk
Het is me de blog wel geworden. Ik denk dat ik dit aan het eind van ieder jaar moet doen. Leuk om zo mijn eigen jaar eens door te nemen…

Rest mij nog iedereen een heel goede kerst en een geweldig en gezond 2008 te wensen!

En omdat ik toch echt het allerlaatste woord wil hebben. Gerard Ekdom blijft grandioos:

Ach, laten we het erop houden dat het het geluid niet schaadde . Hoewel de eerste twee albums van de Editors niet echt ‘rockende’ nummers zijn, viel het me op dat er live behoorlijk wat uit te halen is. Alle bekende nummers kwamen voorbij, van All Sparks tot Munich, en van Smokers Outside The Hospital Doors tot aan de nieuwe (te gekke!) single An End Has A Start. Ik heb me kostelijk vermaakt. Even afwachten of ik ook naar het gisteren geplande concert op 12 maart 2008 ga . Ik denk echter dat medegangers Mark, Niels en Maarten daar weinig zin in hebben, haha. Voor hun was het ‘meer van hetzelfde’, ik kan dat wel onderkennen, en ik denk dat ik ook wel met een gekleurd oor heb staan luisteren .

Morgenavond vier ik de verjaardag voor mijn lieftallige vrienden en zaterdag is de dag dat ik mezelf 21 mag noemen. Mam begint alweer ‘oooh, 21 jaar geleden ging ik {vul maar in}’. Heel irritant, maar goed, dat is vier november weer over .

Over twee weken begint de nieuwe tentamenweek weer. Ja, de meesten hebben de eerste er net op zitten, ik niet . Ik ben benieuwd wat ik die week ga halen. Ik heb me tot nu toe voor drie tentamens ingeschreven. Misschien dat er nog één bijkomt. Het basiswiskunde wat ik niet haalde (met een 5). Beetje raar verhaal, dit vak blijkt alleen te herkansen te zijn in de blokken A en B. Mocht ik het nu dus niet doen, dan moet het volgend jaar. Dat betekent dus dat ik dit universitair jaar sowieso een onvoldoende heb. Terwijl ik het gevoel heb dat ik dat beter voor een ander vak open kan laten . Ik moet voor zondag beslissen …

Dan nog even het gebruikelijke stukje school… Dat is nog steeds ontzetten druk. Erg veel huiswerk en het tempo is opnieuw moordend. Haha, niet heel erg, je bent zo tenminste wel ergens mee bezig. Nadeel hieraan is dat ik maar weinig uren voor Tiscom kan maken, waardoor m’n financiële cashflow ietsje minder is. Ach, is voor een jaartje of wat ook niet zo heel erg .

Over de afgelopen tentamen week. Drie waren er gepland. Te weten: logica & verzamelingenleer een deeltentamen wat voor 25% meetelt. Resultaat: 9 . Dan databases & datamodelleren, ook een deeltentamen wat voor 15% meetelt, resultaat: 8 . Dan het wat mindere verhaal. Het vak basiswiskunde – wat in mijn ogen weinig basis omvatte – afgerond met een 5. Waar ik zelf iets rond de drie had verwacht, misschien toch nog iets positiefs . Wanneer ik die ga herkansen weet ik nog niet, even afwachten…

Misschien ook leuk even over het ongemakje van m’n knie te hebben. Eigenlijk gaat het daarmee naar omstandigheden goed. Ik kan het hele seizoen zo goed als pijnvrij fluiten – wat nog steeds prima gaat – en ik train bijna volledig met het tweede elftal mee, zonder ook maar één keer door de knie te zijn gegaan. Mooi dus. Maar zoals bekend is dit geen blijvende oplossing. Eind december zal ik worden ingepland voor een nieuwe kruisbandoperatie. Het pre-operatief onderzoek is gepland, nu de operatie zelf nog…

Overigens is m’n lieftallige WordPress install de afgelopen week eerst geupdate naar 2.3, en zojuist naar 2.3.1. Check vooral de leuke tag cloud onderaan op de hoofdpagina .

• Mando Diao – Killer Kaczynsk
  Geweldige snelle plaat (duurt ook maar 2:31), maar aanrader (BOMBS ON THE STREET, BOMBS…)
• Hard-Fi – Feltham Is Singing Out
  Hard-Fi ken je waarschijnlijk wel van ‘Cash Machine’. Deze plaat is echter heerlijk, lekker melodieuze rockmuziek. Felthaaaaaaam isssssss, singing out!
• Hard-Fi – Suburban Knights
  Vooruit nog een plaat van Hard-Fi. Van het zojuist uitgekomen album (‘Once Upon A Time In the West’). Ook weer goed melodieus. Het eerste album (‘Stars of CCTV’) hoort eigenlijk bijna geheel in dit lijstje thuis.

Ook de eerste concerten zitten er inmiddels op: Stereophonics en Faithless. Vooral Faithless was (weer) fantastisch.

En de volgende concerten staan nog op de rol: Editors, Kaiser Chiefs en de Arctic Monkeys. En het mooie is dat ik naar alledrie enorm uitkijk, haha!

Inderdaad, een post zonder werk of school. Prachtig toch !

Een mooie waarschuwing aan het begin van het universitaire jaar dus… En die waarschuwing bleek niet voor niets. De eerste drie weken waren, zwaar, veel, zwaar en opnieuw, veel. De eerste drie uur van het vak basiswiskunde werd denk ik zo’n drie jaar middelbare school letterlijk doorheen geramd. Het tempo ligt enorm hoog, maar om dat is om iedereen alert te krijgen en wakker te schudden weet ik niet, moet nog blijken .

Ik moet zeggen dat ik inmiddels wel een beetje op adem ben gekomen. Misschien had het te maken met het feit dat ik ongeveer drie jaar weinig tot niets aan huiswerk heb gedaan en dat je er nu weer tijd voor vrij moet maken . Niet erg, maar goed, dat moet wel weer gebeuren. De eerste proeftoetsen zitten er ook op. Allemaal wel redelijk gemaakt, nu is het dus ‘gewoon’ een kwestie van bijhouden .

En dan nog tijd voor ontspanning. De vier gigs waar ik kaarten voor had staan op het punt te beginnen :

• Stereophonics – morgen – Tivoli, Utrecht
  Nou vind ik dit persoonlijk de minste van de vier, maar goed, een belofte aan dhr. Geven .
• Faithless – 21 september – Gelredome, Arnhem
  Na de gig in april dit jaar op herkansing, maar nu mét veldkaarten! Ontzettend veel zin in! Met een leuk groepje medegangers .
• Editors – 29 oktober – 013, Tilburg
  New wave ten voetjes uit. Every End Has A Start is best wel grijs gedraaid hier. Zooooo benieuwd!
• Kaiser Chiefs – 14 november – HMH, Amsterdam
  Dit moet gewoon een dik feestje worden. Een dikke nummer twee samen met de Editors .

Kortom, er komen een paar leuke herfstmaanden aan .