Zoals de titel inderdaad al aangeeft: ‘it’s been a while’, sinds m’n laatste blog. En als je dan rond 14u een writer’s block krijgt, dan is het de ideale tijd om tussendoor even iets in je moerstaal uiteen te gaan zetten op je persoonlijk webpagina. Noem het bezigheidstherapie. Ja, dat heeft een betere uitstraling dan het standaard sog’en (zie Google).

Laten we gewoon eens aan het begin van het jaar beginnen en dan gelijk bij het saaiste gedeelte: de tentamens. Ik had er twee gepland staan. Een in Eindhoven en een in Nijmegen. Die in Nijmegen (glansrijk) gehaald, terwijl de ene in Eindhoven begin april herkanst mag worden. Moet er uiteraard bij vertellen dat dat vak geen verplicht vak is, ik zelfs te veel studiepunten heb – ook zonder dit vak. Maar goed, eenmaal ergens aan begonnen wil ook zeggen, eenmaal iets afm…

Na de tentamens was het tijd om aan m’n afstuderen te beginnen. Daar ben ik nog steeds mee bezig (en zoet mee tot eind juli ). Ik doe dat twee dagen in de week bij het bedrijf ON2IT te Waardenburg en dat bevalt me meer dan prima. Een van de dagen zit ik op de TU – waaronder vandaag dus – en de andere dagen besteed ik thuis. Misschien wel gemakkelijk even uit te wijden waarmee ik geacht wordt bezig te houden: het ontwerp, de implementatie en de analyse van DNSCurve. DNSCurve is een voorstel van prof. dr. Bernstein om het DNS te beveiligen op link niveau. Voor de leken onder ons: dit houdt in dat ik bezig ben met het beveiligen van de vertaling van ‘www.harm.nl’ naar een internet adres. Wat inhoudt dat straks er geen informatie meer uit deze aanvragen gehaald kan worden. Je provider weet zo dus niet of je ‘www.harm.nl’ bezoekt, of ‘www.tilborg.nl’. Dit allemaal aan de hand van state-of-the-art cryptografische bouwstenen. Erg interessant, een combinatie van zowel theorie (ontwerp en analyse) en praktijk (implementatie). Op dit moment ben ik bezig met het afronden van het ontwerp, waarna er (eindelijk ) begonnen kan worden aan de implementatie. Maar goed, zoals ik al zei, hier ben ik zoet mee tot eind juli dit jaar.

Dan over naar het stukje sport. Het lijkt onmogelijk, onwaarschijnlijk en onwaar: maar ik sport zowaar weer. Na de podo therapeutische zolen zijn alle irritatie en overbelasting klachten van de knie als sneeuw voor de zon verdwenen. Ik fluit dus sinds de winterstop weer voor de KNVB en ben bezig m’n conditie op te bouwen voor een ander nieuwtje: ik ben op dit moment bezig met m’n sollicitatie voor de luchtmacht als zijnde vlieger. Vorige week op inlichtingen middag geweest, op vliegbasis Volkel. En daar samen met negen andere potentiële vliegers voorgelicht over de sollicitatie procedure. Veel papierwerk tot dusver (m’n HAVO diploma zoeken, bij de gemeente langs voor een GBA uittreksel, referenties afbellen en op de hoogte stellen, enzovoorts). Ik hoop in ieder geval het pak papier volgende week op te sturen. Waar na een maand ongeveer de eerste tests zullen beginnen en dan maar hopen dat we zo lang mogelijk ‘erin blijven’. ‘I’ll try to keep you posted ’.

Ook het nieuwe concert jaar is weer aardig begonnen. Wat kleine optredens gezien en er staan er wat op de rol. Maar goed, dat vind je in het rechter menu een mooie samenvatting van. Toevallig ook nog bezig met de zomervakantie. Wat waarschijnlijk een bezoek aan Rusland, Estland en Finland gaat worden. Echter, ook voor dit: daar is nog niets zeker aan.

Zow, een kleine grote update, ik hoop m’n log ietsje beter bij te gaan houden de komende maanden. Of dat gaat lukken dat zien we vanzelf wel. Ik ga weer verder aan m’n ontwerp om over een half uurtje in te pakken voor m’n gesprek met de begeleider van de TU. Ciao!

Na het eerste semester van de master heb ik het tweede semester op maandag twee courses in Eindhoven gevolgd: Verification of Security Protocols en Cryptography II. Eerstgenoemde was wat minder interessant, maar met een voldoende afgerond, terwijl ‘crypto II’ afgerond werd met een 1 — nouja, het tentamen dan. Dus bij dezen: mijn allereerste 1 ooit is in 2009 gevallen. Op de vrijdag heb ik in Nijmegen één vak gevolgd: Software Security, wat ook prima was afgerond. Tussentijds in Eindhoven nog de vakken Proving with Computer Assistance en Automated Reasoning gevolgd. Beide interessante vakken die ik ook voldoende had afgerond.

Na de zomer het laatste semester ‘echt les’ gehad. Met op maandag in Nijmegen de vakken Security in Organizations en Hardware & Operating System Security. En zo nu en dan vond ik het interessant om aan te schuiven bij Law in Cyberspace — een vak gegeven door de Universiteit van Tilburg. Op dinsdags in Eindhoven stond Algorithms for Model Checking op het programma — puur vanwege het feit dat ik dan tenminste ook een keer in Eindhoven ben . Terwijl ik op vrijdag in Twente te vinden was, voor de vakken Secure Data Management en Network Security. Waarbij we voor het laatsgenoemde vak als project een honeypot op moesten zetten: interessant. Voor de Twente vakken inmiddels al tentamen gehad en die ook prima afgerond, nu de projecten die daarbij horen nog. De Eindhoven en Nijmegen vakken worden in de tentamenweek in januari afgerond; nog even geduld dus .

Zonder vakken van het derde semester heb ik nu al 79 studiepunten bij elkaar gesprokkeld. Ik heb er 90 nodig om aan het afstuderen te kunnen beginnen, terwijl ik er nu theoretisch 29 kan verdienen. Dat moet wel gaan lukken dacht ik zo… Een jaar waarin er dus hard gewerkt is aan allerlei projecten en papers. Maar nog nooit met tegenzin de trein of bus naar Eindhoven, Nijmegen danwel Twente gepakt — iets wat alles zegt als je het mij vraagt…

Knie
Afgelopen jaar schreef ik al dat ik hoopte dat ik aan dit akkefietje geen woorden meer hoefde te spenderen. Helaas, niet ieder goed voornemen vindt aftrek. Maar, misschien is er dan toch licht aan het einde van de tunnel.

Nadat ik begin dit jaar nog redelijk moedeloos van m’n beengewricht werd, is dat aan het einde van 2009 redelijk omgeslagen. Net voordat ik op vakantie ging — daar volgt later uiteraard ook een blokje over — kon ik niet veel met m’n knie. Direct dik na inspanning en zelfs de dag erna gewoon pijn tijdens de dagelijkse bezigheden. Enorm veel irritatie op de pezen en pezenbladen rondom de knie. De fysio kon niet heel veel meer doen, m’n spierkracht was zo goed als gelijkwaardig, evenals de spiercoördinatie. Tja, dan begin je toch te twijfelen… ‘Had ik die derde operatie wel aan moeten gaan…?’

Eenmaal terug van vakantie had ik totaal geen last meer van m’n knie. Zouden die vier weken relatieve rust (geen sporten) en het dagelijks veel bewegen (wandelen for the win ) dan het wondermiddel zijn? Zo stom als ik was direct veel gaan hardlopen, wat allemaal prima ging. Totdat uiteindelijk de klad er weer in kwam: irritatie en veel pijn de volgende dag. Precies op dezelfde plaatsen. De fysio kon zoals gezegd niet veel doen. Daar zit je dan…

Begin oktober toch maar de laatste strohalm gegrepen die ik had: de podotherapeut opzoeken. Dingen die zowel de chirurg als de fysio eens tussen neus en lippen door hadden gemeld. Googlen, bellen en drie dagen later afgesproken. Er was inderdaad het nodige mis met m’n voeten en mijn loopgedrag, maar ‘hier was wel iets mee te doen’. Zou het dan toch?

Inmiddels loop ik nu zo’n dikke maand op m’n nieuwe orthopedische zolen en waarempel: zo’n beetje iedere klacht is verholpen en ik kan pijnvrij lopen, zelfs de dag erna! Dikke wow dus. Tijd om fit te gaan worden — ik scheurde de tweede week na aanschaf van de zolen m’n hamstring diep in — om in de tweede helft van het seizoen op te gaan treden als KNVB scheidsrechter: eindelijk weer. Zou dit dan toch het laatste hoofdstuk zijn omtrent de knie in m’n jaarlijke samenvatting…?

Muziek
Kwantitatief was het een minder jaartje met concert bezoek van ondergetekende. Echter, daar stonden wel de nodige namen van bands tegenover die op mijn ‘to-see-before-I-die’-lijst stonden. Zoals Kings of Leon, The Prodigy, U2 en Muse. Toegegeven, de één wat meer tegenvallend dan de ander, maar desalniettemin een prima concert jaar. Het waren er 15 dit jaar, tegenover 24 vorig jaar. Iets met kwantiteit zoals ik al aangaf .

Maar goed, om maar met de deur in huis te vallen, hierbij de top-10 van dit jaar:

1. The Prodigy – dinsdag 3 maart – E-Werk, Keulen
   Zoals gezegd, deze stond op de ‘to-see-before-I-die’-lijst. En man man man, wat hebben deze mannen mij deze doordeweekse avond vermaakt. We waren mooi op tijd in Keulen en stonden langs de geluidmannen toen het concert begon. Bij de eerste tonen ging de Duitse zaal (okay, met veel Nederlandse inbreng) al helemaal uit hun plaat — incluis ons. Snel naar voren gehaast waar iedereen direct elkander kwijt was: niet erg, gewoon stampen! Einde concert, lichten aan en weer hard balen dat je opnieuw helemaal doorweekt bent. Je kijkt om je heen (‘hey, ik sta weer langs de geluidsmensen’) en ziet dat iedereen ook doorweekt is: H-E-L-L Y-E-A-H!
2. Coldplay – zondag 20 september – Wembley Stadium, Londen
   Vorig jaar stonden ze ook op twee, toen had ik Chris Martin en kornuiten mogen aanschouwen in Keulen. Van de ene grote stad naar de andere, moet ik hebben gedacht. Ik had namelijk kaarten gescoord voor het afsluitende concert van de Viva La Vida-tour, in fucking Wembley Stadium. Nou weet ik niet of dat het was — wat een enorm vette locatie — of de regen die toen Coldplay net op de bühne kwam of gewoon de prima muziek. Anyways, het was een geweldig weekend!
3. The Temper Trap – donderdag 17 december – Doornroosje, Nijmegen
   Soms komen er van die bandjes die een debuut album afleveren die direct pakt. En als je dan ziet dat ze over een paar maanden om de hoek te bewonderen zijn: dan heb je geluk. Zo ging ik samen met Giel vorige week richting Nijmegen om deze Aussi’s te gaan aanschouwen. Wat een prachtige stem heeft zanger Dougy Mandagi toch: glashelder, hoog en aanstekelijk. Een enorm powervolle set, heel zwaar okay. Ik sta er niet van te kijken als de mannen over een aantal jaar de HMH platspelen. Kan ik er nog bij zeggen dat ik Dougy een hand heb geschud en hem succes daarmee gewenst heb .
4. U2 – dinsdag 21 juli – ArenA, Amsterdam
   Over platspelen gesproken. Dat hebben Bono en z’n mannen al ontelbaar veel keren gedaan. Ook ditmaal in Amsterdam. Harm’s eerste keer. Wát een podium en wát een overweldiging. Het nieuwe album mocht behoorlijk tegenvallen, dat werd met gouden ouden helemaal goed gemaakt.
5. The Gaslight Anthem – woensdag 10 juni – Doornroosje, Nijmegen
   Een band tweemaal zien spelen kan, maar als er dan maar één nacht tussenzit, dan ben je of niet goed snik, of het is gewoon een top band. Dat laatste geldt hopelijk voor mij . Jammer dat ik Brian Fallon en kornuiten pas dit jaar ontdekte, anders had de album top-10 van vorig jaar er heel anders uitgezien…
6. Alberta Cross – donderdag 19 november – Doornroosje, Nijmegen
   Samen met The Temper Trap toch wel het beste binnenkomer album van 2009. Dat dat live dan ook nog eens bevestigd wordt, levert dat alleen maar kudo’s op voor dit lijstje . Achteraf opnieuw met een frontman gesproken: Petter Ericson Stakee was zo relaxt als de muziek is, heel cool.
7. J.W. Roy – zondag 21 juni – Koningkerkje, Vierlingsbeek
   Tijdens het festival ‘Op de Toffel’ te Vierlingsbeek — waar ook De Staat en The Spades speelden — kwam ik in een klein kerkje waar singer-songwriters speelden J.W. Roy tegen. Een voor mij onbekende troubadour, maar iemand die ik daarna niet snel zal vergeten. Het is dat zijn CD’s voor gemiddeld 20 euro over te toonbank gaan, waarop ik het maar even van me af schuif. Maar dit is muziek zoals muziek bedoeld is: puur, direct vanuit het hart te hore gegeven, met een prachtige stem: wow!
8. Five O’Clock Heroes – zondag 22 februari – Doornroosje, Nijmegen
   Het is carnavalszondag en je favo spring bandje komt langs in Nijmegen. Wat doe je dan? Kei hard gaan natuurlijk! Samen met Mark en Jony verkleed richting Roosje, om aldaar door te gaan met feesten. Lees het maar even na .
9. Kings of Leon – zaterdag 21 februari – HMH, Amsterdam
   Dat was de zondagavond, de zaterdagavond was ik samen met Niels in de HMH te vinden om onze gezamelijke helden van de Kings of Leon te aanschouwen. Prachtige show, prima sfeer en meer dan prima muziek. Hier vind je wat meer.
10. Oasis – donderdag 22 januari – HMH, Amsterdam
    Eindelijk kon ik mijn helden van de middelbare schooltijd aanschouwen. Meeschreeuwen met alle knallers van toen (‘Champagne Supernova’, ‘Cigarettes & Alcohol’, ‘Don’t Look Back in Anger’ en last but not least: ‘Wonderwall’), ik zeg: bij een volgend album weer?

Nog wat concerten die er buiten vielen: Muse (toch wel een kleine tegenvaller, misschien omdat we er te laat waren en wat aan de zijkant stonden), The Killers (niets speciaals), Bloc Party (helaas, prima concert, maar niet dat stukje extra) en de grootste tegenvaller: Michael Jackson. Man man, wat had ik de beste man graag live een keer zien schitteren in Londen!

Anyways, van de concerten richting de albums. Ik ben zo lui geweest om hier gewoon de lijst neer te plempen die ik ook bij ApplySomePressure heb neergegooid. Maakt het er niet minder leuk om uiteraard:

1. Arctic Monkeys – Humbug
   Dit album kent volgens mijn ster-aanduidingen geen slechte platen: ik zie enkel 4 sterren of meer. Om dan de echte juweeltjes aan te wijzen wordt lastig, maar toch: ‘My Propeller’ en ook ‘The Jewellar’s Hands’. Wat meneer Turner hier flikt heeft iets weg van de magie die samen met maatje Kane ook bij The Last Shadow Puppets te beluisteren was: chapeau chapeau.
2. Yeah Yeah Yeahs – It’s Blitz!
   Als je pas in 2009 met de Yeah Yeah Yeahs wordt geconfronteerd — zoals ik — dan heb je inderdaad onder een steen gelegen. Echter, met zo’n muziek kom je daar stuiterend onder vandaan. ‘Hysteric’ en ‘Heads Will Roll’ maakten hier het prettigst een rondje. Tijd om weer eens een keertje Nederland aan te doen, ja toch?
3. Florence And The Machine – Lungs
   Het blijft leuk om bandjes die je ooit eens in een voorprogramma hebt gezien — bij MGMT te Doornroosje stond mevrouw Florence een kwartvolle zaal te showen wat ze in haar mars heeft –, zelf door ziet breken. Prachtige samenvloeiing van zang, melodie en een bergje power erbij! Dikke wow! Krakers: ‘Hurricane Drunk’ en de single ‘Dog Days Are Over’.
4. Doves – Kingdom Of Rust
   Nou ben ik niet bekend met het oude werk van de Doves, maar Kingdom of Rust raakte nadat het m’n hoofd trof er niet snel meer uit. Prachtige plaat, met mysterie alom. Maar liefst drie vijf-sterrers : ‘Lifelines’, ‘Jetstream’ en ‘House of Mirrors’.
5. Kasabian – The West Rider Pauper Lunatic Asylum
   Wel jammer, deze plaat had zekersteweten hoger gestaan als het concert van de Engelse heren niet afgelast was dit jaar. Anyways, reden te meer er nog meer naar uit te zien in februari. Een album wat misschien wat meer toegankelijk is voor de mainstream, het maakt de toppers ‘Fire’, ‘Underdog’ en ‘Fast Fuse’ er niet minder om .
6. The Temper Trap – Conditions
   Ja, het concert wat ik afgelopen week hiervan bijwoonde heeft zeker aan deze plaats bijgedragen. Een bevlogen band en ook bevlogen muziek. Sommige nummers pakten meteen (ik zeg: ‘Fader’), anderen komen later rustig bovendrijven. Blijkt dan vaak dat dat juist dé parels zijn die je over jaren nog kunt luisteren…? Laten ik het voor m’n oren hopen, met ‘Soldier On’ en ‘Resurrection’.
7. The Veils – Sun Gangs
   Deze plaat is een beetje ondergesneeuwd in mijn gedachten over goede platen uit 2009. Desalniettemin, wat een prachtig album. Dezelfde soort onrust als bij Doves, maar dan net een beetje donkerder. ‘Sit Down By The Fire’ staat héul hoog in mijn single van 2009 lijst.
8. Alberta Cross – Broken Side Of Time
   Daar is de tweede nieuwkomer van 2009, en wat voor één. Een stemgeluid waar de frontman van The Temper Trap nog twee noten onder zit. Prachtig concert van gezien te Doornroosje. Beetje weinig airplay gehad — misschien iets minder toegankelijk. Maar mensen: ogen dicht en ‘City Walls’ plus ‘Old Man Chicago’ opzetten. Ja, ik zei toch: je bent om.
9. Editors – In This Light And On This Evening
   Iets met een hele andere koers varen… Wat een verfrissend album van de Engelse heren. Topper ‘Papillon’ viel hier direct en doet het buitengewoon verrassend nog steeds heel prima hier. Groeibriljant ‘Bricks And Mortar’ heeft hier net te kort opgestaan om de gewenste 5-sterren te krijgen, maar wie weet wat het nieuwe jaar brengt.
10. Franz Ferdinand – Tonight
    En dan band nummer twee die de synthesizers ontdekt hebben. Verfrissend is het zeker, dat het daarbij ook nog knalt om de dansvloer op te zoeken en te blijven is wel duidelijk. De ‘change’ die na vier minuten en vijftig seconden doorbreekt in ‘Lucid Dreams’ was misschien wel de grootste verrassing van 2009 . Owja, ook ‘Twilight Omens’ deed het erg prima hier.

Tja, dan ben je aardig stil. Kortom, kom er maar in met die top-10 singles van 2009:

1. Editors – Papillon
2. The Medics – Great Is My Fear
3. The Veils – Sit Down By The Fire
4. Alberta Cross – Old Man Chicago
5. Franz Ferdinand – Lucid Dreams
6. Flinke Namen – Wolken
7. Antony and The Johnsons – Epilepsy Is Dancing
8. Kasabian – Fast Fuse
9. Yeah Yeah Yeahs – Heads Will Roll
10. Florence and The Machine – Dog Days Are Over
11. Bruce Springsteen – Life Itself

(Links volgen…)

USA
Volgt…

Woordenwolk
Net zoals vorig jaar ga ik 2009 voor mijzelf samenvatten in een woordenwolk (kortom: gewoon een opsomming van dingen die mij gebeurden of opvielen in 2009). Sommige dingen zullen je kunnen plaatsen, voor anderen moet je toch echt Harm heten. Anyways:

Keulen, Dublin, zolen, Santa Barbara, FlashForward, master, San Diego, Twente, Riga, papers, smartcards, Pinksteren, Californication, Londen, PEI, golf, Toronto, MANNEN weekend, Eindhoven, Niagara, Totaalnet, V, LA, The Gaslight Anthem, Nijmegen, lvm2, Wembley, Las Vegas

En nu dan wat op m’n weblog schrijven. Terugkomend op de titel wilde ik even snel een samenvatting geven van de gigs die ik de afgelopen tijd bezocht heb. Zoals in de titel te lezen is, zijn er dat de nodige. Rechts op de hoofdpagina vind je ook de plaatsen waar ik eveneens zal verschijnen om weer een artiest te aanschouwen. Niet misselijk lijstje. En nog erger: het blijft maar groeien. Ai ai ai .

GEM – 10 oktober – Luxor Live, Arnhem

GEM had ik al eens in het voorprogramma van de Phonics gezien, maar nu dus als hoofdact. Wel aardig, maar niet meer dan dat. Ik was meer onder de indruk van hun voorprogramma: Balthazar, uit België (site is aanrader, check ‘media’). Wow. Ik wacht met smacht op hun nieuwe album, wat ergens begin 2009 uit moet komen. Nog een lichtpuntje die avond. Ik vond de Luxor Live in Arnhem er echt geweldig uitzien. Hopelijk boeken ze de komende tijd wat aardige bandjes.

Kraak & Smaak – 17 oktober – Doornroosje, Nijmegen

Wat een heerlijke lounge muziek op CD. Live niet heel veel verandering daarin. Soms vind ik dat niet erg, echter, ik had hier het idee dat improvisatie een extra toevoegend element had kunnen zijn. Jammer, gemiste kans mijn inziens.

Ook hier viel het voorprogramma me in positieve zin op: Krause. Een Nederlandse jongedame die met haar electro-achtige-en-zware-beats-bevattende muziek de zaal in haar eentje goed warm kreeg. Ook naar dat debuutalbum kijk ik uit. Op Last.fm vind je wat gratis MP3 downloads: AANRADERS om goed uit je plaat te gaan .

The Last Shadow Puppets – 20 oktober – Paradiso, Amsterdam

Hier ga ik weinig woorden aan vuil maken. Niet omdat het slecht was. Intégendeel zelfs, sommige reviewers hadden het over muziekgeschiedenis. Dat gaat mij iets té ver, maar een sfeervolle en een onvergetelijke avond, dat was het zéér zeker! Een 15-koppig orkest, die twee ‘mennekes’ van begin 20 begeleiden: wooooow.

http://www.youtube.com/watch?v=-vG5ZhDt4qE

Enkele actieve Last.fm’ers hebben prima reviews geschreven, evenals (ja, ik herhaal het nogmaals) mijn favoriete muziek blog Apply Some Pressure, ennnn: live opnamen van die avond, WOW.

The Five O’Clock Heroes – 20 oktober – Melkweg, Amsterdam

Ik baalde, toen bekend werd dat míjn helden naar Nederland kwamen op de dag dat ik verdomme al kaartjes had voor The Last Shadow Puppets (zie hierboven). Gelukkig kwamen ze diezelfde week ook nog in Delft (zie hieronder ) dus kon ik ze gelukkig zien.

Echter, vrijdags voor de 20e zag ik op de site van de Melkweg staan dat mensen met een Last Shadow Puppets kaartje gratis naar de Heroes konden: hoe cool was dat. Dus samen met medeganger Bos richting de Melkweg gegaan en daar een puik concertje gezien. Achteraf nog even met de mannen geouwehoerd en een gesigneerde tour poster gekregen: cool.

The Five O’Clock Heroes – 23 oktober – Speakers, Delft

Nog nooit geweest in Delft. Maar een OV maakt veel goed. Samen met Geven afgereisd naar de stad waar het welbekende aardewerk vandaan komt. Een kleine zaal met een klein podium. Zouden hier dan ons beider helden op komen treden? Jawel hoor, ik herkende de drummer en gitarist van de maandag ervoor (zie hierboven ) en zag ze behoorlijk van de kaart langslopen. Ai, zou het wel iets worden.

Jawel hoor. Een spetterende show, al lag dat niet direct aan het publiek (+/- 100 man), maar ik verwacht vooral door Geven en mezelf. Ik denk dat 5/6 van de zaal de mannen niet kende. Leuke anecdote, komt een vrouw op leeftijd (ja, okay ze was denk ik 40, maar relatief gezien was dat oud die avond ) naar me toe en zegt dat ze het te gek vindt dat we goed uit onze plaat gaan. Sympathiek dat we dat deden… voor die vrienden van ons. Waaaaaaah!

Ach, we hadden ons vermaakt. Achteraf nog even op de heren gewacht. Zegt Geven nog even tegen zanger Antony Ellis dat hij zich goed had vermaakt. Waarop Ellis me aankijkt en zegt: ‘Amsterdam… Right?’. Wow, mijn ego is gestreeld . Nog even de afspraak gemaakt dat als ze weer in Nederland zijn, ze de volgende keer in Paradiso staan. Anthony: ‘Deal!’. Mooi!

Saybia – 4 november – 013, Tilburg

Soms weet je niet wat je moet verwachten. Je hebt dan weinig verhalen van mensen gehoord over een live optreden en ook de radioprogramma’s weten je niet veel wijzer te maken. Dat was ook het geval met Saybia. Misschien maar goed ook. 013 was niet uitverkocht, maar pffff, wat heb ik hier genoten!

Zanger Søren Huss (type Hobbit gekruisd met een Viking) is misschien niet de charismatische zanger die een bandje net dat beetje extra geeft om écht internationaal door te breken. Maar aan z’n stem zelf ligt het echt niet. Wat een prachtig stuk stembanden heeft de beste man.

Heb samen met (opnieuw) Bos echt een prima avond beleefd. Waaraan alles klopte: licht, positie ten opzichte van het podium (achter de geluidsmensen van de band, op dezelfde hoogte als het podium) en het belangrijkste: het geluid. Wow!

Novastar – 11 november – Paradiso, Amsterdam

Dit was ook weer zo’n concert zonder veel voorkennis. Alhoewel, in het begin was ik beetje bang dat het live te eentonig, misschien zelfs wel saai zou worden. Echter, na een bemoedigende review op ASP, met de melding dat er een rocky-randje is toegevoegd live, was ik erg benieuwd.

Over het concert wil ik één ding zeggen: ge-ni-aal. De review op ASP ging over het concert in de Oosterpoort te Groningen. Op Last.fm vond ik een review die mijn gevoel precies beschreef. En bekijk vóóral de fimpjes. Wat was Zweegers op dreef zeg, pfiew. Hieronder een kleine impressie.

http://www.youtube.com/watch?v=ObHsU6T_54Q

http://www.youtube.com/watch?v=iFc4eb0Ls2M

Dat waren dan de concertjes sinds Coldplay – zie hiervoor de vorige post. En zoals je eigenlijk wel kunt lezen heb ik eigenlijk weinig échte tegenvallers meegemaakt. Goede keuzes gemaakt dus . Nog wat kleine updates omtrent school. De eerste periode in Twente zit erop. Heb daar drie vakken gevolgd. Twee daarvan zijn afgerond met een tentamen, waarvan ik er één gehaald heb. De ander is nog niet nagekeken. Het derde vak daarentegen moet met een paper worden afgesloten, die we pas in 2009 willen gaan schrijven.

Ook de vakken in Eindhoven gaan gewoon door. Waar ik de afgelopen week dus één deeltentamen heb gehad. So far, so good. Mocht ik alle vakken die ik volg daadwerkelijk gaan afsluiten, dan heb ik eind januari 52 studiepunten binnen. Bedenk je even dat je er in één studiejaar 60 moet halen. Woei ! Maar goed, ze zijn nog niet binnen, op schema lig ik nog wel steeds .

Niet dat ik in de tussentijd heb stilgezeten. Integendeel zelfs. M’n vorige log was in de (derde) tentamenweek van het eerste semester. Volgende week begint de eerste tentamenweek van het tweede semester alweer. Time flies by, when you’re… Een kleine terugkoppeling op de laatste log. Ik vertelde dat ik statistiek ging herkansen. Wat ik gedaan heb, en waarvoor ik een 8 heb gescoord. Een verdubbeling dus, na een weekje fulltime op school studeren, ben er nog steeds blij om .
In het nieuwe semester heb ik een stuk minder vakken. Wel, eigenlijk minder uren. Ik heb de volgende vakken:

• Automaten- en procestheorie
  Een vak om talen en processen formeel te beschrijven. Heeft veel weg van een vak (TSP) wat ik op het HBO gehad heb.
• Datastructuren
  Een geweldig leuk (maar moeilijk) vak over voornamelijk algoritmen. Het geeft standaard algoritmen, het formeel bewijzen ervan, de running time berekenen etc. etc. Erg interessant!
• Algebra
  Een vak wat algebraïsche structuren de reveu laat passeren. Op dit moment nog niet heel interessant, misschien komt dat nog. Tot nu toe is het vooral bewijzen van theorems en lemma’s en breidt het

En last, but not least, ben ik in dit blok – jaja – opnieuw basiswiskunde aan het volgen. Maar dat is na deze week hopelijk afgelopen, daar de tentamenweek begint . Ik moet zeggen dat het nog steeds goed bevalt op de TU. Achteraf valt het allemaal mee, in de zin van dat ik niet verwacht had al zoveel vakken te halen. Wel moet ik er gewoon veel voor doen, maar met het oog op de master maakt dat niet heel veel uit. Mocht ik namelijk basiswiskunde halen en ook automaten- en procestheorie, dan zit mijn pre-master er gewoon op .

Naast de tijd die ik in Eindhoven bedrijf, is de tijd die ik in de Nederlandse popcentra besteed ook weer aangebroken. Afgelopen woensdag stond Air Traffic op het programma in Tivoli. Wat een te gek concert. Neefje Giel was mee en ook hij zei dat ik wel vaker bij hem aan mocht kloppen mocht er weer iets te doen zijn . Hieronder nog wat YouTube filmpjes van de mannen:

En of dat nog niet genoeg was deze week, ben ik gisteren nog in Amsterdam geweest om meneer Reverend en zijn Makers te zien. In Paradiso waar ik – ja, met enige schaamte geef ik dit toe – nog nooit geweest was. Bij dezen roep ik dat overigens tot de leukste poptempel van Nederland uit. Alhoewel Tivoli daar ook hoog in staat . Waar het woensdag dus met Giel was, ben ik gisteren met (bijna) vaste medeganger Mark, Maarten, kleine Mark en Lotte naar Reverend (a.k.a. Jon McClure) geweest. Wat een geweldige avond. Mark, Maarten en ik waren al op de hoogte van de charismatische entertainer McClure. Hij stond namelijk afgelopen december in het voorprogramma van de Arctic Monkeys, maar wat hebben we een top avond gehad.

Hieronder opnieuw wat YouTube impressies:

En dan eigenlijk nog het mooiste van alles. Toen het optreden (inclusief toegift) afgelopen was, vertelde Reverend iets als: ‘bedankt voor jullie geweldige aanwezigheid, komop mensen, laten we buiten verder gaan’. Waarop wij dachten: ‘is goed kerel, tof concert, tot ooit!’. Maar wat er gebeurde: hij springt het podium af, loopt door de zaal heen naar buiten toe en geeft daar een jam-sessie. Je snapt dat de Paradiso security niet wisten waar ze moesten wezen en dat ook buiten op straat de trams en taxi’s niet wisten wat ze meemaakten. In één woord: FAN-TAS-TISCH.